Sukumus Fabulus Est

Αν ο Ντάλτρεϋ είχε μπλογκ...

2008-03-14T12:52:00.005+02:00

Από το xkcd - (A webcomic of romance, sarcasm, math, and language) ένα στριπάκι που λειτουργεί και ως σχόλιο για όλη την τελευταία βαβούρα περί μπλογκ, με κλείσιμο του ματιού στους Who.

Το λευκό κουνέλι

2008-03-07T01:21:00.004+02:00

Κλασική ψυχεδέλεια με άκρως ταιριαστή οπτικοποίηση από μια κλασική σειρά, ό,τι πρέπει για το τετραήμερο. Feed your head...

update: το ηχητικό τρακ έχει αλλάξει στο YouTube, αλλά θα βρείτε το ορίτζιναλ εδώ (και με λινκ για κατέβασμα) και εδώ.

Ήχοι και οσμές απ' το διάστημα

2008-03-03T21:55:00.001+02:00

Θυμάστε τη μουσική από τις παλιές ταινίες εφ; Περίεργοι ηλεκτρονικοί ήχοι, ατονικές συνθέσεις, μαγνητοταινίες, θέρεμιν κλπ. Σήμερα θεωρείται μάλλον παλιομοδίτικη και βαρετή.
Οι ήχοι από τις ραδιοεκπομπές του πλανήτη Κρόνου που έστειλε όμως η αποστολή Cassini (βέβαια σε συμπιεσμένο χρόνο και σε πολύ χαμηλότερη συχνότητα) θυμίζουν περίεργα τη μουσική εκείνη. Ακούστε.

Εντάξει, λοιπόν, τα ραδιοκύματα είναι το αντίστοιχο του ήχου στο διάστημα — τι γίνεται με την όσφρηση; Απ' ό,τι φαίνεται, το διάστημα έχει μια γλυκιά μεταλλική μυρωδιά που θυμίζει οξυγονοκόλληση. Έτσι ισχυρίζεται τουλάχιστον ο Don Pettit από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (Expedition Six).

Υπάρχει ζωή στη Γη!

2008-02-24T00:35:00.000+02:00

Η εικόνα που βλέπετε είναι αεροφωτογραφία περιοχής της Αλμπέρτα του Καναδά, και αποδεικνύει ότι υπάρχει έλλογη ζωή στον πλανήτη Γη.

(Μπορείτε να τη βρείτε στις συντεταγμένες 50° 0'38.19"N 110° 6'48.39"W στο GoogleEarth ή στο GoogleMaps)

Παρομοίως, όσον αφορά τον Άρη, έχουμε το άγαλμα που φωτογράφησε το Spirit της NASA:

(μετά από το ανθρωποειδές κρανίο που φωτογραφήθηκε νωρίτερα).

Για να μην αναφέρουμε και τα απολιθώματα, τους αμμοσκώληκες και το κλασικό πλέον πρόσωπο του Άρη, που θα τα ξέρετε κι από τον Λιακόπουλο.

(Αλλά αυτός δεν έχει ανάγκη, όσο μπορεί να παρουσιάζει τις φωτοσοπιές από το Worth1000 και αλλού ως συγκλονιστικά ντοκουμέντα, χωρίς κανείς να τον έχει πλακώσει στα γιαούρτια... “Ορίστε το κρανίο του Πολύφημου, κυρίες και κύριοι, από το προσωπικό άλμπουμ του Όμηρου, που κληρονόμησε ο Πούτιν μέσω Σείριου”)

Αντισταθείτε με ένα ποίημα

2008-02-23T23:00:00.003+02:00

Κλείστε τις πόρτες κλείστε καλά
μην τύχει κι έμπει ο θάνατος
μην τύχει κι έμπει η φρίκη
μην τύχει κι έμπει το ψωμί
και μαλακώσουν τα σαγόνια
και δεν μπορούν τα δόντια μας
να σφίξουν το μαχαίρι

Λεωνίδας Ζενάκος, «Ταίναρο», 1955

Το τραγούδι του Πικάρ

2008-02-01T14:56:00.000+02:00

Καλό μήνα και καλό ΣΚ, μ' ένα βιντεοκλίπ από τον Ζαν Λιουκ....

Λιακοφιλίες...

2008-01-24T01:37:00.000+02:00

Την περασμένη βδομάδα, ο γνωστός μπουρδολόγος τηλεβιβλιοπώλης Λιακόπουλος είχε μια ιδιαίτερη προσφορά. Πέντε βιβλία των εκδόσεων οξυ: τον Άρχοντα του Ψεύδους του Masterton, τον Ζωντανό Θρύλο του Matheson, την Αποκάλυψη του Bentley Little, τον Νυχτοβάτη του Thomas Tessier και το Μια στις Χίλιες του William S. Burroughs. Όλα με 18,90 €. Και να ωρύεται ο Λιακόπουλος στο γνωστό του στυλ, πάρτε ευκαιρία, εδώ θα μάθετε όσα δεν σας λένε, και τα εξασφάλισα ειδικά για σας από τον φίλο μου τον εκδότη, και ξανά ο φίλος μου ο εκδότης που τα 'δωσε κλπ κλπ.
Οξύμωρο σχήμα;
Πες μου τον φίλο σου...;
(Εμένα ο φίλος μου ο βιβλιοπώλης πάντως μου γκρίνιαζε επειδή πρέπει να πουλάει τον Άρχοντα του Ψεύδους 16,00 € και τώρα οι πελάτες του θα πάνε στον Λιακόπουλο...)

Επειδή είμαι, ως συνήθως, καθυστερημένος στις αντιδράσεις μου, διαβάστε και τα ανάλογα σχόλια στο bewley brothers και στο everything you know is wrong.

Το φαινόμενο Dunning-Kruger και το φαινόμενο της Lake Wobegon

2008-01-14T01:35:00.000+02:00

Το φαινόμενο Dunning-Kruger είναι το φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι που γνωρίζουν λίγα για ένα συγκεκριμένο θέμα πιστεύουν πως έχουν περισσότερες γνώσεις από ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ περισσότερα.
Ο Dunning και ο Kruger του πανεπιστημίου του Κορνέλ, που κέρδισαν το βραβείο Ig® Nobel του 2000 για την μελέτη τους, υπέθεσαν ότι για μια χαρακτηριστική δεξιότητα που μπορεί να κατέχουν οι άνθρωποι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό,
1. τα ανίκανα άτομα τείνουν να υπερτιμούν το επίπεδο της ικανότητάς τους
2. τα ανίκανα άτομα δεν αναγνωρίζουν την πραγματική ικανότητα των άλλων ατόμων
3. τα ανίκανα άτομα δεν αναγνωρίζουν το μέγεθος της ανικανότητάς τους
4. εάν εκπαιδευτούν ώστε να βελτιώσουν ουσιαστικά το επίπεδο ικανότητάς τους, αυτά τα άτομα αναγνωρίζουν και παραδέχονται την προηγούμενη έλλειψη ικανότητάς τους.
Τα τεστ (στους τομείς των γραμματικών δεξιοτήτων, της λογικής και του χιούμορ) σε φοιτητές του Κορνέλ υποστήριξαν τις υποθέσεις τους, ενώ έδειξαν παράλληλα ότι τα άτομα με πραγματικές ικανότητες τείνουν να υποτιμούν το επίπεδο των δεξιοτήτων τους.

Το φαινόμενο της Lake Wobegon είναι το φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι τείνουν να υπερτιμούν τις ικανότητες και τα επιτεύγματά τους σε σχέση με αυτά των άλλων. Πράγματι, μελέτες και πειράματα έχουν δείξει επανειλημμένως ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν ιδιότητες ή γνωρίσματα που είναι καλύτερα ή πιο επιθυμητά από αυτά του μέσου όρου.

Η σχέση των ανωτέρω με φαινόμενα της σύγχρονης, τοπικής πραγματικότητας, ελέγχεται.

Καλή Χρονιά!

2008-01-11T03:07:00.000+02:00

Καλή χρονιά, με το καθιερωμένο πια ημερολόγιο με εξώφυλλα από κλασικά παλπ περιοδικά και τα γενέθλια συγγραφέων εφ, από το Website at the End of the Universe.
Κατεβάστε το σε pdf από εδώ.
Και για να πάει καλά η χρονιά, δείτε ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη του Χάρλαν Έλισον® το 1980: “μη με λέτε συγγραφέα εφ!”

.

Harlan Ellison is a registered trademark of the Killimanjaro Corporation

Άρθουρ Κλαρκ, Χρόνια Πολλά!

2007-12-18T12:45:00.000+02:00

Ο Άρθουρ Κλαρκ έκλεισε προχθές τα 90 κι ανέβασε ένα μικρό βίντεο στο YouTube, όπου μεταξύ άλλων εκφράζει τρεις ευχές: Θα ήθελε κάποιες ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής στο σύμπαν· θα ήθελε να υιοθετήσουμε καθαρές πηγές ενέργειας, εγκαταλείποντας την καταστροφική εξάρτηση από το πετρέλαιο· θα ήθελε να δοθεί τέλος στις συγκρούσεις που διχάζουν την υιοθετημένη πατρίδα του, Σρι Λάνκα.
Ελπίζει επίσης να έχουμε μάθει κάτι από τον “πιο βάρβαρο αιώνα της ανθρωπότητας, τον εικοστό”, ενώ θα ήθελε να τον θυμούνται κυρίως ως συγγραφέα.

Το δόγμα του σοκ

2007-09-10T01:14:00.000+03:00

Μια ταινία μικρού μήκους από την Naomi Klein (No Logo), τον Alfonso Cuarón και τον Jonás Cuarón (Children of Men) για το βιβλίο της Κλάιν The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism, όπου υποστηρίζει πως ο σημερινός παγκόσμιος καπιταλισμός εδραιώθηκε όταν οι υποστηρικτές του έμαθαν να εκμεταλλεύονται τις καταστροφές. Μετά από μια καταστροφή (πόλεμο, τσουνάμι, τρομοκρατική επίθεση) μπορείς να προωθήσεις τις θέσεις σου για χειρότερες συνθήκες εργασίας, χαλάρωση των ρυθμιστικών κανονισμών, οικονομικές ατασθαλίες κλπ, ενώ η προσοχή του πληθυσμού, χτυπημένου από το σοκ, είναι στραμμένη αλλού. Η Κλάιν αποδίδει την τεχνική αυτή στον Μίλτον Φρήντμαν, που λέγεται ότι είπε “μόνο μια καταστροφή — πραγματική ή αληθοφανής — γεννά πραγματική αλλαγή”.

Η πληροφόρηση είναι αντίσταση στο σοκ.

The Shock Doctrine. Η ταινία σε μεγαλύτερη ανάλυση εδώ.
(via boingboing.)
.

Παύσατε πυρ υμνήσατε τους άρχοντας

2007-09-08T19:20:00.000+03:00

Πάψε τους ύμνους σου αστέ ποιητή έλληνα
Λειβαδίτη
για έρωτες σπίτια και ηρεμία
όσο ανθρώπινα κι αν είναι.
Αύριο θ' αναγκαστείς να φωνάξεις
όπως άλλοτε μαζί μου θάνατος στους τυράννους.
Αύριο που η ζωή θα μας σφίγγει θα βγεις
με την κορούλα σου στους δρόμους
γεμάτος απορία μέσα στις φλόγες
και δεν θ' αναγνωρίζεις τίποτα.
Μιχάλης Κατσαρός

Πάνω από δυο μήνες πέρασαν από το τελευταίο ποστ.

Πολλές φορές ξεκίνησα να γράφω, αλλά μου φαινόταν ηλίθιο το “δες αυτό το βιβλίο”, “κοίτα αυτό το αστείο βίντεο”, “ο Χ πήρε το βραβείο Υ” και τα τοιαύτα, τη στιγμή που γίνονταν τόσα σημαντικότερα πράγματα, και κυρίως δυσάρεστα. Κι αυτά σκέφτηκα να σχολιάσω, αλλά πάντα με προλάβαιναν άλλοι, και δεν είχα να προσθέσω κάτι άξιο λόγου στην ευχάριστα διογκωμένη ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Οι καλοκαιρινές φωτιές με εξόργισαν και με στενοχώρησαν περισσότερο, φυσικά. Όπως όλους. Και το γεγονός πως ο πλανήτης καταστρέφεται, εδώ και καιρό, και πολλοί δεν το βλέπουν μέχρι να καεί η αυλή τους. Δεν τους ενδιαφέρει αν καίγεται κάποιο δάσος στην παραδιπλανή ήπειρο, οι τυφώνες, το λιώσιμο των πάγων και τα σχετικά, παρά μόνο ως θέμα συζήτησης στα κοκτέηλ πάρτυ. Αρνούνται να πάρουν στα σοβαρά την εξελισσόμενη καταστροφή, εκτός κι αν τους αρπάξει από το πέτο. Και τότε θα είναι αργά, μάλλον, καθώς κανείς δεν είναι σίγουρος ότι το χαοτικό σύστημα του πλανητικού κλίματος δεν έχει περάσει το κρίσιμο σημείο της μη αναστρεψιμότητας.

φωτο: earthobservatory.nasa.gov

Για παράδειγμα, οι πάγοι της Γροιλανδίας λιώνουν τόσο γρήγορα που προκαλούνται σεισμοί από τα κομμάτια που σπάνε, μεγέθους αρκετών χιλιάδων κυβικών χιλιομέτρων. (Η είδηση και περισσότερες λεπτομέρειες στον Guardian)

Το χειρότερο όμως είναι το πλήθος των ανθρώπων που πιστεύουν πως μπορούν ν' αντιμετωπίσουν την καταστροφή όχι σκεπτόμενοι ορθολογικά, αλλά με τη μαγική σκέψη: Το σύνθημα “βάλτε μια σημαία στο μπαλκόνι σας για ν' αντιμετωπίσουμε τις πυρκαγιές”, ας πούμε, ή η επίσκεψη του Βαρθολομαίου με τους θρησκευτικούς αρχηγούς μπροστά στον παγετώνα για μια “σιωπηλή προσευχή για τον πλανήτη”.
Παρομοίως, αν ακολουθήσουμε το σκεπτικό της “ασύμμετρης απειλής” και του σαμποτάζ ξένων κύκλων, φτάνουμε στο συμπέρασμα πως οι πραγματικοί υπαίτιοι των καταστροφών, εφόσον αυτές είναι πλανητικές, είναι οι εξωγήινοι. (Ή ίσως οι εσωγήινοι;) Κι αν θέλετε και αποδείξεις, δείτε αυτό το βίντεο του CNN όπου πάνω από τον ώμο του Μπους διακρίνεται να τον παρακολουθεί το εξωγήινο αφεντικό του.

Σισι σισι Σι Σι, σι σι, σι σι σι σι

2007-06-23T00:13:00.000+03:00

Το ακόλουθο ποίημα λέγεται The Lion-Eating Poet in the Stone Den ή «Shī Shì shí shī shǐ».

Shíshì shīshì Shī Shì, shì shī, shì shí shí shī.
Shì shíshí shì shì shì shī.
Shí shí, shì shí shī shì shì.
Shì shí, shì Shī Shì shì shì.
Shì shì shì shí shī, shì shǐ shì, shǐ shì shí shī shìshì.
Shì shí shì shí shī shī, shì shíshì.
Shíshì shī, Shì shǐ shì shì shíshì.
Shíshì shì, Shì shǐ shì shí shì shí shī.
Shí shí, shǐ shí shì shí shī, shí shí shí shī shī.
Shì shì shì shì.

Γράφτηκε από τον Zhao Yuanren (Yuen Ren Chao, 1892-1982), γνωστό και για την μετάφραση της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων. Αποτελείται από 92 χαρακτήρες που προφέρονται σι με τους τέσσερις διαφορετικούς τόνους της μανδαρινικής.
Πολλοί το θεώρησαν σχόλιο κατά του εκλατινισμού των κινεζικών, στην πραγματικότητα όμως ο Chao ήταν υπέρ, και ήθελε να δείξει με το συγκεκριμένο παράδειγμα πώς τα κλασικά κινεζικά μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο γραπτά, ενώ όταν τα διαβάζεις δυνατά είναι ακατανόητα.
Περισσότερες λεπτομέρειες στη wikipedia.

via Cynical-C

Να ένα βιβλίο

2007-06-20T03:00:00.000+03:00

Η βιβλιοκριτικός, δημοσιογράφος του συγκροτήματος Λαμπράκη, εκδότης-διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού να ένα μήλο, μέλος της Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας κλπ Λώρη Κέζα, έδωσε πριν από λίγες μέρες μια συνέντευξη στο blog ελληνική λογοτεχνία του reader's diggest — ένα blog που κλείνει, δυστυχώς, μετά από 17-18 μήνες.

Δεν πρόκειται να σχολιάσω το κλείσιμο του blog, μη βρίσκοντας κάτι να πω που θα μπορούσε ίσως να αποτρέψει τον διαχειριστή του από την απόφασή του, ούτε την ίδια την συνέντευξη, καθώς υπάρχει πλήθος σχολίων εκεί.

Ένα απόσπασμα, όμως, μου θύμισε μια στήλη που γράφει εδώ και χρόνια ο David Langford στο φανζίν του Ansible, μια στήλη που λέγεται as others see us και παραθέτει (σχεδόν πάντα αστείες) απόψεις για την επιστημονική φαντασία από ανθρώπους “εκτός του χώρου”, μια στήλη που πάντα σκεφτόμουν να μεταφέρω στην ελληνική πραγματικότητα.

Παραθέτω λοιπόν το απόσπασμα:
[...]Τώρα έχω κόλλημα με την Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Την ανακάλυψα όψιμα, διάβασα τρία αριστουργήματα που με άφησαν άφωνη. Αφωνη για την τύφλα μου. Τόσα χρόνια δεν την είχα πάρει μυρωδιά. Νόμιζα ότι γράφει επιστημονική φαντασία, που τη σιχαίνομαι. Με πίεσε ο Αύγουστος Κορτώ να τη διαβάσω και τρελάθηκα.[...]
Υποθέτω, λοιπόν, ότι η κα Κέζα σιχαίνεται και δεν έχει διαβάσει το 1984 του Όργουελ, τον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο του Χάξλεϋ, τον Φρανκενστάιν της Σέλλεϋ, το Φαρενάιτ 451 του Μπράντμπερυ, το Δρ Τζέκυλ και Κος Χάιντ του Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον, τα Ταξίδια του Γκάλιβερ του Τζόναθαν Σουίφτ, το Εμείς του Ζαμιάτιν, τον Γουελς, τον Ιούλιο Βερν, τον Κάρελ Τσάπεκ, τον Τόμας Πύντσον, την Μάργκαρετ Άτγουντ, την Ντόρις Λέσινγκ, τον Μπάλαρντ, τον Κουρτ Βόνεγκατ ή τον Ίταλο Καλβίνο, πόσω μάλλον τον Στάνισλαβ Λεμ, τον Φίλιπ Ντικ, τον Σάμιουελ Ντηλέηνυ, τον Νόρμαν Σπίνραντ, τον Τζην Γουλφ, την Ούρσουλα Λε Γκεν, τον Ρότζερ Ζελάζνυ, τον Μπράιαν Ώλντις, τον Ουίλιαμ Γκίμπσον, τον Τόμας Ντις, τον Άντονυ Μπάρτζες, τον Κορντγουαίηνερ Σμιθ, τον Άλφρεντ Μπέστερ, την Οκτάβια Μπάτλερ, τον Τζων Κρόουλυ, τον Ίαν Μπανκς, και τόσο πολλούς άλλους...

Αν μπορούσαμε να την πιέσουμε να διαβάσει έστω κι ένα απ' αυτά, δεν θα τρελαινόταν ξανά, τι λέτε;

(Οι φωτο είναι αδιάντροπα κλεμμένες από το προαναφερθέν blog)

ΒΑΒΕΛ 2007, Druillet

2007-06-15T00:38:00.001+03:00

The Chub Chubs are coming!

2007-04-16T17:10:00.000+03:00

Ένα ξεκαρδιστικό φιλμάκι με αμέτρητες αναφορές σε ταινίες εφ. Πρέπει να είναι από κάποιο DVD των Men in Black.

Κουρτ Βόνεγκατ (1922-2007)

2007-04-12T23:45:00.000+03:00

Πέθανε χθες, σε ηλικία 84 ετών, ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας Κουρτ Βόνεγκατ — απ' ό,τι φαίνεται, ένα πέσιμό του πριν από λίγες εβδομάδες του προκάλεσε μοιραίες εγκεφαλικές κακώσεις.

Έτσι πάει ο κόσμος.

Τα γραπτά του αποτέλεσαν λαμπρά στολίδια στον κανόνα της επιστημονικής φαντασίας, αν και εδώ και κάποια χρόνια ο ίδιος προτιμούσε να τον εντάσσουν στο κύριο ρεύμα της λογοτεχνίας. Το Σφαγείο Νο5, ο Τραλφαμαντόρ, η καυστικότατη σάτιρα του Πιανίστα, ο Κίλγκορ Τράουτ, η Εκκλησία του Απολύτως Αδιάφορου Θεού, o Πάγος-9, τα Βιβλία του Μπόκονον, θα μας μείνουν αξέχαστα — σε αντίθεση με τις αποτυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές του έργου του (μ' εξαίρεση το Σφαγείο).

[...]
When the last living thing
has died on account of us,
how poetical it would be
if Earth could say,
in a voice floating up
perhaps
from the floor
of the Grand Canyon,
“It is done.”
People did not like it here.
—K. Vonnegut, “Requiem”

* Ακούστε τον Βόνεγκατ να διαβάζει από το Σφαγείο Νο 5 (salon)

* Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε στο YouTube ένα ενδιαφέρον ντοκυμανταίρ σε οκτώ μέρη.

2ο μέρος
3ο μέρος
4ο μέρος
5ο μέρος
6ο μέρος
7ο μέρος
8ο μέρος

* Άρθρο στην Wikipedia, στο Altfactor.
* Γραπτά, βιβλιογραφία, συνεντεύξεις στο VonnegutWeb.

Το σκίτσο από InTheseTimes, φωτο από wikipedia.

Βραβεία Nebula 2006

2007-04-09T15:04:00.000+03:00

Οι τελικές υποψηφιότητες των φετινών Βραβείων Nebula που θα ανακοινωθούν στις 11-13 Μαΐου 2007

Μυθιστόρημα

The Privilege of the Sword, Ellen Kushner (blog)
Seeker, Jack McDevitt
The Girl in the Glass, Jeffrey Ford
Farthing, Jo Walton (blog)
From the Files of the Time Rangers, Richard Bowes
To Crush the Moon, Wil McCarthy

Νουβέλα

“Sanctuary”, [preview] Michael A. Burstein (blog)
“Burn”, James Patrick Kelly [σε διάφορα φόρματ, PDF, DOC, MP3(!) κλπ.]
“The Walls of the Universe”, Paul Melko
“Inclination”, William Shunn

Διήγημα

“The Language of Moths”, Chris Barzak (blog)
“Walpurgis Afternoon”, Delia Sherman
“Journey into the Kingdom”, M. Rickert
“Two Hearts”, Peter S. Beagle (MySpace)
“Little Faces”, Vonda McIntyre

Σύντομο Διήγημα

“Echo”, Elizabeth Hand
“Helen Remembers the Stork Club”, Esther M. Friesner
“The Woman in Schrodinger's Wave Equations”, Eugene Mirabelli
“Henry James, This One's For You”, Jack McDevitt
“An End to All Things”, Karina Sumner-Smith (blog)
“Pip and the Fairies”, Theodora Goss

Σενάριο

Batman Begins, Christopher Nolan and David S. Goyer
Howl's Moving Castle, Hayao Miyazaki, Cindy Davis Hewitt & Donald H. Hewitt
Battlestar Galactica, “Unfinished Business”, Michael Taylor
Doctor Who, “The Girl in the Fireplace”, Steven Moffat

......

Ο Αγνοούμενος Τζακ Μπάρον

2007-03-28T03:23:00.001+03:00

Εδώ και δυο μήνες περίπου, ο Νόρμαν Σπίνραντ έχει το δικό του κανάλι στο YouTube, με πολιτικό σχολιασμό (Γιατί πραγματικά είμαστε στο Ιράκ;) μουσικά βίντεο (only chaos is real), παραλειπόμενα από την ιστορία του Star Trek κ.ά. Εδώ, μαθαίνουμε πώς δεν έγινε ταινία από τον Costa-Gavras το Ο Τζακ Μπάρον και η Αιωνιότητα.

Expedio Kareem!

2007-03-23T16:12:00.000+02:00

δες
xeni @ boingboing
http://www.freekareem.org/

7 υπέροχες ταινίες

2007-03-13T23:35:00.000+02:00

Το νέο παιχνίδι-πυραμίδα των blog λέγεται “γράψε 7 αγαπημένες σου ταινίες”, και η πρόσκληση μου ήρθε από τον Φοίβο. Δυστυχώς και οι επτά δικές μου προέρχονται από ένα παράλληλο σύμπαν, και είναι:

Φυσικά ο Δον Κιχώτης, είτε από τον Orson Welles (Don Quixote) είτε από τον Terry Gilliam (The Man Who Killed Don Quixote).

Το Bug Jack Barron του Norman Spinrad σε σκηνοθεσία Costa-Gavras και σενάριο Harlan Ellison®

Το Dune του Frank Herbert, από τον Alexandro Jodorowsky με συνεργασία Moebius, H.R. Giger, Christofer Foss και Richard Corben, μουσική Pink Floyd και Magma, εφέ από τον Dan O'Bannon και τον Σαλβαντόρ Νταλί στον ρόλο του Αυτοκράτορα. (Δείτε και The Movie You Will Never See, o Jodorowsky διηγείται.)

Το Alien III στο σενάριο του William Gibson.

Το Destino, συνεργασία Salvador Dali και Walt Disney. (δείτε στο youTube τρέιλερ.)

Το The Marx Brothers at the U.N. του Billy Wilder, που ματαιώθηκε στη δεκαετία του '60 όταν έπαθε καρδιακή προσβολή ο Χάρπο.

Το Batman του Orson Welles με τον James Cagney στο ρόλο του Riddler, τον Basil Rathbone για Joker και την Marlene Dietrich ως Catwoman. (Αυτό δεν ήταν ποτέ πραγματικό πρότζεκτ, αλλά μια πλάκα του γνωστού κομιξά Mark Millar το 2003, φοβερή ιδέα όμως.)

Κι επειδή καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη, λέω να κάνω πάσα στον Δερβενιώτη.

Harlan Ellison is a registered trademark of the Killimanjaro Corporation

Χωρίς λόγια

2007-03-11T01:54:00.001+02:00

Σκίτσο του Στάθη Σ. στην Ελευθεροτυπία, 9/3/2007

Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή στην Ελευθεροτυπία, 10/3/2007

SFF-Rated 2007

2007-03-09T16:30:00.000+02:00

Θυμηθείτε:

2o Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού

(“SFF - rated”)

Κινηματογράφος ΙΛΙΟΝ
Τροίας 34 & Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου),
ΜΕΤΡΟ Βικτώρια, τηλ. 210-8810602.
Κυριακή 11 Μαρτίου 2007
Ώρα Έναρξης προβολής 16:00

Οι ταινίες είναι πραγματικά πολύ καλές, κι όποιος δεν έρθει έχασε!
Για να πάρετε μια μικρή γεύση, το Sukumus Fabulus Est εξασφάλισε ένα sneak preview του Scribble του Faisal A. Qureshi.

Άει-φον

2007-03-08T21:46:00.000+02:00

Iphone : les fonctions cachées !!!
Uploaded by valere54

Για όσους είδαν το iPhone και νόμισαν ότι έφτασαν στον εικοστό πρώτο αιώνα.

Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους ΕΦ&Φ

2007-03-06T00:13:00.000+02:00

2o Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού

(“SFF - rated”)

Αθήνα 11 Μαρτίου 2007

Τον Ιανουάριο του 2006, η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ), σε συνεργασία με τον πολυχώρο BIOS, διοργάνωσε φεστιβάλ με ελληνικές ταινίες μικρού μήκους Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού. Το φεστιβάλ είχε ιδιαίτερη επιτυχία, κι έτσι η ΑΛΕΦ αποφάσισε να επαναλάβει τη διοργάνωση, αυτή τη φορά με ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 5 ταινίες από την Ελλάδα και 15 από το διεθνή χώρο (Αγγλία, Ιρλανδία, ΗΠΑ, Κύπρος, Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Νορβηγία, Αυστραλία).
Όλες οι ταινίες έχουν διακριθεί σε εγχώρια και διεθνή φεστιβάλ (Φεστιβάλ Δράμας, Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου «Βαγγέλη Κοτρώνη», Seattle International Sci-Fi Film Festival, Festival International de Science-Fiction de Nantes “Utopiales” κ.α.)

Θεματικά και αισθητικά, οι ταινίες καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα του Κινηματογράφου του Φανταστικού. Πότε με χιούμορ και πότε με δέος, εξερευνούν μελλοντικές περιπέτειες της ανθρώπινης φυλής και ενδεχόμενες παρεκτροπές του ανθρώπινου νου, κινηματογραφώντας ένα μέλλον που φοβίζει αλλά και γοητεύει, αποκαλύπτοντας πιθανές πραγματικότητες που καιροφυλακτούν πίσω ακριβώς από την καθημερινότητά μας…

20 ταινίες, 3,5 ώρες οπτικής εμπειρίας,
αλλά και (οινο)πνευματικής απόλαυσης,
δεδομένου ότι το Φεστιβάλ SFF-rated
υποστηρίζεται από την MΠΟΪΚΟΣ ΑΕ
και το αψέντι ΧΕΝΤΑ ABSENTA.
(Χορηγοί:
Ελευθεροτυπία & 9,
Μπόικος Α.Ε.,
Sukumus Fabulus Est)

Σημειώνεται ότι ορισμένοι από τους ξένους σκηνοθέτες έχουν προγραμματίσει να είναι παρόντες στο Φεστιβάλ.

Το Φεστιβάλ «SFF-rated» διοργανώνεται στον κινηματογράφο ΙΛΙΟΝ,
Τροίας 34 & Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου),
ΜΕΤΡΟ Βικτώρια, τηλ. 210-8810602.
Κυριακή 11 Μαρτίου 2007
Ώρα Έναρξης προβολής 16:00
Είσοδος 7,00 ευρώ

Το πρόγραμμα:

Στην Κόψη του Ονείρου (Ελλάδα) Μπάμπης Σπανός
Προς τη Νίκη (Ελλάδα) Θανάσης Νάσκαρης
Απόλυτη Στιγμή (Ελλάδα) Λουίζος Ασλανίδης
Circus of Infinity (ΗΠΑ) Sue Corcoran
Anomaly (Αγγλία) Matt Wildash
Νeoplasia (Νορβηγία / Αυστραλία) Frode Klevstul
X (Γερμανία) Raphael Wahl
Plastic (Αγγλία) Mark Davis
Perfect Heat (ΗΠΑ) Miska Draskoczy
The Omnicide 8000 (Αγγλία) Ian Hothersall
Godzilla (Ελλάδα) Σπύρος Λίτινας
Scribble (Αγγλία) Faisal A. Qureshi
Single Bed (Eλλάδα) Γιώργος Κουβαράς
La Vie d'un Chien (The Life of a Dog) (ΗΠΑ / Γαλλία) John Harden
The Grandfather Paradox (Καναδάς) Jean-Francois DaSylva
Pharmakon (Kύπρος) Ιωακείμ Μυλωνάς
Killswitch (ΗΠΑ) Dan Przygoda
They're made out of Μeat (Ιρλανδία) Stephen O' Regan
Judas (Γαλλία) Nicolas Bary
Cost of Living (Καναδάς ) Jonathan Joffe

Η Εκδίκηση των Τριών Ιεραρχών, μέρος Ντεύτερον

2007-03-04T16:29:00.000+02:00

Μεγάλη συζήτηση ξεκίνησε με την γιορτή των Τριών Ιεραρχών στο Σικάγο και το σχετικό άρθρο του Τάκη Μίχα στην Ελευθεροτυπία (δείτε προηγούμενο ποστ). Μπορείτε να παρακολουθήσετε αρκετές συζητήσεις, με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες αυτές στην Καλύβα Ψηλά στο Βουνό και στο Gravity and the Wind. Η Ροδιά κρατάει έναν κατάλογο με τα σχετικά ποστ.

Από την Τετάρτη ώς σήμερα ειπώθηκαν πολλά. Δεν μπορώ να πω ότι τα διάβασα όλα, αλλά πρόσεξα κάποια που χρειάζονται σχολιασμό.

Μερικοί αναρωτιούνται για το πότε έγινε το συμβάν. Σύμφωνα με το Hellenic Heartbeat, που έβγαλε και το βίντεο, πρόκειται σαφώς για την εκδήλωση του 2007.

Άλλοι σχολιάζουν πως οι γονείς της την ονόμασαν έτσι επειδή ήταν αρχαιόπληκτοι. Σύμφωνα με το βιογραφικό της, το άλλαξε πριν από έναν χρόνο, από Γιασμίν Λη Λυσιστράτη. Το “Προμηθέα” της Ελευθεροτυπίας και του παλιότερου άρθρου του Βήματος ίσως να μεταφράζεται σωστότερα ως “Προμηθεία” (;!), ενώ το Pythaitha που αποδίδεται ως “Πυθία” μάλλον θα έπρεπε να είναι “Πυθαΐδα”.

Επίσης, ο εκ δεξιών της μάλλον δεν είναι ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, όπως έγραφε το ρεπορτάζ.

Πολλοί χάρηκαν ακούγοντας πώς το κορίτσι “τα χώνει στους παπάδες”. Εντάξει, κι εμένα αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση, διαβάζοντας το άρθρο, γι’ αυτό κι έψαξα να βρω το βίντεο (μια γρήγορη αναζήτηση στους ελληνικούς aggregators δεν μου έδωσε το ποστ του s.frang της 25/2), οπότε ανακάλυψα και το πρώτο μέρος της ομιλίας, που κατά κάποιον τρόπο αποδυναμώνει όλα τα υπόλοιπα. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν αναφέρθηκε τίποτα γι’ αυτό στο άρθρο της εφημερίδας; Και την επόμενη μέρα το μεσημέρι, ο σταθμός του Συνασπισμού Στο Κόκκινο 105,5 μετέδωσε την ομιλία, ξεκινώντας όμως από το Βυζάντιο. Τους έστειλα ένα mail, αλλά με έγραψαν. Ίσως κοίταζαν μόνο τα SMS των 1,19 ευρώ.

Κι έτσι, η λεγόμενη “αντικειμενικότητα” του Τύπου ήταν μια από τις παράπλευρες απώλειες της όλης ιστορίας. Όπως έγραψε κι ο Πάνος Ζέρβας:

Παράπλευρο (ηθικό) δίδαγμα: ΠΟΤΕ μη δίνεις βάση στους δημοσιογράφους, είτε της τηλεόρασης, είτε των εφημερίδων.

Η ομιλία, τώρα, που χαρακτηρίστηκε και ως “αγένεια” ή “προβοκάτσια”, έχει όντως τα χαρακτηριστικά μιας προκλητικής πράξης που θα έκανε κανείς σ’ αυτήν την ηλικία (μήπως κι εμείς δεν είχαμε παρόμοιες αντιδράσεις πιτσιρικάδες;) και είναι μάλλον υπερβολικό να θεωρείται εντελώς υποκινούμενη. Επιβεβαιώνει όμως το ότι, όσο ιδιοφυΐα κι αν είναι κανείς σε κάποιον ή κάποιους τομείς, δεν είναι αυθεντία σε οτιδήποτε αποφασίσει να σχολιάσει. Και το προφανές (;) πως x τεκμηριωμένες προτάσεις δεν αποδεικνύουν αυτόματα και τις υπόλοιπες y που βάζεις δίπλα ή ανάμεσά τους.

Υπάρχει όμως και συνέχεια. Την Παρασκευή, ο cyrusgeo έγραφε

Σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Σ’ εμένα, πάντως, (και σε άλλους, απ’ ό,τι κατάλαβα) θυμίζει το περιοδικό «Δαυλός».

Και πράγματι, στη σελίδα του Δαυλού (www.davlos.gr) εμφανίστηκε ένα κείμενο (σε μορφή word .doc !) με σχετικό ρεπορτάζ από το Σικάγο, (όπου αναφέρεται ότι η κα Γεωργία Σμιθ, μητέρα της Προμηθέας, “είναι από πολλών ετών συνδρομήτρια του «Δαυλού» κι ένθερμη φίλη της διαφωτιστικής μας προσπάθειας”), και επιστολή της Προμηθέας προς τον εκδότη του “Δ”: Έτσι έζησα την επίθεση των σκοταδιστών. (Αν δεν θέλετε να κατεβάσετε το doc, την επιστολή αναδημοσιεύει ο Κλείτωρ, χωρίς όμως το “ρεπορτάζ” του Δαυλού.)

Πρόκειται για hoax; σκέφτηκα αμέσως. Μάλλον όχι, γιατί θα φανεί σύντομα αν η επιστολή είναι αυθεντική. Τότε; Πολύ κακό για το τίποτα, ίσως, ή το έχουμε ξαναδεί το έργο, αλλά δεν παύει να κόβει εισιτήρια.

ΥΓ. Αν δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε, μπορείτε να διασκεδάσετε διαβάζοντας σχετικές συζητήσεις σε φόρουμ του εξωτερικού, του εσωτερικού ή του εσωτερισμού.

Η Λυσιστράτη που έγινε Προμηθέα

2007-02-28T19:54:00.000+02:00

Διάβασα στη σημερινή Ελευθεροτυπία το άρθρο του Τάκη Μίχα Πολ Ποτ ο Ιουστινιανός, για τον χαβαλέ που έγινε στο Σικάγο στην ετήσια γιορτή των Τριών Ιεραρχών. Το λινκ στην έντυπη και στην ηλεκτρονική διεύθυνση ήταν λάθος, οπότε έψαξα και βρήκα το βίντεο και κάποιες άλλες λεπτομέρειες.

Η Προμηθέα είναι κόρη της Georgia Smith, και ως ένα χρόνο πριν λεγόταν Jasmine Li Lysistrata, οπότε και αποφάσισε να το αλλάξει σε Promethea Olympia Kyrene Pythaitha. Περισσότερες πληροφορίες για το παιδί-θαύμα και τη σταδιοδρομία του θα βρείτε στην Bozeman Daily Chronicle.

Το βίντεο που βρήκα στο google προέρχεται από το Hellenic Heartbeat, όπου φρίκαραν με το συμβάν και σχολιάζουν ως εξής:

Watch the most uneducated and insulting 'celebration" for the HELLENIC LETTERS and the THREE HIERARCHS, that took place in Chicago of 2007. Unedited Video Recording of the Event. Please write us your opinion. video/ broadband resolution ΟΔΟΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Hellenic Heartbeat opens the dialogue for all major issues. Today's issue is : what was said in the presentation of the "Greek Letters Celebration" . An introduction by Vicky Kournetas, that explains why we reacted to what was said. Watch, listen and offer solutions. All of us are responsible.

Στα πρώτα οκτώ λεπτά, η Βίκυ Κουρνέτα, με ύφος που μου θύμισε την Αλίκη Νικολαΐδου της ΥΕΝΕΔ, αναρωτιέται τίνος σκοτεινός δάκτυλος κρύβεται πίσω απ' αυτή την προβοκάτσια, και γιατί κανείς δεν πέταξε έξω την Προμηθέα με τις κλωτσιές.
Μετά από άλλα εννιά λεπτά εισαγωγικών, η Προμηθέα ξεκινά τη διάλεξή της, πλαισιωμένη από τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο και τον μητροπολίτη της πόλης Ιάκωβο, με το πώς ο Θεός δημιούργησε την Ελλάδα πριν από εκατομμύρια χρόνια, διάφορα λίγο πολύ γνωστά περί ΕΛ, φωτός, ελληνικής γλώσσας που “περικλείει τις λύσεις στα οικουμενικά προβλήματα της ανθρωπότητας”, περί ανυπαρξίας ινδοευρωπαϊκής μητέρας γλώσσας, περί του “τερατογενούς ψεύδους περί φοινικικής γραφής” κλπ κλπ.
Ώς εδώ ο Δημήτριος (αν δεν κάνω λάθος), που φαίνεται στα δεξιά της, χαμογελάει και ψιλοκαμαρώνει. Μετά όμως η ομιλήτρια πιάνει το “αποτρόπαιο έγκλημα κατά της Ελλάδος” που κατέστρεψε το ελληνικό έθνος. Να μην τα επαναλαμβάνω, τα περιγράφει ο Τάκης Μίχας. Οι παπάδες αρχίζουν να παγώνουν, και κάθονται φανερά αμήχανοι. Διάφοροι σηκώνονται, αρχίζουν τα “αίσχος” και “ντροπή”, είκοσι λεπτά αργότερα. Η ομιλία διακόπτεται, η Ορθοδοξία, το Πατριαρχείο και οι Τρεις Ιεράρχες έχουν προσβληθεί ανεπανόρθωτα, ο παρουσιαστής προσπαθεί να δικαιολογηθεί λέγοντας πως δεν ήξερε το κείμενο από πριν. Τελικά τα μαζεύει ο Ιάκωβος, ζητώντας σεβασμό για κάθε ομιλητή, και προτρέποντας την Προμηθέα να αφήσει τις “εσφαλμένες πηγές που έγραψαν οι άθεοι και οι κακοί ιστορικοί” και να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην εξ αποκαλύψεως αλήθεια.
Ακολουθεί το πενηντάλεπτο βίντεο, για να διαμορφώσετε προσωπική γνώμη.

ΑΛΕΦ 25-2-2007

2007-02-24T02:39:00.000+02:00

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας συνεχίζει τις εκδηλώσεις της την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου και ώρα 19:30 στην καφετέρια ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου και Μαυρομιχάλη) με την ανάγνωση των διηγημάτων:

1) “Η Πόλη”, του Χριστόδουλου Λιθαρή, από το 6ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύντομο διήγημα το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα ότι γράφτηκε όχι για το εργαστήριο αλλά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου (και δεν διαβάστηκε πέρσι τον Οκτώβριο, όπως είχε προγραμματιστεί).

2) “Χρονομηχανή Τέλος”, του Μιχάλη Μανωλιού.
Προφανώς το θέμα θα είναι το ταξίδι στο χρόνο, αλλά κάτι μου λέει πως δεν θα είναι ένα από τα συνηθισμένα χρονοταξίδια που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε.

εικόνα: λίνα θεοδώρου, από το Σάρκινο Φρούτο

Το μνημίδιο “5x5”

2007-02-22T11:00:00.000+02:00

Πήρα από τον Σπύρο Δερβενιώτη το μπαλάκι για το παιχνίδι-μνημίδιο “πες πέντε πράγματα για σένα και δώσε πάσα σε άλλους πέντε”. Βέβαια, όπως παρατήρησε κι ο Μαρξ, η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι μικρή και θεωρητικά η πυραμίδα πρέπει να κολλήσει σε μια βδομάδα. Τέλος πάντων:

Γεννήθηκα στη Γη.
Δεν είμαι ο γνωστός, καλός γραφίστας Δημήτρης Θ. Αρβανίτης, ούτε ο γνωστός, καλός σκηνοθέτης Δημήτρης Γ. Αρβανίτης. Νομίζω πως υπάρχει κι ένας ποδοσφαιριστής συνώνυμός μου, αλλά δεν ξέρω πόσο καλός είναι. Ούτε αυτός είμαι.
Ήμουν στην συναυλία της Πάτυ Σμιθ στον Λυκαβηττό.
Δεν έχω πάει ποτέ στην Άνω Μουσουνίτσα.
Έχω ουρία 32 mg/dl και κρεατινίνη 1,01 mg/dl

Και, οι τυχεροί που παίρνουν τη σκυτάλη για τη συνέχεια είναι: Tales of a Crazy World, Time Lost... Time Regained, ApLoad, Στο άπειρο, Απόσταση.

Ιστορία μιας ληστείας

2007-02-15T04:18:00.001+02:00

Έφτασε στα χέρια μου ένα 28σέλιδο 4χρωμο κόμιξ που διανέμεται δωρεάν κι έχει τον τίτλο Ιστορία μιας Ληστείας. Μπορεί να το βρείτε, κάπου γύρω στα Εξάρχεια, ίσως κι αλλού. Εγώ το πέτυχα στο Nosotros. Στο τέλος του υπάρχει ένα κείμενο του Γ. Δημητράκη από τις φυλακές της Νεάπολης που απευθύνεται στον Βύρωνα Πολύδωρα. Επειδή έχει γραφτεί πέρσι τον Νοέμβριο, αλλά δεν έτυχε να το δω πουθενά, επειδή σε κάποια πράγματα πρέπει να υπάρχει κάποιο μέτρο και πρέπει να αντιμετωπίζονται με την βαρύτητα που τους αναλογεί, το αντιγράφω εδώ για την ιστορία.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ
ΣΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ ΠΟΛΥΔΩΡΑ

Αναφορικά με τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Δημόσιας Τάξης, Βύρωνα Πολύδωρα, σε συνέντευξη τύπου που έδωσε στους δημοσιογράφους σχετικά με ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν από αναρχικούς ως ένδειξη αλληλεγγύης στους άδικα προφυλακισμένους συντρόφους, κάνοντας λόγο, κάποια στιγμή, κατά την διάρκειά της, για κάποιον «Δημητράκη, έναν ληστή του κοινού ποινικού δικαίου, που γράφουν οι αναρχικοί για αυτόν στο Indymedia», έχω να δηλώσω τα εξής:

Εγώ καταληστεύω καθημερινά τον πολίτη αυτής της χώρας και του αλαφρύνω το πορτοφόλι του κατά την διάρκεια των συναλλαγών του με την εφορία, το δήμο, την τράπεζα, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την ΕΥΔΑΠ το super market και την λαϊκή αγορά. Εγώ τον φέρνω κάθε τέλος του μήνα σε απόγνωση όταν συνειδητοποιεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Εγώ τον αναγκάζω να δουλεύει εξαντλητικά ωράρια (αρκετές φορές και ανασφάλιστος) αφήνοντάς του χρόνο μόνο για να κοιμηθεί. Εγώ καταπατώ βασικά εργασιακά δικαιώματά του, που έχουν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα, και τον υποχρεώνω να εργάζεται ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Εγώ επιδεικνύω πυγμή και αδιαλλαξία, τον ξυλοκοπώ και τον πνίγω στα δακρυγόνα όταν απεργεί και διαδηλώνει. Εγώ δείχνω ασέβεια προς τα γηρατειά, δίνοντας για να επιβιώσουν, «χαρίζοντάς» τους χρόνια ανέχειας, ντροπής και εξευτελισμού. Εγώ οργάνωσα την απάτη με το χρηματιστήριο και αφαίμαξα τις οικονομίες χιλιάδων οικογενειών. Εγώ και οι οικονομικοί φορείς μου τους παρότρυνα να επενδύσουν σ’ αυτό, διαφημίζοντας εκείνα τα περίφημα μετοχοδάνεια. Εγώ έχω οδηγήσει αρκετό κόσμο στην οικονομική καταστροφή και άλλους στην αυτοκτονία. Εγώ ασκώ διαρκώς τρομοκρατία, απολύοντας εργάτες μετά από 15 και 20 χρόνια απασχόλησης, πετώντας τους στο αδηφάγο τέρας της ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα κρατώ τους υπόλοιπους καθηλωμένους, κρατώντας πάνω από το κεφάλι τους τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης. Εγώ σκοτώνω τους εργάτες από «αμέλεια» σε εργοστάσια, πλοία, οικοδομές, στα ολυμπιακά έργα, και σε ατυχήματα για κάθε είδους έργα «υποδομής και ανάπτυξης». Εγώ μπαίνω εμπόδιο στα όνειρα των νέων και τους αφήνω με τη γνώση του ανικανοποίητου. Εγώ τους σπρώχνω στα ναρκωτικά και την εξαθλίωση. Εγώ τους στερώ μια καλή και ποιοτική μόρφωση, ώστε να έχουν τα κατάλληλα εφόδια στον αγώνα της ζωής. Εγώ δέρνω αλύπητα εργάτες, συνταξιούχους, μαθητές, μετανάστες και φοιτητές. Εγώ βιάζω, μέσα ή έξω από αστυνομικά τμήματα, αλλοδαπές γυναίκες. Εγώ καλύπτω κυκλώματα εκβιαστών, διακίνησης ναρκωτικών και σωματεμπορίας ή ενίοτε αναλαμβάνω κι ο ίδιος δράση. Εγώ έχω μουρλάνει τους οδηγούς αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών σε χρηματικά πρόστιμα, με την δικαιολογία της οδηγικής τους ασφάλειας. Εγώ δεν φτιάχνω σωστούς και ασφαλείς δρόμους και χάνονται άδικα εκατοντάδες ψυχές στην άσφαλτο. Εγώ κουβαλάω πάντα όπλο και λόγω του νευρικού συστήματός μου, έχω σκοτώσει νέα παιδιά ή τα έχω αφήσει ανάπηρα, εξαιτίας «τυχαίων» εκπυρσοκροτήσεων, αφήνοντας πίσω μόνο πόνο, δυστυχία και αγανάκτηση. Εγώ είμαι η περίφημη ζαρντινιέρα, που, ενώ περπατούσα ανέμελη, έπεσε πάνω μου ο Κύπριος φοιτητής. Εγώ απήγαγα τους Πακιστανούς στα πλαίσια διατήρησης της εθνικής ασφάλειας. Εγώ έχω κάνει τους τοίχους στα δωμάτια της οδού Βαλαωρίτου και της Λεωφόρου Αλεξάνδρας να ματώσουν από τις απελπισμένες κραυγές πόνου κι αγωνίας πλήθους αγνώστων ανθρώπων απ' τα βασανιστήρια που, σαν ανδρείκελο, εφαρμόζω γιατί βαριέμαι να βρω αποδείξεις για να στοιχειοθετήσω μια υπόθεση και προτιμώ να «εκμαιεύσω» κάποια πιθανή ομολογία. Εγώ τους παραπέμπω με κατασκευασμένες κατηγορίες και διατάσσονται σωρηδόν οι προφυλακίσεις. Εγώ καταδικάζω, όπως υποστηρίζουν και πολλοί δικηγόροι, τις άδικες και βαρύτατες ποινές στους κατηγορούμενους. Εγώ έχω τους κρατούμενους έγκλειστους κάτω από άθλιες συνθήκες που μόνο κατ’ επίφαση μπορούν να ονομαστούν σωφρονιστικά καταστήματα. Εγώ επέδειξα αμέλεια και αργοπορία στην τέλεση των καθηκόντων μου, με αποτέλεσμα να καούν τέσσερις ΑΝΘΡΩΠΟΙ στο κελί 80 της πτέρυγας Α΄ του Κορυδαλλού. Εγώ υποκινώ και ενθαρρύνω τη διαφθορά και τη ρεμούλα σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς του δημοσίου βίου. Εγώ είμαι, τέλος, η ρίζα του κακού, η τερατογένεση, η αιτία για την παρακμή της κοινωνίας.

Όμως εγώ, όπως είπατε κι ο ίδιος, δεν είμαι τίποτα άλλο, παρά ένας ΚΟΙΝΟΣ ληστής του ΚΟΙΝΟΥ ποινικού δικαίου. Εγώ και οι όμοιοί μου και μαζί με τους όμορους κύκλους στους οποίους ανήκω, είμαστε υπεύθυνοι για όλα τα παραπάνω, αλλά πριν κλείσω αυτήν την ανάληψη ευθυνών, θα ήθελα να σας κάνω δύο μόνο ερωτήσεις:

Εν πάση περιπτώσει, ΕΣΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΤΕ και τι πράττετε ΕΣΕΙΣ και οι όμοιοί σας, ώστε κάποια στιγμή το άτομο και η κοινωνία κατ’ επέκταση, ν’ αποτινάξουν από πάνω τους όλα αυτά τα δεινά κι αυτούς που τα προκαλούν;

Ι. Δημητράκης, από τις Δικαστικές Φυλακές Νεάπολης
20-11-2006

Οι γάτες του Αρράκις

2007-02-09T15:30:00.000+02:00

(Από I Can Has Cheezburger?)

Χαμένοι ξανά

2007-02-07T14:54:00.001+02:00

Τώρα που ξαναρχίζει το Lost, μια περίληψη από το MADtv θα μας θυμίσει πού είχαμε μείνει.

Μπρόκμπακ Γκαλάκτικα

2007-01-31T15:18:00.000+02:00

Μετά τη χριστουγεννιάτικη διακοπή, συνεχίζεται με καινούρια επεισόδια η τρίτη σαιζόν του σήριαλ Battlestar Galactica.

[spoilers]

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες μας, οι σεναριογράφοι, μπροστά στα συνεχώς μειούμενα νούμερα θεαματικότητας του σώου και αφού εξάντλησαν το ειδύλλιο Λη Αντάμα - Στάρμπακ, θα δώσουν βάρος τώρα στις σχέσεις άλλων χαρακτήρων, ακολουθώντας γνωστές συνταγές από βραβευμένες με όσκαρ ταινίες.

— It's a frakkin' drama!
— So say we all!

Πλεκτά

2007-01-29T18:05:00.000+02:00

Βλέποντας αρκετούς να φτάνουν σ' αυτό το blog ψάχνοντας ιδέες για πλεκτά, σκέφτηκα να βρω μερικά ενδιαφέροντα λινκ.

Βρήκα λοιπόν, πώς να πλέξετε ένα κασκόλ σαν του Dr. Who, ή ένα δυαδικό κασκόλ (122 ολόκληρα byte πληροφορίας).

Για πιο επιστημονικά μυαλά, βρήκα πώς να πλέξετε με το βελονάκι τις εξισώσεις του Lorenz (Lorenz manifold) ή ένα μοντέλο DNA.
Υπάρχουν επίσης μερικά σχέδια με νεκροκεφαλές, για όσους αγαπούν τους πειρατές ή τον Σαίξπηρ: afghan - φουλάρι Γιόρικ.

Αν δίνετε σημασία στη λεπτομέρεια, υπάρχει ένα πλεκτό αντίγραφο του πεπτικού συστήματος.

Για τους σινεφίλ, πλεκτά ζόμπι από την κλασική ταινία του Ρομέρο.

Και για πιο καλλιτεχνικά πνεύματα, ενδιαφέρουσες ιδέες από την Patricia Waller.

ΑΛΕΦ 28-1-2007

2007-01-26T02:45:00.000+02:00

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ) σας καλεί την Κυριακή 28 Ιανουαρίου και ώρα 19:00 στο BIOS (Πειραιώς 84) στην προβολή της ταινίας Demon Seed (1977 – Ελληνικός τίτλος: Η Επανάσταση των Ρομπότ).
Το σενάριο είναι των Robert Jaffe, Roger O. Hirson & Dean R. Koontz βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Dean R. Koontz που εκδόθηκε και στα ελληνικά ως Το Σπέρμα του Δαίμονα από τις εκδόσεις Μπουκουμάνη το 1975.
Η σκηνοθεσία είναι του Donald Cammell. Παίζουν οι Julie Christie, Fritz Weaver, Gerrit Graham κ.ά.

55%

—Η αφίσα είναι από το onesheetindex.

Το αρχαιότερο τάβλι;

2007-01-22T17:50:00.000+02:00

Ανακαλύφθηκε στο Ιράν το αρχαιότερο γνωστό τάβλι, ηλικίας 5.000 ετών. Το γεγονός πως βρέθηκαν 60 πούλια προβληματίζει τους αρχαιολόγους, που προσπαθούν να καταλάβουν πώς παιζόταν.

Όσοι απογοητεύτηκαν με την είδηση αυτή, μπορούν να παρηγορηθούν μαθαίνοντας ότι η συγχρονισμένη κολύμβηση ήταν εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων.

Κι αν πάλι...;

2007-01-18T17:13:00.000+02:00

Ο Παναγιώτης Κούστας σχολίασε στο blog του το σχόλιο του Στάθη Σ. που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιό μου, κι έλαβε μια διευκρινιστική απάντηση από τον σκιτσογράφο-σχολιογράφο της Ελευθεροτυπίας. Διαβάστε την ολόκληρη εδώ.
Απ’ ό,τι φαίνεται, ο Στάθης Σ. δεν αναφερόταν κατά της εναλλακτικής ιστορίας στη λογοτεχνία, αλλά κατά των εικασιών στην ιστορική επιστήμη, “για την πολιτική και ιστορική χρήση του αν”.
Όπως όμως σχολιάζει και κάποιος στο όμορο blog, αυτό δεν είναι καθόλου “παραπάνω από ευκρινές” έτσι που διατυπώθηκε στην εφημερίδα. Αν ήταν, δεν θα είχα ασχοληθεί, ασχέτως του αν συμφωνώ ή διαφωνώ. Αλλά όταν διάβασα για το τι θα είχε συμβεί στην περίπτωση που επικρατούσε η Αριστερά στα Δεκεμβριανά, το μυαλό μου πήγε κι εμένα στο βιβλίο του Φύσσα (και ακολούθως στο όλο ρεύμα της εναλλακτικής ιστορίας στη λογοτεχνία). Ο κύριος Στάθης, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν σκέφθηκε καθόλου πως θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, κι έτσι δεν φρόντισε να γίνει σαφέστερος. Συμβαίνουν αυτά.

Από την άλλη, τώρα, γιατί οι εικασίες στην ιστορική επιστήμη είναι προνόμιο μόνον των ηλιθίων ή των υστερόβουλων αναθεωρητών της ιστορίας; Η ιστορία είναι κάτι το οικουμενικώς αποδεκτό και παγιωμένο που δεν χρήζει αναθεώρησης σε καμιά περίπτωση; Η ιστορία των Χ είναι αυτή που διδάσκουν οι Χ, αυτή που διδάσκουν οι γείτονές τους οι Ψ, αυτή που διδάσκουν οι όποιοι Ζ — που θεωρούνται φιλο-Χ ή αντι-Χ — και πάει λέγοντας; Υπάρχουν καλές και κακές αναθεωρήσεις, ανάλογα με τα συμφέροντά μας, ή δεν επιτρέπεται καμιά αμφισβήτηση των “ιερών κειμένων”;
Ούτως ή άλλως, το “τι θα είχε συμβεί αν…” δεν είναι ιστορική επιστήμη εξ ορισμού, και ανήκει στο χώρο της μυθοπλασίας. Όπως και το “τι θα συμβεί αν…”, είναι ένα διανοητικό γύμνασμα που ανοίγει το μυαλό και βοηθά στην καλύτερη κατανόηση του παρόντος (φυσικά δεν αναφέρομαι σε καθαρά ψυχαγωγικά έργα ή φτηνά προπαγανδιστικά πονήματα). Πρέπει να διδασκόμαστε από την εμπειρία της ιστορίας, αλλά δεν πρέπει να αναρωτιόμαστε για τις συνέπειες μιας διαφορετικής επιλογής;
Κι όταν αναφερόμαστε σε πράγματα που έχουμε ζήσει; Για παράδειγμα, όταν ο Καραμανλής ή ο Παπανδρέου γράφει τα απομνημονεύματά του ή όταν ο Κύρκος, ας πούμε, λέει στον Παπαχελά:

Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο —τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν [...] Άνθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν.

λένε τη γνώμη τους για ανθρώπους που γνώρισαν και, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με την κρίση τους, δεν μπορείς να τους πεις ότι γράφουν επιστημονική φαντασία.

Αν...

2007-01-15T14:40:00.000+02:00

Με μια μονοκονδυλιά, ο Στάθης Σ. στη σημερινή Ελευθεροτυπία διαγράφει ολόκληρο το είδος της εναλλακτικής ιστορίας και κάθε παρόμοια μαλακία των κουλτουριαραίων.

Ενα απ' τα κλισέ που έχει αρχίσει να φοριέται πολύ τον τελευταίο καιρό είναι το «αν» (όχι δυστυχώς το φερώνυμο ποίημα του Κίπλινγκ) -αλλά, το «αν» στην Ιστορία.
Μάλιστα αυτό το «αν» εις ό,τι αφορά στα καθ' ημάς, αναφέρεται όλο και πιο συχνά - πυκνά στο τι θα μας είχε συμβεί «αν» επικρατούσε η Αριστερά στα Δεκεμβριανά ή τον εμφύλιο.
Σε αυτήν την περίπτωση θα είμασταν, λένε οι σοβαροί αυτοί άνθρωποι που αντιλαμβάνονται κατ' αυτόν τον τρόπο την πολιτική, κάτι σαν Βούλγαροι λαντζέρηδες στο Λονδίνο ή Πολωνές υδραυλικίνες στου Ψυρρή.
Σωστόν! Κι «αν» δεν είχε πέσει η Πόλη το 1453, θα μας έλεγαν ακόμα Ρωμαίους, η Κωνσταντινούπολη θα ήταν Βιέννη και η θεία μου η Φωτούλα θα είχε καρούλια.
Επίσης «αν» είχαν νικήσει οι ναζί το 1945, αυτοί που γράφουν τέτοιες σοβαροφανείς μαλακίες για το «αν» σήμερα, θα ήταν οι ίδιοι λαντζέρηδες (σκέτοι κι όχι απαραιτήτως Βούλγαροι) στο Μπέλσεν κι ο Κωδικός Ντα Βίντσι, παγωτό.
Τέλος, αν το «αν» ίσχυε στη Ιστορία, η αμετροέπεια, η αμορφωσιά και η σοβαροφάνεια, θα μπορούσαν να ήταν ιδιωτικό δικαίωμα του καθενός κι όχι χρήσιμη ηλιθιότητα στην υπηρεσία των Δυνατών.

!LOL!

Update: Ο Παναγιώτης Κούστας έγραψε επίσης για το θέμα.
Update2: Ο Στάθης Σ. απαντά.
.

Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον (1932-2007)

2007-01-12T16:10:00.000+02:00

Ο συγγραφέας Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον έφυγε από την συναινετική μας πραγματικότητα το πρωί της Πέμπτης, 11 Ιανουαρίου.
Ο RAW είχε πολιομυελίτιδα μικρός, που του άφησε το Υστερο-Πολιομυελιτικό Σύνδρομο (post-polio syndrome) και οι μύες του ατροφούσαν σιγά-σιγά. Είχε ένα πέσιμο πέρυσι τον Ιούνιο, που τον έστειλε στο νοσοκομείο. Τον Οκτώβριο βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική θέση, αλλά με τη βοήθεια θαυμαστών και φίλων κατάφερε να περάσει με αξιοπρέπεια τις τελευταίες μέρες του. Ξεκίνησε μάλιστα κι ένα blog, απ' όπου και μπόρεσε να επικοινωνήσει για τελευταία φορά μ' όσους τον αγαπούσαν:

Various medical authorities swarm in and out of here predicting I have between two days and two months to live. I think they are guessing. I remain cheerful and unimpressed. I look forward without dogmatic optimism but without dread. I love you all and I deeply implore you to keep the lasagna flying.
Please pardon my levity, I don't see how to take death seriously. It seems absurd.
RAW

Αντίο, Μπομπ. Σ' ευχαριστούμε για όλα.

Ο Γουίλσον στην Wikipedia.

SNAFU, again

2007-01-09T17:10:00.000+02:00

Το monitor, το μεγαλύτερο ελληνικό site καταλογογράφησης ελληνικών blog, έκλεισε αυτό το Σαββατοκύριακο. Αυτή τη φορά δεν υπήρξαν μηνύσεις, συλλήψεις, κατασχέσεις δίσκων κλπ. Το site το έκλεισε (προσωρινά ελπίζουμε) ο ιδιοκτήτης του, Παναγιώτης Βρυώνης, για να μην εμπλακεί σε τέτοιου είδους περιπέτειες, όπως γράφει. Το συγκεκριμένο ποστ είναι αρκετά κατατοπιστικό από μόνο του, μην παραλείψετε όμως να διαβάσετε και την αλληλογραφία μεταξύ Βρυώνη και Λαμπρινής Θωμά (της δημοσιογράφου που ζήτησε να μην καταλογογραφείται το blog της στο συγκεκριμένο site). Διαβάστε επίσης τα σχόλια και τις αντιδράσεις σε άλλα blog από το trackback.

Έχουν γραφεί ήδη πολλά, και δεν έχω να προσθέσω τίποτε σημαντικό. Είναι ανόητο και εντελώς αντίθετο με τη φιλοσοφία των blog και του ίντερνετ να προσπαθείς να έχεις τέτοιον έλεγχο στα κείμενα που δημοσιοποιείς.
Όπως λέει ο Βρυώνης σε νεότερο ποστ του,

...από την στιγμή που δίνεις κάποιο υλικό δημόσια, δεν μπορείς να απαγορεύεις επιλεκτικά την κατανάλωσή του. Στο μυαλό μου αυτή είναι μια διάκριση που δεν θα ήθελα να επιτρέπεται. Είναι σαν να λές ότι απαγορεύω να διαβάζουν τα άρθρα μου στην Χ πόλη. Σαν να λές δεν επιτρέπω να διαβάζει το βιβλίο μου όποιος έχει όνομα που ξεκινάει από “Π”. Στο μυαλό μου αυτό ΔΕΝ είναι δικαίωμα του δημιουργού. Ειδικά στα feeds, η αναδημοσίευση του τίτλου, της ημερομηνίας και της πηγής θεωρώ ότι δεν πρέπει να είναι δικαίωμα του αρχικού δημιουργού να την απαγορεύει επιλεκτικά. Παρόμοιες πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε διακρίσεις, εύνοια συγκεκριμένων συμφερόντων και γενικά θεωρώ ότι είναι ενάντια στο κοινό καλό.

Από την άλλη, το monitor ήταν ένας πολύ χρήσιμος τόπος για την ανακάλυψη νέων blog, για μια γρήγορη ματιά στο τι γράφεται τώρα αλλά και στο τι έχει γραφτεί για ένα θέμα. Ας ελπίσουμε να βρεθεί μια λύση σύντομα.

Update: Τι είναι feed, aggregator κλπ σε απλά μπακαλίστικα στη digital-era.

Backup your revolution — Today!

2007-01-05T17:10:00.000+02:00

Ο Νόρμαν Σπίνραντ είναι αρκετά γνωστός στους Έλληνες αναγνώστες.
Όπως έχουμε ξαναπεί, προσφέρει το τελευταίο του βιβλίο εφ He Walked Among Us μέσω του ίντερνετ, ενώ γράφει πλέον ιστορικά μυθιστορήματα, απογοητευμένος από την πολιτική προώθησης των Αμερικανών εκδοτών. Τελευταία ξεκίνησε μια στήλη στο διαδικτυακό περιοδικό TimesSquare, ενώ μόλις τελείωσε το μυθιστόρημα Osama the Gun.

Μπορείτε να τον ακούστε να τραγουδάει σ' ένα πειραματικό βίντεο που προβλήθηκε στην έκθεση “Aux Arts Citoyens”, που έγινε στο Παρίσι τον Απρίλιο του 2006.

...
Download the revolution
Install the revolution
...
The Web is the revolution.
Be the revolution — today — right now
...
Eat the revolution
Smoke the revolution
Snort the revolution
Shoot the revolution
...Today

Ημερολόγιο 2007

2007-01-02T14:10:00.000+02:00

Καλή χρονιά, και πάλι με ένα ωραίο ημερολόγιο από το Website at the End of the Univerce. Φέτος η εικονογράφηση είναι και πάλι από εξώφυλλα παλιών παλπ περιοδικών, και κάθε μήνας συνοδεύεται από μια λίστα με τα γενέθλια γνωστών συγγραφέων εφ. Σήμερα, ας πούμε, γιορτάζουμε τη γέννηση του Ισαάκ Ασίμωφ.
Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή PDF από εδώ, όπου θα βρείτε και τις προηγούμενες χρονιές.

Διάσημα κόμματα

2006-12-27T19:25:00.000+02:00

Είναι γνωστή η σημασία του κόμματος από τον χρησμό της Πυθίας “ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω”: ανάλογα με τη θέση του, έχεις το ακριβώς αντίθετο νόημα.

Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες διάσημες περιπτώσεις:

1. Η τσαρίνα Μαρία Φιοντόροβνα έσωσε τη ζωή κάποιου αλλάζοντας ένα κόμμα. Σ' ένα ένταλμα που έστελνε κάποιον στη Σιβηρία, ο άντρας της τσάρος Αλέξανδρος ο Γ΄είχε γράψει στο τέλος Χάρη αδύνατον, να σταλεί στη Σιβηρία (Pardon impossible, to be sent to Siberia). Η τσαρίνα άλλαξε τη στίξη, κάνοντάς το Χάρη, αδύνατον να σταλεί στη Σιβηρία (Pardon, impossible to be sent to Siberia), κι ο τύπος τη γλίτωσε.

2. Στο κατά Λουκάν 23:32, αναφέρεται: Ήγοντο δε και έτεροι δύο κακούργοι συν αυτώ αναιρεθήναι. Έτσι όπως έχει μεταφραστεί και σε αρκετές εκδόσεις της Βίβλου (King James), And there were also two other malefactors, ο Χριστός ήταν άλλος ένας κακούργος. Έχει διορθωθεί αργότερα, με την προσθήκη του κόμματος στη σωστή θέση: And there were also two other, malefactors.

3. Σ' έναν νόμο των ΗΠΑ του 1872 περί φορολογίας εισαγωγών, απαλλάσσονταν του φόρου τα τροπικά και ημιτροπικά οπωροφόρα (Fruit plants, tropical and semitropical). Από λάθος, γράφτηκε “Fruit, plants tropical and semitropical”, οπότε οι εισαγωγείς υποστήριξαν πως εξαιρούνταν του φόρου όλα τα τροπικά και ημιτροπικά φυτά. Μέχρι να διορθωθεί ο νόμος, δυο χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε χάσει εκατομμύρια από φόρους.

Πηγή: 3FamousCommas
Εικόνα: Grammar Hell

Εορταστικόν

2006-12-24T02:07:00.000+02:00

Oh the Sukumus outside is frightful
But the fire is so delightful
And since we've no place to go,
Let it snow, let it snow, let it snow.

Let It Snow
from the Christmas Song Generator.

Έρχομαι, Κωνσταντινούπολη!

2006-12-21T16:30:00.000+02:00

Να και κάτι που δεν περίμενα να βρω...

Από τους Residents, φυσικά.

Ζήτημα μεγέθους...

2006-12-20T02:28:00.000+02:00

...και σε βίντεο.

Ο Αφηγητής ως Δήμιος

2006-12-12T22:19:00.000+02:00

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Τζην Γουλφ Η Σκιά του Βασανιστή, όπου η τέχνη της συγγραφής συγκρίνεται με την τέχνη του δήμιου.

[...] σε μια ιστορία, όπως και σε άλλα πράγματα, υπάρχουν αναγκαιότητες κι αναγκαιότητες. Ξέρω ελάχιστα από λογοτεχνικό ύφος· αλλά μαθαίνω στην πορεία, και βρίσκω αυτή την τέχνη όχι και τόσο διαφορετική όσο θα νόμιζε κανείς από την παλιά μου.

Δεκάδες, και μερικές φορές εκατοντάδες άνθρωποι έρχονται να παρακολουθήσουν μια εκτέλεση, κι έχω δει μπαλκόνια να καταρρέουν από το βάρος των θεατών, σκοτώνοντας σε μια στιγμή περισσότερους απ’ όσους έχω σκοτώσει εγώ σ’ ολόκληρη την καριέρα μου. Αυτές οι δεκάδες κι εκατοντάδες μοιάζουν με τους αναγνώστες μιας γραπτής διήγησης.

Αλλά εκτός από τους θεατές αυτούς υπάρχουν κι άλλοι που πρέπει να ικανοποιηθούν: οι αρχές στο όνομα των οποίων ενεργεί ο δήμιος· εκείνοι που τον έχουν πληρώσει για να έχει ο καταδικασμένος έναν ήρεμο (ή σκληρό) θάνατο· και ο ίδιος ο δήμιος.

Οι θεατές θα ικανοποιηθούν αν δεν υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις, αν επιτραπεί στον καταδικασμένο να μιλήσει για λίγο και το κάνει καλά, αν η υψωμένη λεπίδα αστράψει στον ήλιο για μια στιγμή πριν πέσει, δίνοντάς τους έτσι το χρόνο να πάρουν μια κοφτή ανάσα και να σκουντήσουν τον διπλανό τους, κι αν το κεφάλι πέσει χύνοντας μια ικανοποιητική ποσότητα αίματος. Το ίδιο κι εσείς, που κάποια μέρα θα σκαλίζετε στη βιβλιοθήκη του Πρωτομάστορα Ουλτάν, θα θέλετε να μην υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις· να υπάρχουν χαρακτήρες που μιλούν για λίγο μόνο, αλλά καλά· κάποιες δραματικές παύσεις που θα δείχνουν ότι πρόκειται να γίνει κάτι σημαντικό· συναρπαστικό ενδιαφέρον· και μια ικανοποιητική ποσότητα αίματος.

Οι αρχές στο όνομα των οποίων ενεργεί ο δήμιος, οι χιλίαρχοι ή οι άρχοντες (ας μου επιτραπεί να συνεχίσω αυτό το σχήμα λόγου), θα ικανοποιηθούν αν ο καταδικασμένος δεν μπορέσει να δραπετεύσει και δεν διεγείρει υπερβολικά το πλήθος· και αν είναι αναμφισβήτητα νεκρός στο τέλος της τελετής. Αυτές οι αρχές στο γράψιμό μου είναι, κατά τη γνώμη μου, η κύρια ορμή που με οδηγεί. Οι απαιτήσεις της είναι να μείνει κεντρικό το θέμα της διήγησης — να μην διαφύγει σε προλόγους ή ευρετήρια ή σε κάποιο εντελώς διαφορετικό έργο· να μην το καταπνίξει η ρητορεία· και να φτάσει σε μια ικανοποιητική κατάληξη.

Εκείνοι που έχουν πληρώσει τον δήμιο για να κάνει την πράξη ανώδυνη ή επώδυνη είναι σαν τις λογοτεχνικές παραδόσεις τις οποίες υποχρεώνομαι να σεβαστώ. Θυμάμαι μια χειμωνιάτικη μέρα, με το κρύο και τη βροχή να χτυπούν στο παράθυρο της αίθουσας όπου μας έκανε μαθήματα, ο Πρωτομάστορας Μαλρούβιος — ίσως επειδή είδε πως ήμασταν πολύ μελαγχολικοί για σοβαρό μάθημα, ίσως επειδή αισθανόταν ο ίδιος μελαγχολία — μας είπε για κάποιον Πρωτομάστορα Γουερένφριντ της συντεχνίας μας που παλιά, όντας σε μεγάλη ένδεια, έπαιρνε χρήματα και από τους εχθρούς του καταδικασμένου και από τους φίλους του· και, βάζοντας τους μεν στα δεξιά του ικριώματος και τους δε στ’ αριστερά, με την μεγάλη του επιδεξιότητα κατάφερνε να παρουσιάσει ένα αποτέλεσμα ικανοποιητικό και για τους δυο. Έτσι ακριβώς, οι αντιμαχόμενες παραδόσεις τραβούν εκείνους που γράφουν ιστορίες. Ναι, ακόμη και τους αυτάρχες. Ο ένας θέλει ευκολία· ο άλλος, μια πλούσια εμπειρία στην εκτέλεση… του γραπτού. Κι εγώ πρέπει να πασχίσω, έχοντας το δίλημμα του Πρωτομάστορα Γουερένφριντ, αλλά όχι και την επιδεξιότητά του, να τους ικανοποιήσω όλους. Αυτό προσπάθησα να κάνω.

Μένει ο ίδιος ο δήμιος· εγώ είμαι αυτός. Δεν του αρκεί να έχει τον έπαινο όλων. Δεν του αρκεί καν να εκτελέσει το έργο του μ’ έναν τρόπο που γνωρίζει πως είναι αξιέπαινος και σύμφωνος με τη διδασκαλία των πρωτομαστόρων του και των αρχαίων παραδόσεων. Εκτός από όλα αυτά, για να αισθανθεί πλήρη ικανοποίηση τη στιγμή που ο Χρόνος θα σηκώσει το δικό του κομμένο κεφάλι από τα μαλλιά, θα πρέπει να προσθέσει στην εκτέλεση κάποιο στοιχείο, έστω και ασήμαντο, που θα είναι εντελώς δικό του και δεν θα το επαναλάβει ποτέ. Μόνον έτσι θα νιώσει ελεύθερος καλλιτέχνης.

εικόνα: Ανδρέας Ζαφειράτος

No internet

2006-12-12T21:00:00.000+02:00

Ούτε τηλέφωνο, ούτε ίντερνετ από το Σάββατο, όλη η γειτονιά. Και στον ΟΤΕ έχουν τριήμερη απεργία. Και σιγά μη διορθώσουν τη βλάβη την Παρασκευή (δεν συζητάμε, φυσικά, για το Σαββατοκύριακο). Το παρόν blog ζητά την κατανόηση των αναγνωστών του. (Το ansible μας είναι ακόμα σε beta.) Α, άκουσα πως πωλείται ο ΟΤΕ. Λες να συμφέρει; Αν βάλουμε όλοι από κάτι; Ε;

photograph courtesy Philip Greenspun

ΑΛΕΦ 10-12-2006

2006-12-07T15:40:00.000+02:00

Ο Κώστας Χαρίτος έγραψε το διήγημα “Project Cosmos” το 2005 και με αυτό συμμετείχε στο περσινό Λογοτεχνικό Εργαστήριο της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας. Εκεί το διήγημα του πέρασε δια πυρός και σιδήρου, σχολιάστηκε, αναλύθηκε, πλύθηκε βιολογικά, στέγνωσε, και στο τέλος τού παραδόθηκε με σημειώσεις, απόψεις και μια ώρα ηχογραφημένης συζήτησης. Έτσι είθισται άλλωστε με όλα τα διηγήματα που υποβάλλονται στα Λογοτεχνικά Εργαστήρια.
Πήρε λοιπόν το “Project Cosmos” ο Κώστας, το ξαναμόνταρε, το έστρωσε, το γυάλισε και το παρέδωσε για να διαβαστεί στο BIOS την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου στις 7:00 μμ σε μια σεμνή εκδήλωση της ΑΛΕΦ... που γρήγορα όμως έπαψε να είναι μόνο ανάγνωση. Γιατί ενεπλάκησαν σ’ αυτήν διάφοροι ύποπτοι με ιδέες γύρω από την παρουσίαση. Κι έτσι ο ένας που θα διάβαζε έγιναν τρεις, και τα φράκταλ, που παίζουν σημαντικό ρόλο στο διήγημα, βρέθηκαν και μέσω ενός προτζέκτορα θα προβάλλονται την ώρα της ανάγνωσης, κι αυτό χρειάστηκε πρόβες για να μην γίνει μπάχαλο — κι όλα αυτά μπορεί ο καθένας να τα δει απολύτως δωρεάν.
Το BIOS είναι στην Πειραιώς 84, όπως την κατεβαίνεις στο δεξί σου χέρι πριν την Ιερά Οδό, η μέρα θα είναι Κυριακή και την ώρα την είπαμε.

...

2006-12-04T10:02:00.000+02:00

Πιστεύουμε πως εμείς επινοούμε τα σύμβολα. Η αλήθεια είναι πως τα σύμβολα επινοούν εμάς· είμαστε πλάσματά τους, πλασμένοι από τις σκληρές, καθοριστικές ακμές τους. Όταν οι στρατιώτες ορκίζονται, τους δίνουν ένα νόμισμα, ένα αργύριο με αποτυπωμένη πάνω του την κατατομή του Αυτάρχη. Παίρνοντας αυτό το νόμισμα στα χέρια τους, αποδέχονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις της στρατιωτικής ζωής — είναι στρατιώτες από εκείνη τη στιγμή, παρ’ όλο που μπορεί να μην ξέρουν καθόλου να χειρίζονται τα όπλα. Δεν το ήξερα αυτό τότε, αλλά είναι τεράστιο λάθος να πιστεύουμε πως πρέπει να ξέρουμε αυτά τα πράγματα για να μας επηρεάζουν, και μάλιστα η πίστη αυτή είναι και μια πίστη στο πιο εξευτελισμένο και προληπτικό είδος μαγείας. Μόνος ο επίδοξος γητευτής πιστεύει στην αποτελεσματικότητα της καθαρής γνώσης· οι λογικοί άνθρωποι γνωρίζουν πως τα πράγματα είτε κινούνται από μόνα τους είτε δεν κινούνται καθόλου.

Η Σκιά του Βασανιστή

—Τζην Γουλφ

Ο Ντικ αναζητείται, ο Λέθεμ γράφει για τον Ντικ, κι η Άλυσεν ονειρεύεται ηλεκτρικά πρόβατα

2006-11-30T01:25:00.000+02:00

Ο Αμερικανός συγγραφέας Jonathan Lethem αποκάλυψε σε τελευταία του συνέντευξη ότι η Library of America, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που εκδίδει κλασική αμερικανική λογοτεχνία, ετοιμάζει έναν τόμο με τέσσερα μυθιστορήματα του Φίλιπ Κ. Ντικ. Ο Lethem γράφει τις σημειώσεις και βοήθησε στην επιλογή των έργων. Ο Ντικ είναι ο πρώτος συγγραφέας ε.φ. που θα εκδοθεί στη Library of America, που στο παρελθόν έχει εκδώσει έναν τόμο με διηγήματα του Χ.Φ.Λάβκραφτ.
Το βιβλίο αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Ιούνιο του 2007, και θα περιλαμβάνει τα πιο γνωστά και κλασσικά μυθιστορήματα του Ντικ:

The Man in the High Castle (1962)
The Three Stigmata of Palmer Eldritch (1965)
Do Androids Dream of Electric Sheep? (1968)
Ubik (1969)

Ο Ντικ ήταν μια μεγάλη επιρροή στο έργο του Lethem, ιδιαίτερα φανερή στα νουάρ-ε.φ. μυθιστορήματά του Gun, With Occasional Music (1994) και Amnesia Moon (1995). Μάλιστα, στο DVD του A Scanner Darkly ο Lethem θα σχολιάζει την ταινία, ενώ δημοσίευσε στο τελευταίο τεύχος του The Virginia Quarterly Review το σύντομο διήγημα “Phil in The Marketplace”, ένα φανταστικό επεισόδιο από τη ζωή του Ντικ λίγο μετά την έκδοση του πρώτου του βιβλίου.

Να ο συγγραφέας του Ούμπικ, που μπαίνει με αργό και συρτό βήμα στο Lucky Dog Pet Shop στη Λεωφόρο Σαν Πάμπλο, λίγα τετράγωνα μακριά από εκεί που μένει με τη δεύτερη γυναίκα του, σ' ένα μικρό και αδιάφορο σπίτι σ' έναν μικρό και αδιάφορο δρόμο όπου κανείς δεν υποπτεύεται τις ονειρικές σκέψεις του συγγραφέα. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, όταν το γάβγισμα ενός μόνο σκύλου στους σκουπιδιάρηδες μπορούσε να ειδωθεί ως ένα ανατρεπτικό κυματάκι, μια ρυτίδωση στην επιφάνεια της συλλογικής προαστειακής παραίσθησης, ακόμη και στο Μπέρκλεϋ. Στο μεταξύ, στην άλλη πλευρά του Κόλπου οι Μπητ είναι απασχολημένοι με τη βρωμερή ομοφυλοφιλική εξέγερσή τους, το μόνο είδος αντίδοτου στην αγορά.
Στο Lucky Dog Pet Shop ο συγγραφέας του Ούμπικ πηγαίνει για ν' αγοράσει κιμά από κρέας αλόγου, δήθεν για τον σκύλο του, στην πραγματικότητα όμως για να φάει αυτός κι η γυναίκα του. Δεν είναι και τόσο κακό, το κρέας του αλόγου. Στα Πυρηναία το κάνουν καπνιστό και το σερβίρουν με σκληρό τυρί και καλό κόκκινο κρασί. Το κακό είναι η ντροπή. Ο συγγραφέας του Ούμπικ υποπτεύεται ότι η γυναίκα στο ταμείο του Lucky Dog Pet Shop ξέρει πως αγοράζει το κρέας αλόγου για τον εαυτό του, πως δεν υπάρχει σκύλος. Σ' έναν κόσμο όπου το FBI έχει ήδη επισκεφθεί το σπίτι του συγγραφέα —ήταν κομψοί κι ευγενικοί, καλοβαλμένοι, λίγο μεγαλύτεροι απ' ό,τι περίμενε· του θύμισαν τον Χερμπ Χόλλις, τον πήραν μια βόλτα με το αυτοκίνητο, τους συμπάθησε κατά κάποιον τρόπο— η γυναίκα διαγράφεται στα μάτια του ως ένα εξέχον πρόσωπο με ιδιαίτερο κύρος. Μπορεί να τον καταδώσει. Μπορεί να το πει στη μητέρα του.
Όταν όμως ο συγγραφέας του Ούμπικ φτάνει στο ταμείο, δεν βρίσκει την τρομακτική γυναίκα, αλλά έναν υπάλληλο που την αντικαθιστά, έναν νεαρό με μικρό γενάκι σαν Μπητ. Όταν ο συγγραφέας πλησιάζει, ο υπάλληλος τον χαιρετά με φωνή βαριά απ' το τσιγάρο, με μια ελαφριά προφορά. Ο συγγραφέας καταλαβαίνει, χωρίς να ξέρει πώς, ότι ο υπάλληλος είναι από την Γαλλία. Κι όχι απλώς από την Γαλλία. Ο υπάλληλος είναι ένας μαρξιστής κριτικός λογοτεχνίας. Ο συγγραφέας νιώθει ανακούφιση. Να κάποιος που σίγουρα θα καταλαβαίνει την κατανάλωση κρέατος αλόγου. Ο συγγραφέας θα την γλιτώσει, τουλάχιστον για σήμερα.
“Είσαι ο Φίλιπ;”
“Ναι.”
“Θα γράψεις το Ούμπικ;”
“Δεν ξέρω, μάλλον.”

Στο μεταξύ, το ανδροειδές του Ντικ για το οποίο είχαμε γράψει πέρυσι έχει χαθεί από τον Ιανουάριο κι ακόμα δεν έχει βρεθεί. Όχι ολόκληρο, αλλά το κεφάλι μόνο, που το ξέχασε ο συνοδός του στο ντουλαπάκι του αεροπλάνου κατά την ανταπόκριση, όπως περιγράφεται στο επαγγελματικό site Airport Business.
Βλέποντας το βίντεο, δεν απορώ που τα βρόντηξε κι έφυγε, όπως ο Λίνκολν στο We Can Build You. Τον λυπήθηκα, βλέποντάς τον έτσι, σαν να τον έχουν ποτίσει Can-D ή Chew-Z, περιτριγυρισμένο από άσχετους που χασκογελάνε, να λέει πως του αρέσει το Bicentennial Man αντί να τους τα ψάλλει. Ρέπλικες. Ίσως υπάρχει κάποιο δίκτυο που τους φυγαδεύει. Too bad he won't live. But then again, who does?
Ίσως ένα σπρέυ Ubik να μπορεί να βοηθήσει. Ίσως κάτι να ξέρει η κούκλα Amazing Allysen, που πωλείται στο Amazon $69.99, και ονειρεύεται ηλεκτρικά πρόβατα. Αλλά μην το πείτε του Χάρισον Φορντ...

Πηγές: Locus, boingboing, άλλοι.

Ποιος χαρακτήρας από το Γυρίστε τον Γαλαξία με Ωτοστόπ είστε;

2006-11-28T19:03:00.000+02:00

Which Hitchhiker's Guide to the Galaxy Character Are You?

You are DOUGLAS ADAMS. Surprise, surprise! Not actually a character, but the guy who thought them all up in the first place. You are the original hitchhiker, and for that you should be proud. You like getting smashed, lying in fields, listening to deadlines whoosh by, and getting lost in Paris with Doctor Who directors who are drunk beyond all reason. Also, you might just be a genius.
Take this quiz!

Quizilla |
Join

| Make A Quiz | More Quizzes | Grab Code

ΑΛΕΦ 26-11-2006

2006-11-24T11:05:00.000+02:00

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ) σας καλεί την Κυριακή 26 Νοεμβρίου και ώρα 19:00 στο BIOS (Πειραιώς 84) στην προβολή της ταινίας Dreamscape.
Πολλοί είναι εκείνοι που θέλησαν με κάποιο τρόπο να πολεμήσουν τους εφιάλτες τους. Η ταινία Dreamscape, παραγωγής 1984, μας δείχνει έναν απ' αυτούς τους τρόπους.
Σκηνοθέτης είναι ο Joseph Ruben και το σενάριο είναι των: David Loughery, Chuck Russell & Joseph Ruben πάνω σε ιστορία του David Loughery.
Παίζουν: Dennis Quaid, Max Von Sydow, Christopher Plummer, Kate Capshaw, Eddie Albert κ.ά.

86%

The Spotnicks

2006-11-22T02:12:00.000+02:00

The Spotnicks - The Rocket Man (62)
Uploaded by pomesu

The Spotnicks -The Rocket Man, 1962. Σουηδικό γκρουπ της δεκαετίας του '60, στυλ Shadows.
Παίζουν ακόμη, και κάνουν και περιοδείες, όπως λέει και το site τους.

Από Martin Klasch.

Δρόμοι και πλατείες της Αθήνας...

2006-11-19T22:15:00.000+02:00

... από το βιβλίο του Δημήτρη Φύσσα Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος.

Οδός...
Κιλελέρ, πρώην Σταδίου.
Φιλίας των Λαών, πρώην Πανεπιστημίου.
Παναγιώτας Σταθοπούλου, πρώην Ακαδημίας.
Νίκου Πλουμπίδη, πρώην Σόλωνος.
Παρισινής Κομμούνας, πρώην Διδότου.
Γληνού, πρώην Ιπποκράτους.
Σουκατζίδη, πρώην Εμμ. Μπενάκη.
Μαρίνου Αντύπα, πρώην Θεμιστοκλέους.
Σπάρτακου, πρώην Ερμού.
Βοροσίλωφ, πρώην Ευριπίδου.
Λένινγκραντ, πρώην Καραγιώργη Σερβίας.
Ροβεσπιέρου, πρώην Αμαλίας (ή Φιλελλήνων).
Λεωφ. Στάλιγκραντ, πρώην Βασ. Σοφίας.
Ηρωικής Θεσσαλονίκης, πρώην Συγγρού.
Λεωφ. Ειρήνης, πρώην Μεσογείων.
Λεωφ. Προλεταριακού Πειραιά, πρώην Πειραιώς.
Μόσχας, πρώην Αθηνάς.
Νίκου Ζαχαριάδη, πρώην Πατησίων.
Κίροφ, πρώην Στουρνάρη.
Λυκούργου Λογοθέτη, πρώην Τοσίτσα.
Γοργοπόταμου, πρώην Μπουμπουλίνας.
Σόφιας, πρώην Μάρνη.
Φιλικής Εταιρείας, πρώην Ιουλιανού.
ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, πρώην Αχαρνών.
Ένγκελς, πρώην Λιοσίων.
Νάβη, πρώην Φυλής.
Λασάλ, πρώην Στρωμνίτσης.
Άγη και Κλεομένη, πρώην Ιερά Οδός.
Λαϊκής Δημοκρατίας Βιετνάμ, πρώην Κνωσσού.
Αβάνας, πρώην Παξών.
Ερμωνάσσης, πρώην Ακριβής Ριζοπούλου.
Εθνικής Αντίστασης, πρώην Κορίνθου (Πάτρα).

Πλατεία...
Λένιν, πρώην Συντάγματος.
ΕΣΣΔ, πρώην Ομονοίας.
Λαού, πρώην Εξαρχείων.
Συνδικάτων, πρώην Αιγύπτου.
Μπρέζνιεφ, πρώην Κάνιγγος.
Σταύρου Καλέργη, πρώην Βάθη.
Σύμφωνου Βαρσοβίας, πρώην Μεταξουργείου.
Παναγιώτη Καρατζά, πρώην Κουμουνδούρου.
.

Jack Williamson (1908-2006)

2006-11-14T12:39:00.000+02:00

Ο συγγραφέας εφ και Grand Master Τζακ Ουίλιαμσον πέθανε την Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου, στο σπίτι του στο Πορτάλες του Νιου Μέξικο, σε ηλικία 98 ετών. Δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα, “The Metal Man”, στο περιοδικό Amazing Stories το 1928 και συνέχισε να γράφει μέχρι σήμερα — το τελευταίο του μυθιστόρημα ήταν το The Stonehenge Gate (2005).
Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής με τη σειρά The Legion of Space (1934-1982), ενώ το The Legion of Time (1938) ήταν το πρώτο μυθιστόρημα μαχητών από το μέλλον που ταξιδεύουν στο χρόνο για να επηρεάσουν την ιστορία τους, ένα θέμα που εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο στη σειρά Terminator. Ήταν επίσης ο πρώτος που χρησιμοποίησε τους όρους ανδροειδές, γαιοποίηση (terraforming) και γενετική μηχανική (genetic engineering)
Ήταν ο δεύτερος συγγραφέας που τιμήθηκε με τον τίτλο του Grand Master το 1976, μετά τον Ρόμπερτ Χαϊνλάιν, ενώ το 1985 κέρδισε το βραβείο Hugo για την αυτοβιογραφία του Wonder's Child.

Δείτε:

Το λήμμα στην Wikipedia.
Στο Altfactor ελληνική βιβλιογραφία και το διήγημά του Jamboree.
Ο Τζων Κλουτ γράφει στον Independent.

Weird Al Videos

2006-11-03T23:18:00.000+02:00

Στο srobbin.com θα βρείτε ένα top 10 με τα καλύτερα βιντεοκλίπ-παρωδίες του Weird Al Yankovic.

Blog me tender, blog me true

2006-11-02T03:58:00.000+02:00

Συνεχίζονται οι συζητήσεις για την υπόθεση του blogme.gr και τη σύλληψη του Αντώνη Τσιπρόπουλου. (Στο Magica's Land θα βρείτε index με τα blog που ασχολούνται με το θέμα, στα ελληνικά αλλά και στα αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσικά κλπ.)

Το γεγονός πως η όλη υπόθεση συνέβη πριν από 4-5 μήνες, αν και περίεργο, δεν την κάνει λιγότερο απαράδεκτη. Ακόμη και φάρσα να ήταν, όπως φοβήθηκαν κάποιοι, θα έπρεπε να υπάρξουν αυτές οι άμεσες αντιδράσεις, για λόγους αρχής, φυσικά. Κι ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω με τον Μήτσο από τον Καφενέ, που λέει, μεταξύ άλλων:

- Ολοι αυτοί οι “Ελληνες bloggers” θεωρούν λογικό, ισορροπημένο και υγιές να διαμαρτύρονται για κάτι τη φύση του οποίου δε γνωρίζουν; Για μια μήνυση τα στοιχεία της οποίας δε γνωρίζουν παρά μόνο θεωρίες γράφονται;

και να του πω πως, εφόσον δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι έγινε μήνυση, κατάσχεση του σκληρού κλπ. (που αργά ή γρήγορα θ' αποδειχθεί, κι αν δεν έγιναν έτσι τα πράγματα ο Τσιπρόπουλος θα γίνει ρεζίλι), είναι λογικό, ισορροπημένο και υγιές να διαμαρτύρεσαι γι' αυτή την αντιμετώπιση ενός rss aggregator, και δεν χρειάζεται να ξέρεις καμιά άλλη φύση. Όταν, τώρα, μάθουμε ποιος είναι ο μπλόγκερ, ποιος είναι ο σάτυρος που σατιρίζει —σατυρικά, ίσως (;)— τον μηνυτή, μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε αναλόγως.

Πάντως, σε ειδικό ένθετο blog-αφιέρωμα, οι ιππότες του ηρωϊκού τάγματος των funEL υποστηρίζουν πως μηνυτής (ή τουλάχιστον σπόνσορας του μηνυτή) είναι ο γνωστός τηλεβιβλιοπώλης Δημοσθένης Λιακόπουλος. Αυτή την άποψη φαίνεται να υιοθετεί και ο Πάσχος Μανδραβέλης στην χθεσινή Καθημερινή:

...Ενα δικτυακό ημερολόγιο (funel.blogspot.com) σατιρίζει τον γνωστό τηλεπωλητή βιβλίων επιστημονικής ανοησίας Δημοσθένη Λιακόπουλο. Ο τελευταίος έκανε μηνύσεις, όχι μόνο στον κάτοχο αυτού του ηλεκτρονικού ημερολογίου, αλλά και σε καθένα που παρέπεμπε σ’ αυτήν τη διεύθυνση. Ακόμη και σε κατόχους δικτυακών τόπων οι οποίοι απλώς καταλογογραφούν τα περιεχόμενα του ελληνικού Διαδικτύου...

Απ' ό,τι φαίνεται, δεν θ' αργήσουμε να μάθουμε περισσότερα (+ο καιροc γαρ εγγυc+)

2006-11-02T03:56:00.000+02:00

Γιατί οι προγραμματιστές μπερδεύουν
το Χάλογουην με τα Χριστούγεννα;

Επειδή OCT 31 = DEC 25

ΑΛΕΦ 29-10-2006

2006-10-27T15:35:00.000+03:00

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας συνεχίζει τις εκδηλώσεις της την Κυριακή 29 Οκτωβρίου και ώρα 20:00 στην καφετέρια ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου και Μαυρομιχάλη) με την ανάγνωση των διηγημάτων:

1) “Η Πόλη”, του Χριστόδουλου Λιθαρή, από το 6ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύντομο διήγημα το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα ότι γράφτηκε όχι για το εργαστήριο αλλά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου.

2) “Όχι ακριβώς παράθυρο...” του Μανώλη Μανωλά, από το 7ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο.
Ένα διήγημα που περιέχει πολλά μέσα σε λίγες σελίδες: σύγχρονη πραγματικότητα, παράξενα γεγονότα, παράθυρα (και όχι μόνο) για κάπου αλλού και απροσδόκητο τέλος.

Ελάτε ν' ακούσουμε, να σχολιάσουμε και όπως πάντα να ευχαριστηθούμε συζήτηση και μπύρες.
.

Να συληφθεί κι ο Γκουγκλ, κι ο Γιαχου κι όλοι αυτοί οι ανώμαλοι

2006-10-26T16:29:00.000+03:00

Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος, διαχειριστής του Blogme.gr, ενός από τα ελληνικά σάιτ που συγκεντρώνει και ταξινομεί τα κείμενα ελληνικών blog μέσω του rss feed τους, συνελήφθη και οδηγήθηκε στη ΓΑΔΑ και στο αυτόφωρο, ενώ κατασχέθηκε και ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή του, μετά από μήνυση κάποιου προσώπου (δεν είναι ακόμα γνωστό ποιου) που θεώρησε ότι τα κείμενα κάποιου από τα blog τον πρόσβαλλαν!
Απαράδεκτο, εξωφρενικό, επικίνδυνο!
Ο Αντώνης έχει την υποστήριξή μας.

Διαβάστε τι λένε αλλού.
(banner by magicasland)

Πικοϊστορίες επιστημονικής φαντασίας

2006-10-25T17:50:00.000+03:00

Ο Χέμινγουεϊ έγραψε κάποτε μια ιστορία σε έξι λέξεις (στα αγγλικά), και μάλιστα την θεωρούσε την καλύτερη ιστορία που έγραψε ποτέ. (Στα ελληνικά, μάλιστα, μεταφράζεται με 4 μόνο λέξεις. “Πωλούνται: παπούτσια μωρού, αφόρετα”. — “For sale: baby shoes, never worn.”)
Έτσι, το Wired Magazine ζήτησε από συγγραφείς εφ&φ να γράψουν κι αυτοί μια ιστορία σε έξι λέξεις, και δημοσιεύει τα αποτελέσματα. Μερικά δείγματα:

Κομπιούτερ, πήραμε μπαταρίες; Κομπιούτερ;
(Computer, did we bring batteries? Computer?)
- Eileen Gunn

Χρονομηχανή. Κι εντελώς απρόσμενα, εφηύρα μια
(Machine. Unexpectedly, I’d invented a time)
- Alan Moore

Πέθανα. Μου λείπεις. Φιλάκι...;
(I’m dead. I’ve missed you. Kiss … ?)
- Neil Gaiman

Έβρεχε, έβρεχε, και δεν σταμάτησε ποτέ.
(Rained, rained, rained, and never stopped.)
- Howard Waldrop

Bohemian Rhapsody

2006-10-20T11:55:00.000+03:00

Ο πολυβραβευμένος ηθοποιός, κωμικός και σεναριογράφος Rick Miller από το Μόντρεαλ παρουσιάζει το “Bohemian Rhapsody” των Queen σε εκτελέσεις από τις 25 πιο ενοχλητικές φωνές της μουσικής βιομηχανίας.
Καλό ΠΣΚ.

Χέρμπερτ και Ντιουν

2006-10-18T17:47:00.000+03:00

Με αφορμή την ολοκλήρωση της ελληνικής έκδοσης της ορίτζιναλ σειράς Dune του Frank Herbert από τις εκδόσεις ANUBIS (6 τόμοι), στο σημερινό “9” της Ελευθεροτυπίας δημοσιεύεται ένα άρθρο του τακτικού θαμώνα αυτού του blog Παναγιώτη Κούστα για τον συγγραφέα και το έπος του [ένας πολύ βολικός χαρακτηρισμός για να αποφεύγεις τα άκομψα επταλογία, πενταλογία, διλογία κλπ, ή όταν δεν ξέρεις μέχρι πού θα το τραβήξει ο μεγάλος (ή τα τρισέγγονά του)].
Τώρα, ο Ντέηβ Ίτζκοφ παρουσιάζει στους Sunday Times (διαβάστε το αφού πάρετε ένα password από το BugMeNot) το τελευταίο βιβλίο της συνεργασίας Μπράιαν (υιού Φρανκ) Χέρμπερτ και Κέβιν Άντερσον, Hunters of Dune. Αφού το δίδυμο εξάντλησε τα πρήκουελ (δυο τριλογίες, δεν ήταν;) συνεχίζει με άλλα δυο βιβλία την αρχική σειρά. Οι Κυνηγοί ξεκινούν τρία χρόνια μετά το Νο 6, Chapterhouse (Αδελφότητα), και θα συνεχιστούν με τα Αμμοσκούληκα του Ντιουν.
Προσωπικά λάτρεψα το Ντιουν, διάβασα μ' ενδιαφέρον τον Μεσσία και τα Παιδιά, αλλά μετά τους Αιρετικούς άρχισα να πήζω. Ίσως να έχω διαβάσει και τον Θεϊκό Αυτοκράτορα, δεν είμαι σίγουρος. Κάπου μετά τον Ντάνκαν Άινταχο υπ' αριθμόν 5236 τα 'μπλεξα.
Βέβαια, τότε δεν ήταν τόσο εύκολο να λύσεις τις απορίες σου στην wikipedia, ούτε υπήρχε το Dune wiki, ούτε το πολύ καλό σάιτ duneworld.org (που τώρα έχει χαθεί στην άβυσσο του διαδικτύου — αν ξέρει κανείς τι απέγινε, θα το εκτιμούσα).

Μάκης Πανώριος

2006-10-16T16:59:00.000+03:00

Η ΑΛΕΦ, η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας, σας προσκαλεί στην τιμητική εκδήλωση για τον ΜΑΚΗ ΠΑΝΩΡΙΟ που θα γίνει στη Στοά του Βιβλίου, στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης, την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου, στις 8.00 μ.μ.

Ο Μάκης Πανώριος γεννήθηκε το 1935 στην Κεφαλονιά, σπούδασε ζωγραφική και θέατρο, εργάστηκε αρκετά χρόνια ως ηθοποιός στο θέατρο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, ενώ έχει εικονογραφήσει και αρκετά βιβλία. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Η Κατάκτηση, κυκλοφόρησε το 1970. Λάτρης της λογοτεχνίας του φανταστικού, έχει γράψει αμέτρητες κριτικές και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες (τα τελευταία χρόνια στην Καθημερινή και στην Ελευθεροτυπία). Η πεντάτομη ανθολογία του Το Ελληνικό Φανταστικό Διήγημα από τις εκδόσεις Αίολος συγκεντρώνει 167 ελληνικά διηγήματα φανταστικού από τα πρώτα μεταβυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα. Τελευταίο του μυθστόρημα είναι το Μαυσωλείο, από τις εκδόσεις Κέδρος.

• Για τον τιμώμενο θα μιλήσουν οι:
Άγγελος Αντωνόπουλος – ηθοποιός,
Βαγγέλης Αθανασόπουλος – καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,
Δημήτρης Βανέλλης – συγγραφέας, μέλος της ΑΛΕΦ,
Χρήστος Λάζος – συγγραφέας, μέλος της ΑΛΕΦ,
Αλέκος Παπαδόπουλος – συγγραφέας, μέλος της ΑΛΕΦ,
Τάσος Ρούσσος – ποιητής, συγγραφέας,
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου – κριτικός λογοτεχνίας
Συντονίζει ο Πρόεδρος της ΑΛΕΦ Αγγελος Μαστοράκης – Υπεύθυνος έκδοσης του «9»

Θα ακολουθήσει δεξίωση

Με την υποστήριξη των:
ΑΙΟΛΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΚΕΔΡΟΣ, ΜΠΟΪΚΟΣ Α.Ε.

ΑΙΘΟΥΣΑ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ – ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ,
ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ 5 & ΣΤΑΔΙΟΥ, ΑΡΣΑΚΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ

Πανόραμα με ταινίες εφ

2006-10-11T19:33:00.000+03:00

Το φετινό 19ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Ελευθεροτυπίας έχει ένα αφιέρωμα σε ταινίες εφ με τίτλο “Η Επόμενη Μέρα – Ποιο Μέλλον;”
Επειδή το πρόγραμμα βγήκε μάλλον την τελευταία στιγμή, και στο σάιτ τους είναι κάπως μπερδεμένο, αντιγράφω εδώ τις σχετικές ταινίες για να τις έχω κι εγώ πρόχειρες.

ΙΝΤΕΑΛ
Παρασκευή 13/10/06
6.00 μ.μ. ΤΟ ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΟ ΔΑΣΟΣ (The Emerald Forest, 1985) του Τζων Μπούρμαν (110΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Κυριακή 15/10/06
5.10 μ.μ. ΚΙΝΓΚ ΚΟΝΓΚ (King Kong, 1933) των Ερνστ Σέντσακ & Μεριά Κούπερ (100΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
7.30 μ.μ. THE WAR GAME (1965) του Πήτερ Γουώτκινς (46΄) και
LA JETEE του Κρις Μαρκέρ (28΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Δευτέρα 16/10/06
5.30 μ.μ. ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 2022 μ.Χ. (Soylent Green, 1973) του Ρίτσαρντ Φλάισερ (97΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
11.15 μ.μ. ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ (The Damned, 1963) του Τζόζεφ Λόουζι (96΄)
(IMDB)
Τετάρτη 18/10/06
5.30 μ.μ. ΦΑΡΕΝΑΙΤ 451 (Farhenheit 451, 1966) του Φρανσουά Τρυφώ (112΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Σάββατο 21/10/06
11.30 μ.μ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΥΜΑ (The Last Wave, 1977) του Πήτερ Γουήαρ (106΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Κυριακή 22/10/06
5.15 μ.μ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ (Planet of the Apes, 1968) του Φράνκλιν Σάφνερ (112΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)

ΤΡΙΑΝΟΝ
Παρασκευή 13/10/06
5.30 μ.μ. ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΝΟ. 6882 (Scen . Nr: 6882 ur mitt liv) (9΄) (μικρού μήκους EFA) και
ΚΙΝΓΚ ΚΟΝΓΚ (King Kong) των Ερνστ Σέντσακ και Μεριά Κούπερ (100΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Τρίτη 17/10/06
10.10 μ.μ. ΚΟΥΙΝΤΕΤΟ (Quintet, 1979) του Ρόμπερτ Ώλτμαν (118΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Πέμπτη 19/10/06
8.15 μ.μ. ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ (A Clockwork Orange, 1971) του Στάνλεϋ Κιούμπρικ (136΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
Κυριακή 22/10/06
9.20 μ.μ. ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ (Silent Running, 1972) του Ντάγκλας Τράμπολ (89΄)
(IMDB - Rotten Tomatoes)
.

Who — My g-g-generation

2006-10-09T22:15:00.000+03:00

Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιότεροι...
Μπορεί να είναι playback, όπως όλοι στην TV εκείνη την εποχή, αλλά το κόλπο με το σπάσιμο δεν το είχε κάνει κανείς ώς τότε...
Εδώ είναι που ο Τάουνσεντ κουφαίνεται από το ένα αυτί, καθώς ο Κηθ Μουν ανατινάζει την ντραμς του. Ο Μουν έβαλε τον τεχνικό να κανονίσει τα εκρηκτικά, μετά η μπάντα τα ήπιαν, ο Μουν έπειτα πρόσθεσε εκρηκτικά πιστεύοντας πως δεν ήταν αρκετά, ο τεχνικός σκέφτηκε το ίδιο και πρόσθεσε λίγο ακόμα. Απ' ό,τι λέγεται, ο Μουν έβαλε λίγα παραπάνω πριν αρχίσουν να παίζουν — και the rest is history.

Why don't you all just f-fade away?

ΑΛΕΦ 8-10-2006

2006-10-06T00:25:00.000+03:00

Η επόμενη εκδήλωση της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας θα γίνει την Κυριακή 8 Οκτωβρίου και ώρα 20:00 στην Αίθουσα Κασίων (3ης Σεπτεμβρίου 56, 2ος όροφος).
Θα προβληθεί η ταινία Enemy Mine (Ο Εχθρός μου) του 1985, σε σκηνοθεσία Wolfgang Petersen, σε σενάριο των Barry Longyear (συγγραφέα του διηγήματος στο οποίο βασίστηκε η ταινία) και Edward Khmara. Παίζουν οι Dennis Quaid, Louis Gossett Jr., Brion James κ.ά.
Ελάτε να δούμε και μετά να συζητήσουμε τι μπορεί να συμβεί όταν βρεθεί κανείς απομονωμένος σ' έναν πλανήτη μαζί με τον εχθρό του...

Το πρώτο μου Νεκρονομικόν και άλλες ιστορίες

2006-10-05T04:25:00.000+03:00

Περιμένοντας ν' ανοίξουν πάλι τα σχολεία, ένα ωραίο δώρο είναι Το Πρώτο μου Νεκρονομικόν, ένα εισαγωγικό βιβλίο για κάθε παιδάκι στην ανομολόγητη λατρεία των Μεγάλων Παλαιών. Μπορεί να συνοδεύται από τα αντίστοιχα Lego (CthuLego), ή τα "blasphemously delicious" δημητριακά Myth-Os.

Για μεγαλύτερα παιδιά (7-777 ετών), θα πρότεινα τα τρία άλμπουμ του Μικρού Κθούλου, του Γιώργου Τσούκη. Και, σε φωτορομάντσο, τις Tales of the Plush Cthulhu.

Οι ακόμα μεγαλύτεροι μπορείτε να υποβάλλετε τηλεφωνικά τις ερωτήσεις σας στον Κθούλου στο Call Cthulhu, ή να δοκιμάσετε κάποιο από τα αρώματα της συλλογής Λάβκραφτ.

Αν είστε συγγραφέας, μπορείτε να πάρετε ιδέες από την Γεννήτρια Διηγημάτων Λάβκραφτ, ή, ακόμα καλύτερα, να εμπνευστείτε από τα αυθεντικά διηγήματα του HPL.
Μπορείτε επίσης να διαβάσετε το χαμένο διήγημα Εγώ, ο Κθούλου, του Νηλ Γκάιμαν,
ή να δείτε online ή να κατεβάσετε σε pdf το κόμιξ Lovecraft County,
ή να φορέσετε τις παντόφλες Κθούλου και να απολαύσετε από τον καναπέ σας το DVD της (καταπληκτικής, βωβής, ασπρόμαυρης) ταινίας The Call of Cthulhu από την HPL Historical Society,
ή απλώς να χαλαρώσετε με το CD του μιούζικαλ Το Σογκόθ στη Στέγη.

Μπορείτε επίσης να τραγουδήσετε τα κάλαντα των Μεγάλων Παλαιών

ή να δείτε (οι ισπανόφωνοι) το 15λεπτο (ερασιτεχνικό) φιλμάκι La Semilla de Yog Sothoth.

Για τους αυστηρώς ενηλίκους, υπάρχει και η λύση μιας συνδρομής στο περιοδικό Cthulhu Sex.

Μπορείτε ακόμα να μελετήσετε το βιβλίο της Ειρήνης Μαντά Tο Δαιμόνιο της Γραφής – Genius Scribendi, μια μυθιστορηματική ματιά της ζωής του Λάβκραφτ από την οπτική της γυναίκας του, Σόνιας Γκρην.

Αν θέλετε να συνεχίσετε τις σπουδές σας ή να κάνετε μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο Μισκατόνικ, έχετε τις επιλογές σας εδώ, εδώ ή εδώ.

Αν, από την άλλη, αγαπάτε τα κουίζ, μπορείτε να διαλέξετε κάποιο από τα σχετικά κουίζ εδώ (ή εδώ για πιο προχωρημένους) ή να απαντήσετε σ' αυτό το ποστ του Ερευνητή που, απ' ό,τι μπορώ να καταλάβω, έχει μείνει αναπάντητο:

1) Πως συνδέεται το έργο του εν λόγω συγγραφέα με τη διαφήμιση με τη μεγαλύτερη ίσως απήχηση κι αντίκτυπο στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης, την περίφημη πρόσφατη διαφήμιση της συνδρομητικής ψηφιακής τηλεόρασης που καθιέρωσε ως σλόγκαν στην ελληνική κοινωνία τη φράση: "Put the kots down slowlllyy!"?

Αν μπερδευτήκατε μ' όλα αυτά, ψάξτε στο Cthulhu Lexicon ή στον Οδηγό του Μύθου, ή, τέλος πάντων, σ' ένα από τα χιλιάδες site που θα σας βγάλει το Google, μην τα περιμένετε όλα από μένα.

Και τέλος, θυμάστε το τραγούδι Rainbow Connection στην αρχή της ταινίας των Μάπετ;
Αν το προσέξετε καλύτερα, θα δείτε ότι θα μπορούσε να το έχει γράψει ο Λάβκραφτ:

(Words by Paul Williams, Music by Ken Ascher)

Why are there so many songs about rainbows
And what's on the other side?
Rainbows are visions, but only illusions,
And rainbows have nothing to hide.
SO WE'VE BEEN TOLD and some choose to believe it
I KNOW THEY'RE WRONG, WAIT AND SEE.
Someday we'll find it, the rainbow connection,
The lovers, the DREAMERS and ME.

Who said that every wish would be heard and answered
When wished on the morning star?
Somebody thought of that, and someone believed it,
And look what it's done so far.
What's so amazing that keeps us stargazing
AND WHAT DO WE THINK WE MIGHT SEE?
Someday we'll find it, the rainbow connection,
The lovers, the dreamers, and me.

All of us under its spell,
We know that it's probably magic...

... Have you been half asleep? And have you HEARD VOICES?
I'VE heard them CALLING MY NAME.
... Is this the sweet sound that calls the young sailors?
The voice might be one and the same
I've heard it too many times to ignore it
It's something that I'm s'posed to be...
Someday we'll find it, the rainbow connection,
The lovers, the dreamers, and me.

Laa, da daa dee da daa daa,
La laa la la laa dee daa doo...

Ia! Ia! Cthulhu ftagn!

(βερσιόν YouTube).

Αν δεν ικανοποιηθήκατε ακόμα, υπάρχει και το επίσημο site και το άρθρο της wikipedia για πιο "σοβαρή" πληροφόρηση.

ΥΓ. Τι κρίμα που δεν λειτουργεί πια η μηχανή αναζήτησης Cthuugle!
ΥΓ2 Μη νομίσετε ότι μια-δυο ντουζίνες λινκ είναι πολλά... θα υπάρξει συνέχεια...

Ο Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον χρειάζεται βοήθεια

2006-10-03T23:24:00.000+03:00

Διαβάστε εδώ .'. Discordia .'.: Ο θάνατος δε σου πάει

...Καθώς και τι λένε άλλα blog.

Αντιγράφω και κάτι από το Big Action:

Wilson will be remembered for a lot of things, but what sticks with me most is his "Strange Loop" theory, which goes something like this:

Any conspiracy big enough and powerful enough to hide most of the evidence relating to its existence -- like the supposed conspiracies behind the murder of JFK, or the Holy Grail, or the Holocaust, or the alien/human hybrids -- is also powerful enough to manufacture the evidence that led you to believe in that conspiracy in the first place.

It's a nifty little bit of logic, and therefore almost wholly useless against your average conspiracy freak, who left logic buried in an unmarked grave in the desert a long time ago. But there's a corollary to the Strange Loop:

In other words, "they" only let you know they exist because they wanted you to know they exist.

That kind of thinking tends to send a conspiracy junkie right over the edge, so use with caution.

Άλλο μπητ κι άλλο μπιτ

2006-09-29T22:36:00.000+03:00

Η Προσευχή των Ευχαριστιών, από τον Ουίλιαμ Μπάροουζ. Επίκαιρη, έτσι;

For John Dillinger
In hope he is still alive
Thanksgiving Day, November 28, 1986

Thanks for the wild turkey and the Passenger Pigeons, destined to be shit out through wholesome American guts

thanks for a Continent to despoil and poison —

thanks for Indians to provide a modicum of challenge and danger —

thanks for vast herds of bison to kill and skin, leaving the carcass to rot —

thanks for bounties on wolves and coyotes —

thanks for the AMERICAN DREAM to vulgarize and falsify until the bare lies shine through —

thanks for the KKK, for nigger-killing lawmen feeling their notches, for decent church-going women with their mean, pinched, bitter, evil faces —

thanks for "Kill a Queer for Christ" stickers —

thanks for laboratory AIDS —

thanks for Prohibition and the War Against Drugs —

thanks for a country where nobody is allowed to mind his own business —

thanks for a nation of finks — yes, thanks for all the memories... all right, let's see your arms... you always were a headache and you always were a bore —

thanks for the last and greatest betrayal of the last and greatest of human dreams.

Video Via - Words Via

Είναι από κρέας, σου λέω

2006-09-14T17:37:00.000+03:00

Όσοι δεν πρόλαβαν να δουν τον Μάιο την βραβευμένη ταινιούλα “They're Made Out of Meat” που είναι βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Τέρυ Μπίσον και τώρα δεν την βρίσκουν επειδή έχει αποσυρθεί από το YouTube, μπορούν να την βρουν πλέον στο GoogleVideo.
Το διήγημα έχει δημοσιευτεί στα ελληνικά στο τεύχος 48 του περιοδικού “9” της Ελευθεροτυπίας σε μετάφραση του Γιώργου Γούλα [ψάξτε το στο Μοναστηράκι] ενώ το πρωτότυπο (από τη συλλογή του Bears Discover Fire and Other Stories) υπάρχει εδώ.
Η ταινία έγινε από τον Stephen O'Reagan και κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Πρώτο Ετήσιο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκος του Science Fiction Museum.

Δεν έχω αιδώ και πρέπει να την πιάσω

2006-09-08T18:25:00.000+03:00

Λοιπόν, η είδηση με δυο λόγια:
Στη φετεινή απονομή των Βραβείων Hugo,
—ο Χάρλαν Έλισον® έπιασε το στήθος της Κόνι Γουίλις.
ή
—ο γεροξεκούτης Χάρλαν Έλισον® επιτέθηκε σεξουαλικά επί σκηνής στην Κόνι Γουίλις.
ή
—ο Χάρλαν Έλισον®, πιστός στο ίματζ του “κακού παιδιού” που προσβάλλει τους πάντες έκανε ένα από τα συνηθισμένα ανατρεπτικά αστεία του με την Κόνι Γουίλις.

Για προσωπική εκτίμηση του συμβάντος, η όλη σκηνή υπάρχει στο Google Video.

Μερικές αντιδράσεις

Άλλο είναι να κάνεις χαζομάρες σ' ένα πάρτυ, κι άλλο όταν μια γυναίκα είναι στη σκηνή και δεν αντιμετωπίζεται με τον σεβασμό που αρμόζει σε μια συγγραφέα, και μάλιστα του μεγέθους της Κόνι Γουίλις, αλλά ως σεξουαλικό αντικείμενο μπροστά σε ακροατήριο.
(Edward Champion + πολλά σχόλια)

Κοιτάξτε, κόσμε έναν από τους καλύτερους αντιπροσώπους μας. Τον γεμίζουμε βραβεία και τιμές, τον κάνουμε Grand Master. Αυτός ο άνθρωπος. Που βάζει χέρι στην Κόνι Γουίλις.
(Greg van Eekhout)

Όπως και η περίπτωση Μπους-Μέρκελ, το μήνυμα είναι “Μην ξεχνάς, μπορεί να έχεις στάτους, αξιοπρέπεια, φήμη, αλλά μπορούμε να σου τα πάρουμε πίσω κάθε στιγμή. Αν είσαι γυναίκα, δεν θα είσαι ποτέ ασφαλής. Μπορεί να είσαι πρωθυπουργός της μεγαλύτερης χώρας της Ευρώπης. Μπορεί να είσαι η πιο σεβαστή συγγραφέας της σύγγρονης ε.φ. Μπορούμε να σε εξευτελίσουμε, όποτε θέλουμε, και θα το κάνουμε, πού και πού, για να μην παρεκτρέπεσαι”.
(Patrick Nielsen Hayden)

επίσης...
...έχει χρόνια να γράψει κάτι αξιόλογο...

...η συμπεριφορά του ήταν μια αντίδραση στην παρουσίαση της Γουίλις, που τον προκάλεσε να δείξει τον κακό του εαυτό...

...από το “περιμένουν από μένα να συμπεριφερθώ σκανδαλωδώς, άρα δεν πρέπει να τους απογοητεύσω” της δεκαετίας του '70 έχει φτάσει στο “είμαι ο Χ*Α*Ρ*Λ*Α*Ν Ε*Λ*Ι*Σ*Ο*Ν και μπορώ να κάνω ό,τι γουστάρω”...

Κάποιοι θυμήθηκαν κι ένα περιστατικό που κυκλοφορεί από το '69. Σ' ένα πάρτυ, ο Έλισον την πέφτει σε μια ψηλή ξανθιά. “What would you say to a little fuck?" της λέει. Κι εκείνη τον κοιτάζει αφ' υψηλού (λόγω διαφοράς ύψους) και λέει, “I would say, 'Hello, little fuck.'”

O Χάρλαν Έλισον® αρχικά απολογήθηκε, εν συνεχεία αρνήθηκε το γεγονός (δες και σχόλια στο site του).

.
Ανταποκρίσεις του συνεδρίου θα βρείτε σε πολλά link μέσω του SF Signal #1, #2, #3, #4.

Φωτογραφίες από το Worldcon 2006:
Photoset con & awards (John Joseph Adams @ flickr),
επίσης @ flickr από τον James Patrick Kelly, και στου Scott Edelman.
Photo gallery (wired)
.

Harlan Ellison is a registered trademark of the Killimanjaro Corporation

Αύγουστος ήταν και πέρασε

2006-08-30T19:58:00.000+03:00

Μα τι έγινε πια; Έλειψα για λίγο κι έγινε χαμός.

Ο Πλούτωνας δεν είναι πια ο ένατος πλανήτης, αλλά ένας από πολλούς πλανήτες νάνους (καιρός ήταν, κατά τη γνώμη μου).

Η NASA έχασε τα αρχεία από την προσελήνωση του Apollo 11 (space.com)

Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη της σκοτεινής ύλης.

Ανακοινώθηκαν τα Βραβεία Hugo:

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Spin by Robert Charles Wilson

ΝΟΥΒΕΛΑ

"Inside Job" by Connie Willis

ΔΙΗΓΗΜΑ

"Two Hearts" by Peter S. Beagle

ΣΥΝΤΟΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑ

"Tk'tk'tk" by David D. Levine

Βραβείο John W. Campbell για τον καλύτερο νέο συγγραφέα

John Scalzi

Στην Ινδία γεννήθηκε ένα κοριτσάκι με ένα μάτι, χωρίς μύτη και τον εγκέφαλο συγχωνευμένο σε ένα ημισφαίριο. (Wired News)

Ζόμπι εισβάλλουν στο Σαν Φρανσίσκο.

Είδαμε φωτογραφίες του Flying Spaggetti Monster (το γνωστό Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας).

...κι άλλα, αλλά σιγά-σιγά, ε; Να προσαρμοστούμε πρώτα.

Φανταστικά Χρονικά, τεύχος #9

2006-07-30T20:18:00.000+03:00

Το 9ο τεύχος του περιοδικού της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας κυκλοφόρησε. Μπορείτε να βρείτε τα Φανταστικά Χρονικά στα γνωστά στέκια. Σ' αυτό το τεύχος, θα βρείτε:

Εξώφυλλο (Captain Red) του Μηνά Τσουλή
Διηγήματα
—“Το Δωμάτιο”, του Στέφανου Κόλλια
—"Στα Σφαγεία της Άσγκαρθ", του Ντίνου Χατζηγεωργίου
Προσωπογραφίες
* Ο Βασίλης Μπαμπούρης γράφει για τον καλλιτέχνη του φανταστικού Βασίλη Αρναούτογλου
* Μιχάλης Κατσιμίσης, "Edgar Allan Poe, ο Συγγραφέας του Υπερβατικού"
* Αντωνία Κατσαβού, “Αδελφοί Γκριμ”
Άρθρα
—Γιώργος Κατσαβός, "Πιονιέροι στο Σινεμά του Φανταστικού"
—Βασίλης Καράβολας, "Battlestar Galactica"
—Παναγιώτης Κούστας, "Γιατί οι καλύτερες ταινίες του Philip K. Dick είναι αυτές που έκανε (κι αυτές που δεν θα κάνει) ο Charlie Kaufman"
Έρευνα
* Ο Σπύρος Βρετός επιχειρεί μια πρώτη καταγραφή της τηλεόρασης του φανταστικού από Έλληνες δημιουργούς
Διεθνή
—Ariel Cruz, "Η Επιστημονική Φαντασία στην Κούβα"
—Rich Horton, "Τα αγγλόφωνα διηγήματα που ξεχώρισαν το 2005"
Best-seller
To top-15 των βιβλίων του φανταστικού, από το Solaris.
Ο Νηλ Άρμστρονγκ στην Αθήνα, το φεστιβάλ της ΑΛΕΦ στο BIOS, Λογοτεχνικό Εργαστήρι, κριτικές βιβλίων και κόμικς, πρόσφατες κυκλοφορίες, ειδήσεις, γελοιογραφίες κλπ.

Ιδέες για πλεκτά

2006-07-28T20:09:00.000+03:00

Μερικές ωραίες ιδέες για πλεκτά... (πότε πήγε κιόλας Παρασκευή;)

Μην ταΐζετε τους αστέγους

2006-07-25T00:15:00.000+03:00

Απ' ό,τι φαίνεται, το δημοτικό συμβούλιο του Λας Βέγκας μόλις πέρασε έναν νόμο, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται η δωρεά ή πώληση τροφής σε όσους δικαιούνται βοήθειας μέσω επισήμων πηγών (με μέγιστη ποινή 1.000$ και έξι μήνες φυλάκιση). Η δημοτική αστυνομία θα εκπαιδευτεί ειδικά ώστε να αναγνωρίζει τις περιπτώσεις εφαρμογής του νόμου.
Ο δήμαρχος, όταν ρωτήθηκε επί του θέματος, είπε πως "Μερικά πράγματα είναι προφανή. Μπορεί να καταλάβει κανείς ποιος είναι άστεγος".

Τα περιστέρια δεν απαγορεύεται να ταίζει κανείς, ακόμα.

2006-07-24T01:09:00.000+03:00

Χωρίς σχόλιο, συνδέουμε τα δυο τελευταία ποστ κι έχουμε...

credit

Yo, Blair! It's good to be the king!

2006-07-20T18:30:00.000+03:00

Θυμάστε την ταινία του Μελ Μπρουκς History of the World: Part 1;
Στο σκετς της Γαλλικής Επανάστασης ο Μπρουκς παίζει τον Λουδοβίκο XVI, κι όλοι ικανοποιούν στη στιγμή κάθε του επιθυμία. Κι ο Μπρουκς κοιτάζει την κάμερα και λέει με χαρά: It's good to be the king!

Ως νέος Λουδοβίκος, ο Μπους φωνάζει τον Βρετανό πρωθυπουργό (Yo, Blair!), αναφέρεται στο διεθνές εμπόριο ως "this trade thingy", ~~χουφτώνει~~ ~~την πέφτει~~ κάνει μασάζ στην Μέρκελ κι αναφωνεί: It's good to be the king!

Σταρ Τρεκ Σπάμελοτ

2006-07-19T16:33:00.000+03:00

Το πλήρωμα του (ορίτζιναλ) Εντερπράιζ τραγουδά το κλασικό τραγούδι από τους Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης των Μόντυ Πάιθον.

UPDATE: "This video has been removed by the user." :(
Κάπου θα ξαναεμφανιστεί, αλλά στο μεταξύ δείτε την Lego version από το DVD.
UPDATE: Ξανά στο YouTube, ή μπορείτε να το κατεβάσετε από τη σελίδα των δημιουργών (Knights of the Round Table)

Enki Bilal, συνέντευξη

2006-07-17T15:55:00.000+03:00

Η Γαλέρα έφτασε τα 10 τεύχη! Στο περιοδικό του Ιουλίου που κυκλοφορεί θα βρείτε, εκτός από τα ενδιαφέροντα άρθρα και τα ωραία κόμιξ, και μια συνέντευξη του Enki Bilal στην Marie-Madeleine Rigopoulos, όπου διηγείται πώς πήγε από το Βελιγράδι στο Παρίσι, πώς βρέθηκε στο Pilote, πώς συνδέθηκε με την εφ:

—Είναι αλήθεια πως εκείνο που σας οδήγησε στην επιστηµονική φαντασία, ήταν η ταινία του Kubrick «2001, l’ Odyssee de l’ Espace»; *
• Σίγουρα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καριέρα µου, όµως µ’ άρεσε από παλιά η επιστηµονική φαντασία.
—Γιατί; Τι είναι αυτό που µπορεί να εκφράσει κανείς µε την επιστηµονική φαντασία;
• Στην αρχή απλώς µου άρεσε η διέγερση της φαντασίας, µέχρι που κατάλαβα πως εκείνο που µου άρεσε πραγµατικά, ήταν το γεγονός ότι η επιστηµονική φαντασία είναι ένα είδος καθρέφτη της κοινωνίας. Πάρτε για παράδειγµα κάποια µεγάλα κείµενα της λογοτεχνίας, όπως το «1984» του G. Orwell ή «Ένας τέλειος κόσµος»** του Aldous Huxley. Πρόκειται για λογοτεχνικά έργα αλλά ταυτόχρονα είναι µια διορατική, αγχωµένη µατιά πάνω στην ανθρωπότητα... Αυτό µου άρεσε: να είµαι δηµιουργός ενός κόσµου και ταυτόχρονα, να µιλάω για το δικό µας κόσµο. Αλλά η ταινία του Kubrick µου έδωσε να καταλάβω την έννοια της έκτασης του σύµπαντος.

Ο Bilal μιλάει και για τον κινηματογράφο:

—Πώς ετοιµάζετε µια ταινία; Είστε αναγκασµένος να πάρετε αποστάσεις από το επάγγελµα του σκιτσογράφου;
• Αχ! Ναι, ναι! Είναι απαραίτητο! Για τον «Αθάνατο» (2003), για παράδειγµα, έκανα µια ολική αποσύνθεση της «Τριλογίας του Nikopol». Η δυσκολία είναι να δώσεις στο θεατή να καταλάβει πως δε θα δει σε ταινία ακριβώς αυτό που διάβασε. Ο στόχος είναι το αποτέλεσµα να µοιάζει σα να διάβασε κάποιος αυτή την τριλογία, πίνοντας ένα βράδυ σ’ ένα µπαρ και τρεις εβδοµάδες µετά, να προσπαθεί να διηγηθεί αυτό που είδε... Στο τέλος, µένει κάτι πολύ φλου...

(Έτσι εξηγείται, λοιπόν...)

(*) 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος / 2001: A Space Odyssey (1968)
(**) Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος (Brave New World, 1932)

Το top-50 προσωπικών blog ΕΦ&Φ

2006-07-11T16:40:00.000+03:00

Από τον Τζων Σκάλζι, σύμφωνα με την κατάταξη των Technorati.
Top -50.

Υποψηφιότητες Hugo 2006

2006-07-08T17:10:00.000+03:00

Καθώς η προθεσμία για την ψηφοφορία των φετινών Βραβείων Hugo λήγει στις 31 Ιουλίου, μπορείτε να περάσετε το Σαββατοκύριακο διαβάζοντας τα υποψήφια διηγήματα.
Η λίστα έχει ως εξής:

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Accelerando by Charles Stross
A Feast for Crows by George R. R. Martin [blog]
Learning the World by Ken MacLeod [blog]
Old Man's War by John Scalzi [blog]
Spin by Robert Charles Wilson

ΝΟΥΒΕΛΑ

"Burn" by James Patrick Kelly
"Identity Theft" by Robert J. Sawyer
"Inside Job" by Connie Willis
"The Little Goddess" by Ian McDonald
"Magic for Beginners" by Kelly Link

ΔΙΗΓΗΜΑ

"The Calorie Man" by Paolo Bacigalupi
"I, Robot" by Cory Doctorow
"The King of Where-I-Go" by Howard Waldrop
"TelePresence" by Michael A. Burstein
"Two Hearts" by Peter S. Beagle

ΣΥΝΤΟΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑ

"The Clockwork Atom Bomb" by Dominic Green
"Down Memory Lane" by Mike Resnick
"Seventy-Five Years" by Michael A. Burstein
"Singing My Sister Down" by Margo Lanagan
"Tk'tk'tk" by David D. Levine

Βραβείο John W. Campbell για τον καλύτερο νέο συγγραφέα

K. J. Bishop (δεύτερο έτος)
Sarah Monette (δεύτερο έτος)
Chris Roberson (δεύτερο έτος)
Brandon Sanderson (πρώτο έτος)
John Scalzi (πρώτο έτος)
Steph Swainston (δεύτερο έτος)

Μετενσαρκώσεις του Αδόλφου;

2006-07-07T12:38:00.000+03:00

Κάποιες φωτογραφίες που κάποιον θυμίζουν...
(Για ξανακοιτάξτε καλύτερα τη γάτα σας)

και μία που φέρνει πιο πολύ στον Ιωσήφ Βησσαριώνοβιτς:

ΕΦιστολογιογραφία

2006-07-06T19:04:00.000+03:00

fnord
— Αναφορές προς την Διαγαλαξιακή Επιτροπή Νέων Πολιτισμών από τον πράκτορα V
fnord
— Το πρώτο(;) ελληνικό ερισιανό μπλογκ δημοσιεύει σιγά-σιγά το κείμενο των Principia Discordia (ή, Πώς Βρήκα την Θεά και τι της Έκανα Όταν την Βρήκα) στα ελληνικά — μπορείτε να το βρείτε και στα αγγλικά (για τους βιαστικούς)
fnord
— Για τους πολύ βιαστικούς, ολαταλινκμαζικαιβγαλτεακρη.
fnord

(Σόρυ, al-x – πάντως, αν μεταφράσεις την τριλογία ρίξε ένα μέηλ – φαντάζομαι ξέρεις τα 2/3 που είχε βγάλει ο aquarius)

fnord

Ζητήματα κλίμακας

2006-07-05T16:51:00.000+03:00

Ένα άτομο υδρογόνου έχει διάμετρο 5 x 10^-8 mm. Το πρωτόνιο στο κέντρο του είναι 100.000 φορές μικρότερο, και το ηλεκτρόνιο χίλιες φορές μικρότερο από το πρωτόνιο. Σ' αυτή τη σελίδα, το ηλεκτρόνιο έχει μέγεθος 1 πίξελ, το πρωτόνιο 1.000 και η απόσταση μεταξύ τους είναι 50.000.000 πίξελ. Αν η ανάλυση της οθόνης είναι 72 πίξελ ανά ίντσα, αυτή η σελίδα έχει πλάτος κάπου 17 χιλιόμετρα!

Ακόμα μεγαλύτερη όμως είναι αυτή η σελίδα, που έχει μέγεθος εννέα τετρακισεκατομμύρια επί εννέα τετρακισεκατομμύρια πίξελ, που στην ανάλυση των 72 πίξελ ανά ίντσα μας κάνει πάνω από τρία δισεκατομμύρια χιλιόμετρα σε κάθε πλευρά! Επίσης, η εικόνα του φόντου έχει 5,4 x 10²⁸ άστρα — όσα θα είχε το σύμπαν αν ήταν 1.000.000 φορές μεγαλύτερο! (Δεν έκανα τους υπολογισμούς, ελπίζω να έχει δίκιο).

Επί τη ευκαιρία, σε προηγούμενο ποστ είδαμε το μέγεθος της Γης σε σχέση με τους άλλους πλανήτες και τον ήλιο. Εδώ υπάρχουν οι ίδιες εικόνες καλύτερα, αλλά και το μέγεθος του ήλιου σε σχέση με άλλα άστρα... θα εκπλαγείτε!

McKitty

2006-06-30T12:15:00.000+03:00

Really expensive cat toy στο Vimeo
Αυτό το γατάκι παίζει με πολύ ακριβά παιχνίδια!

Κρυφές ρυθμίσεις του MS Office

2006-06-22T02:30:00.000+03:00

Άλλα περί Microsoft
(τα haiku error messages μου άρεσαν ιδιαιτέρως)

Πλησιάζοντας στον Παράδεισο, η βάση είναι το παν

2006-06-20T03:12:00.000+03:00

Ο κύριος David Hensel πήγε στην Καλοκαιρινή Έκθεση της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου για να δει το έργο του, που είχε υποβάλει για να εκτεθεί εκεί. Προς μεγάλη του έκπληξη, είδε να εκτίθεται μόνο η βάση, χωρίς το ίδιο το έργο (One Day Closer to Paradise). Είχε κάνει το λάθος να στείλει χωριστά το κεφάλι από τη βάση του, και οι κριτές της έκθεσης τα αξιολόγησαν χωριστά. Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν παραδέχθηκαν πως έκαναν λάθος, αλλά, όπως είπαν, βρήκαν τη βάση αρκετά ενδιαφέρουσα και άξια παρουσίασης, ενώ απέρριψαν το κεφάλι, που φύλαξαν στην αποθήκη για να επιστραφεί στον καλλιτέχνη.
Κάποιοι κακοπροαίρετοι βιάστηκαν να σχολιάσουν πως αυτό δείχνει την κενότητα της σύγχρονης τέχνης.

Δες σχετικά στην Telegraph.

Οικονομική φαρμακοδυναμική

2006-06-19T18:44:00.000+03:00

Κι ο πιο φανατικός επικριτής του καπιταλισμού θα δυσκολευόταν να βρει κάτι χειρότερο:

“Μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία μπλοκάρει φάρμακο κατά της τύφλωσης επειδή σκοπεύει να λανσάρει ακριβότερο προϊόν στην αγορά”.

Το Avastin είναι ένα νέο αντινεοπλασματικό φάρμακο για τον καρκίνο του εντέρου και κατασκευάζεται από την Genentech. Τελευταία, οφθαλμίατροι βρήκαν πως με πολύ μικρές ποσότητες Avastin μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκφυλιστική ασθένεια των οφθαλμών. Αυτή η θεραπεία είναι πολύ φτηνή, καθώς ένα φιαλίδιο Avastin μπορεί να δώσει για τη συγκεκριμένη αγωγή πολλές δόσεις για πολλούς ασθενείς. Η Genentech, όμως, αρνείται να υποβάλλει αίτηση έγκρισης για τη συγκεκριμένη χρήση του Avastin, και σχεδιάζει την παραγωγή ενός μέρους της φόρμουλας με την ονομασία Lucentis. Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά; Η τιμή: $3.300 ανά mg Lucentis έναντι $5,50 ανά mg Avastin.

Διαβάστε την είδηση στην Guardian και στην Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας.

* Καθώς σ' αυτή την περίπτωση το επιπλέον κέρδος της εταιρείας από την μη αναμενόμενη χρήση του φαρμάκου είναι ένα “έξτρα” κέρδος ούτως ή άλλως, η προσπάθεια της Genentech να μεγιστοποιήσει αυτό το κέρδος εις βάρος των ασθενών είναι εντελώς απαράδεκτη — παρότι ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας μας μπορεί να βλέπει αυτή την “οπτική μέσω ισολογισμού” ως λογική, και η συγκεκριμένη ενέργεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ποινικά ως εγκληματική.
Μια κοινωνία που θα μπορούσε να χειριστεί ικανοποιητικά κάτι τέτοιο, ή, ακόμα καλύτερα, μια κοινωνία που θα προσέγγιζε το ζήτημα της φαρμακευτικής αγωγής με διαφορετικό τρόπο — χωρίς πατέντες και “δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας” — ανήκει σίγουρα στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας — όπως άλλωστε ανήκε και η ανωτέρω είδηση, πριν από χρόνια.

Τούρτα Ζόμπι

2006-06-15T17:51:00.000+03:00

...και μια συνταγή, για όσους έχουν προτίμηση στα γλυκά και στις ταινίες τρόμου συγχρόνως: Τούρτα Ζόμπι.
Από το site They're coming to get you, Barbara, των αδελφών Μπάρμπαρα Τζο και Μπάρμπαρα Μαίη, όπου μπορείτε να βρείτε, εκτός από τις συνταγές (Killer Rats Cake, κ.ά.) και κριτικές ταινιών τρόμου, ή να δοκιμάσετε τις γνώσεις σας στο horror quiz.

Extra: Cherry eyballs

Μια άλλη Sushi Cat

2006-06-09T14:35:00.000+03:00

Με λένε Sushi κι οι συγκάτοικοί μου μού διαβάζουν συνέχεια επιστημονκή φαντασία. Έχω γράψει κι εγώ κάποια διηγήματα, αλλά μου λένε ότι είναι fantasy! Έχω θυμώσει πολύ!

Επιστροφή από το Μεθυσμένο Φεγγάρι #4

2006-06-08T23:46:00.000+03:00

Καλωσήρθες και πάλι, ευγενικέ αναγνώστη, για τη συνέχεια της διήγησης των θαυμαστών γεγονότων εκείνου του Σαββατοκύριακου στην Ερμούπολη. Βρισκόμασταν, πριν μας διακόψουν, στις αναγνώσεις μικρο-διηγημάτων στο Sport Cafe της παραλίας.

Πολλά από τα διηγήματα ήταν χιουμοριστικά και αύξησαν την ευθυμία της ατμόσφαιρας, αλλά η ευχάριστη έκπληξη ήταν ένα ποίημα — μια υποκατηγορία της εφ που είναι αδίκως παραμελημένη στην Ελλάδα. Τελευταίο, ένα μικρό δρώμενο από τους Μίμου Άπτου, που μας αποτέλειωσε (όπως νομίσαμε, μην ξέροντας τι μας περίμενε αργότερα).

Η ώρα είναι εννέα, και συνέχεια πάλι στο κτήριο Κορνηλάκη, όπου η ομάδα Ακροποδητί παρουσιάζει την χοροθεατρική παράσταση “Ο τελευταίος κάτοικος της γης θα είναι ο (υ)ιός μας” σε 130 περίπου άτομα, παρότι η πρεμιέρα είχε γίνει την προηγούμενη μέρα, όταν εμείς βλέπαμε τις μικρού μήκους. Black light κι ένα διπλό χαμηλό φως που περιστρέφεται, λευκές φούστες, άσπρες μάσκες, ελάχιστος λόγος, οι φωτογραφίες μας βγήκαν πίσσα.

Μια ώρα πριν από τα μεσάνυχτα, και το μπαρ Αγορά, στην πλατεία και πάλι, γεμίζει κόσμο. Ο Νίκος Αλμπανόπουλος διαβάζει με τον ηθοποιό Γιώργο Μιχαλάκη το διήγημά του “Οι Άντρες Συχνάζουν στο Μεθυσμένο Φεγγάρι“. Ρεσιτάλ ανάγνωσης — τι λέω, παράσταση — κι ο κόσμος παραληρεί, χωρίς υπερβολή κλαίμε από τα γέλια.

Δυο λέρες διαστημο-ναυτικοί, Γήινοι — απ' αυτούς που ξέρετε, τους Γηιναράδες — μπουκάρουν στο γνωστό διαστημικό μπαρ “Το Μεθυσμένο Φεγγάρι". Αφού κριτικάρουν τους πάντες και τα πάντα, από τους βάρβαρους της Γαλαξιακής Ένωσης που όταν εμείς μεγαλουργούσαμε αυτοί έτρωγαν ακόμη βελανίδια (από την ανάποδη!) μέχρι την πόρνη της γωνίας που (λόγω των ενδογαλαξιακών επιμειξιών) φαίνεται να είναι 75% Καντόρεια, 25% Μπρεγκόρεια και 100% Βλεννόρροια, και μετά από πολλά απερίγραπτα ευτράπελα, γνωρίζουν δυο τετράχειρες γκομενάρες. Τύφλα από τα δοντίχ που έχουν πιει (παρά τον άγραφο νόμο που επιβάλλει για κάθε τρία δοντίχ να πίνεις ένα ξεδοντίχ) πηγαίνουν στην καμπίνα τους... όπου τους περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη!
Ήταν κάτι που θα έπρεπε να το ακούσει κανείς — κι ελπίζω κάποιος να το έχει ηχογραφήσει — γιατί είναι αδύνατον να περιγραφεί με λίγα λόγια. Ζητώ συγνώμη από τον Νίκο και τον Γιώργο για τυχόν λάθη, αλλά υποκύψαμε στον καταιγισμό των πυρών τους.

Αν δεν πιεις το ξεδοντίχ σου, δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί στο Μεθυσμένο Φεγγάρι, είτε είσαι Γήινος είτε Εξωγήινος... και να προσέχεις τις παρέες από το διπλανό τραπεζάκι...

Τέλος πάντων, η βραδιά έκλεισε με την μεταμεσονύκτια προβολή της ταινίας X-Men 2. Το κοινό κυρίως φοιτητές, οι υπόλοιποι στις ταβέρνες.

...Τέλος και της δεύτερης μέρας...

Και ξημερώνει Κυριακή, και στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Ερμούπολης, που είναι ζωντανή και δραστήρια, περίπου 40 άτομα (όσα χωράνε στο αναγνωστήριο) παρακολουθούμε την συζήτηση περί Εναλλακτικής Ιστορίας στην Λογοτεχνία του Φανταστικού. Ομιλητές, (από αριστερά) ο Θανάσης Βέμπος (Επέτειος), ο Δημήτρης Φύσσας (Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος) και ο Χρήστος Κώνστας (Ψυχοϊστορία) ενώ συντονίζει ο Δημήτρης Σπυρίδωνος (Ε.Φ.Ζιν).

Ο Βέμπος μας λέει πως κρατούσε επί χρόνια σημειώσεις από άρθρα γεωπολιτικής για το μυθιστόρημά του, ενώ ο Φύσσας, που έχει θητεύσει στο κόμμα (το ένα το γνωστό) είπε μεταξύ άλλων το “Η λογοτεχνία είναι λογοτεχνία, η ζωή είναι ζωή, αυτά τα γράφουμε και τα διαβάζουμε για την πλάκα μας. Ούτε προβλέψεις κάνουμε, ούτε πολιτικοί είμαστε, ούτε παράγουμε πολιτική. Δεν πρέπει να τα μπερδεύουμε, διαφορετικά θα γίνουμε σαν τους διάφορους, που τους ξέρετε πολύ καλά, που είναι μουρλαμένοι και τρελαμένοι. Ε, εμείς δεν είμαστε. Χαιρόμαστε για την χαρά μας και διαβάζουμε λογοτεχνία. Άλλη η ζωή, άλλη η τέχνη, έτσι νομίζω εγώ τουλάχιστον”. Ο Κώνστας μας έδωσε ένα παράδειγμα των απαρχών της εναλλακτικής ιστορίας από την καθημερινή ζωή: “Εγώ φταίω που σε παντρεύτηκα. Αν είχα πάρει τον Μήτσο, τώρα θα ήμουνα...”

Το μεσημέρι στην Πλάστιγγα, ένα ζεστό, φιλικό βιβλιοπωλείο με μικρό καφέ και χώρους ανάγνωσης, ο Μιχάλης Μεϊμάρης διαβάζει το διήγημά του “Σύρα–Συνέδριο–Συνωμοσία”. Δυνατές εικόνες και περιγραφές, χωρίς φιοριτούρες, στον χώρο του μαγικού ρεαλισμού. Άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Λυπούμαστε που χάνουμε τη βραδινή συναυλία του πρωτοποριακού ελληνικού γκρουπ drog A tek στο Μποέμ, αλλά πρέπει να πάρουμε το καράβι για τον Πειραιά. Μετά από μια τελευταία επίσκεψη στο Daidadi, ακολουθούν συγκινητικοί αποχαιρετισμοί. Ο Αλμπανόπουλος δηλώνει πως μας περιμένει τον Απρίλιο του 2007, εμείς δηλώνουμε ότι θα είμαστε και πάλι εκεί — γιατί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά περάσαμε καλά!

Φωτόσπαθα, πολλά φωτόσπαθα!

2006-06-06T16:56:00.000+03:00

Ο Θανάσης Τσούμας σπουδάζει κινηματογράφο στην Αγγλία και σχεδιάζει. Μπορείτε να δείτε τα στριπ του στο Comic Book Extras, και άλλη δουλειά του στο devianART.

Ετοιμάζει (με την Μελ Αργυροπούλου) ένα ντοκυμανταίρ, The NPN Theory, σχετικά με το πώς Νίνζα, Πειρατές και Ναζί μπορούν να κάνουν μια ταινία πιο ενδιαφέρουσα / ευχάριστη / διασκεδαστική. Η δεκάλεπτη έκδοση υπάρχει εδώ, με στόχο να επεκταθεί το καλοκαίρι για να εμφανιστεί σε φεστιβάλ κλπ.

Όσο για τα φωτόσπαθα, μπορείτε να βρείτε μερικές πολύ ωραίες ταινίες εδώ (σε χαμηλή ανάλυση, χωρίς Ναζί).

Καλή διασκέδαση!

Επιστροφή από το Μεθυσμένο Φεγγάρι #3

2006-06-02T20:19:00.000+03:00

Δεύτερο Φεστιβάλ ΕΦ στην Ερμούπολη, μέρα δεύτερη. Μετά τα χτεσινά, η ενδεκάτη είναι λίγο περισσότερο πρωινή απ' ό,τι θα νόμιζε κανείς. Πάμε στο Μέγαρο Ανδρουλή, ένα καφέ σε ανακαινισμένο αρχοντικό, ψηλοτάβανο, φωτεινό, άνετο, ό,τι πρέπει για καφέ με μπισκοτάκια και φρέσκο κέηκ.

Περίπου 40 άτομα, ακούμε τον Λάζαρο Τσιομπάνη των Μίμου Άπτου να διαβάζει το διήγημα του Αλέκου Παπαδόπουλου “Οι Πύλες της Σιωπής”. Εντυπωσιακή απόδοση της σκληρής αφήγησης ενός αντιήρωα πολεμιστή σ' έναν πλανήτη-πεδίο μάχης. Δουλεμένο ύφος, μυριάδες αναφορές, δυνατές συγκινήσεις, σεξ-βία-τσαμπουκάς (λάθος, σβήσε το σεξ), καταλαβαίνετε. Άλλο ένα διήγημα για ν' αρχίσεις ευχάριστα τη μέρα σου, όπως φάνηκε και από το ενθουσιώδες χειροκρότημα.

12 μεσημέρι, και πάμε στον κινηματογράφο Παλλάς. Στο φουαγιέ υπάρχει μικρή έκθεση με ελληνικά περιοδικά εφ από τη δεκαετία του '50 μέχρι σήμερα. Παράξενα, Διαπλανητικά, Εκπληκτικά, ο Υπεράνθρωπος (Ελ Γκρέκο, Έλληνας, φυσικά), Bing Bang, μέχρι τα τελευταία Φανταστικά Χρονικά, ΕΦ-Ζ(ε)ιν κλπ κλπ.

Μπαίνουμε στην αίθουσα (πάνω από 60 άτομα), κι ο Γιώργος Κατσαβός έτοιμος με το λάπτοπ του μας παρουσιάζει την εργασία του “Σχεδιασμός του Μέλλοντος στα Αμερικανικά Pulp Περιοδικά ΕΦ”. Είδαμε διαφάνειες με εξώφυλλα από Amazing, Astounding, Galaxy κλπ, παρακολουθώντας την εξέλιξη της εικονογράφησης εφ από τη δεκαετία του '20 και μετά, με τα καίρια και καυστικά σχόλια του Γιώργου για την τεχνική αλλά και την ιδεολογία των καλλιτεχνών — και μάθαμε και ποιος ήταν ο εφευρέτης του “μπρούντζινου σουτιέν”!
Η εργασία είχε παρουσιαστεί και στην ΑΛΕΦ τον προηγούμενο αιώνα (ενθυμούμαι, το 1988... στην ΕΕΧΙ...) αλλά, αν ενθυμούμαι καλώς, μόνον κάποιοι σκληροπυρηνικοί την είχαν παρακολουθήσει... και κάποιοι έχουν εξαφανιστεί... τι μου θυμίζεις τώρα... οκ, οκ, παρασύρθηκα.

Απομεσήμερο, ο κόσμος σκορπίζεται στα γύρω μαγαζιά και τσακίζει τα λιαστά ντοματάκια με ούζα και τα σχετικά. Μερικοί(ές) πρόλαβαν κι έριξαν κι έναν υπνάκο, μάλιστα, μέχρι τις...

...Εξίμισι το απόγευμα, όπου ξαναμαζευόμαστε στο Sport Cafe της παραλίας, ένα internet cafe συν μπιλιαρδάδικο μ' ένα μεγάλο πατάρι με τεράστιες υπεραναπαυτικές πολυθρόνες. 70 άτομα αυτή τη φορά, και το πρόγραμμα λέει “πολύ μικρά διηγήματα εφ”, όπου πολύ μικρά = 500 λέξεις! Αυτό το φορμά είναι από τα αγαπημένα της εφ, αλλά και τα πιο δύσκολα, ίσως — όταν έχεις τον μεγάλο Fredric Brown, αλλά και τόσους άλλους, να έχουν προλάβει να εκμεταλλευτούν όλα τα twist (συγχωρέστε μου τα γαλλικά) και τα αναπάντεχα και τις ανατροπές, πού να βρεις εσύ την πρωτοτυπία; Εδώ σε θέλω! Όπως είπε και ο γνωστός (μου) συγγραφέας εφ Μιχάλης Μανωλιός, “Αυτό το μικρό διήγημα μου πήρε περισσότερο χρόνο από οποιοδήποτε άλλο μεγαλύτερο έχω γράψει”.

Τέλος πάντων, με δέκα διηγήματα (και αντίστοιχους συγγραφείς, συν τους ηθοποιούς που τα διάβαζαν και τους συντελεστές των άλλων εκδηλώσεων και τις συζύγους τους και τους συζύγους τους και τα τέκνα τους και σίγουρα κάποιους άλλους που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή) η εκδήλωση πήρε τον χαρακτήρα ενός συγγραφικού πάρτυ, με το οινόπνευμα να συμβάλλει στο γενικότερο πνεύμα.

Οι αναγνώσεις άρχισαν μ' ένα guest μικρο-διήγημα εκτός συναγωνισμού που έθεσε τα θεμέλια για το τι θα επακολουθούσε. Κώστας Χαρίτος, Χέντβικ Καρακούδα, Παναγιώτης Κούστας, Κασσάνδρα Αλογοσκούφη, Βάσω Χρήστου, Ντίνος Χατζηγεωργίου, Μιχάλης Μανωλιός, Τέτη Θεοδώρου, Δημήτρης Σπυρίδωνος, Θύμιος Τζάλλας-Νίκος Αλμπανόπουλος (από κοινού) κατέθεσαν αυτοπροσώπως ή δι' αντιπροσώπου (η θεατρική ομάδα Μίμου Άπτου και πάλι έβαλε το χεράκι της) σπαράγματα ψυχής (πάντα ήθελα να το πω αυτό, αλλά χωρίς να μου κάνουν πλάκα), ψήγματα φαντασιακών σπαραγμών (κι αυτό), λεκτικές μετουσιώσεις ονειρωκτικών εικασιών και τα σχετικά.

Χωρίς πλάκα, περίμενα να χαθούν τα διηγήματα όπως θα έπεφταν έτσι μαζεμένα, αλλά όχι, το τελικό αποτέλεσμα ήταν παραπάνω από ικανοποιητικό.

Αλλά η ώρα περνά, υπομονετικέ αναγνώστη, και καλύτερα να συνεχίσουμε με περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα...

(συνεχίζεται...)

ΑΛΕΦ 4-6-2004

2006-06-02T12:06:00.000+03:00

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας σάς καλεί την Κυριακή 4 Ιουνίου 2006 και ώρα 20:30 στην Αίθουσα Κασίων (3ης Σεπτεμβρίου 56, στο 2ο όροφο) στην προβολή της ταινίας Phase IV.
Πρόκειται για μια ταινία του 1974 σε σκηνοθεσία Saul Bass και σενάριο Mayo Simon (Futureworld, 1976).
Μια παράξενη συγκυρία προκαλεί την ανάπτυξη νοημοσύνης σε κάποιες φωλιές μυρμηγκιών. Η εξέλιξή τους περνά γρήγορα από τη μια φάση στην επόμενη, ενώ ταυτόχρονα μια επιστημονική ομάδα τα παρακολουθεί...
Παίζουν: Michael Murphy, Nigel Davenport, Lynne Frederic

Επιστροφή από το Μεθυσμένο Φεγγάρι #2

2006-06-01T19:35:00.000+03:00

Είναι Παρασκευή απόγευμα στην Ερμούπολη, και συνεχίζουμε από το προηγούμενο post.
Έχουμε δει το μαγικό, δυνατό βίντεο Planet του Άγι Κελπέκη σ' έναν μισογκρεμισμένο χώρο του κτηρίου Κορνηλάκη, κι ο Νίκος Αλμπανόπουλος λέει το πρώτο “φεύγουμε για την επόμενη εκδήλωση”. Γέλια από τους περσινούς, σκέψεις “Ωχ, αρχίσαμε κιόλας να τρέχουμε!”

Πηγαίνουμε στο Cube, ένα καφέ στην πλατεία Μιαούλη σε σχήμα κύβου (όπως είναι φυσικό), με παταράκι Γ σε στυλ θεωρείου. Έχει πάει 8 η ώρα, και γύρω στα 35 άτομα ακούμε την Μαρία Αλεξάκη της ομάδας Μίμου Άπτου να διαβάζει το διήγημα του Γιάννη Στάγκου “Νακαμούρα Αγαπημένε”. Ό,τι πρέπει για Παρασκευή απόγευμα, ένα διήγημα με τη γνωστή πολιτική ευαισθησία του Στάγκου, μια Αμερικανίδα ιαπωνικής καταγωγής σε στρατόπεδο συγκέντρωσης τύπου Γκουαντανάμο, σ' ένα κοντινό μέλλον (Δ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος; Β΄ Ψυχρός Πόλεμος; Α΄ Οικονομικός-Χρηματιστηριακός Πόλεμος; Τέλος πάντων, πιάνετε το νόημα). Διαβάστηκε άψογα, χειροκροτήθηκε και συζητήθηκε — πιο πολύ αργότερα, γιατί τότε ο Νίκος είπε “αρχίζουν οι ταινίες”.

Φεύγουμε για το Πνευματικό Κέντρο, που ευτυχώς είναι πολύ κοντά. 7 ταινίες επιστημονικής φαντασίας μικρού μήκους από Έλληνες σκηνοθέτες. 120 άτομα, ρεκόρ για την αίθουσα, κι οι ταινίες η μια καλύτερη από την άλλη.

(Από το Goal του Γιάννη Βεσλεμέ)

Κολλητά, στις 10 το βράδυ η συναυλία τζαζ με το τρίο Out to Lunch στο Απόλλων.
Εκεί κι αν έγινε το αδιαχώρητο. Το θέατρο γέμισε, και πάρα πολλοί δεν μπόρεσαν να μπουν. Μεγάλο μέρος της αθηναϊκής αντιπροσωπείας δείπνησε στο Πέτρινο (χωρίς μαϊντανοσαλάτα, προς μεγάλη απογοήτευση του Παναγιώτη... γκρρρρ...) κι έτρεξε ένα λεπτό πριν από τα μεσάνυχτα στην παραλία...

...στο παγωτατζήδικο Daidadi, για την πρεμιέρα του φετεινού παγωτού του φεστιβάλ, του Deep Cake Nine! Αντάξιο του περσινού Space Cookie, που είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν κι όσοι δεν είχαν έρθει την πρώτη φορά. Μεγάλο σουξέ, τεράστια ουρά ώς τη μία, κι ο Paolo (ο καλλιτέχνης-δημιουργός του παγωτού) με την επίσημη κατάλευκη ζαχαροπλαστική του μπλούζα και το σημαιάκι της Ιταλίας στο πέτο, γνήσιος τρελός επιστήμονας αριστουργηματικής B-movie.

Στα υπαίθρια τραπεζάκια, συζητήσεις και γνωριμίες. Δεν έλειψαν οι εκπλήξεις.

—Τέλος πρώτης μέρας—
(συνεχίζεται...)

Ο αριθμός του Θηρίου υποτιμήθηκε (7,5%)

2006-06-01T00:59:00.000+03:00

Πολλή φασαρία γίνεται τελευταία για την “αποκαλυπτική” ημερομηνία 6-6-2006, που την συνδέουν με τον αριθμό του Θηρίου. Στην πραγματικότητα, όμως, σύμφωνα με τον πάπυρο LVI 4499 από τους παπύρους του Οξυρύγχου, όπου υπάρχει το παλαιότερο γνωστό απόσπασμα της Αποκάλυψης (τέλη 3ου - αρχές 4ου αιώνα), ο πραγματικός αριθμός του Θηρίου είναι 616 (χις΄) και όχι 666 (χξς' ). Αυτό σημαίνει πως η επίμαχη ημερομηνία ήταν η 6η Ιανουαρίου — ή, κατά το αμερικανικό σύστημα, θα είναι η 1η Ιουνίου (6/1/06).
Κρίμα που πάνε χαμένες τόσες μονογραφίες περί barcode, χαράγματος κοκ.
Άσε που δεν μου βγάζεις από το μυαλό ότι με το XIC ο Ιωάννης εννοούσε τα αρχικά κάποιου...

Επιστροφή από το Μεθυσμένο Φεγγάρι #1

2006-05-31T18:54:00.000+03:00

Είναι δύσκολο (για κάποιους, τουλάχιστον) να κάτσεις και ν' αρχίσεις να γράφεις μετά από ένα τέτοιο τριήμερο σαν αυτό που περάσαμε στην Ερμούπολη. Εκθέσεις, διηγήματα, ταινίες, ομιλίες, συναυλίες, παγωτό(!), χορός, μίνι-θεατρικά(!), μικρο-διηγήματα, πλάκα, παρέα, ωραίος καιρός... Από πού αρχίζεις;
Με δυο λόγια: περάσαμε κι εφέτος φανταστικά, κι οι προσδοκίες μας δεν διαψεύστηκαν. (Εκτός από μία: Το Πέτρινο δεν είχε μαϊντανοσαλάτα :( Να μην ξανασυμβεί, παρακαλούμε, κε Αλμπανόπουλε!)
Με περισσότερα λόγια: Λέω να τα πούμε σιγά-σιγά, κι όποιος από τους ευάριθμους αναγνώστες του blog βαριέται, ας με συγχωρήσει. Κι όταν ανεβάσω τις φωτογραφίες στο flickr, θα βάλω link.

Οι φωτο που βλέπετε επάνω είναι από την έκθεση των πρωτοετών φοιτητών του Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων με θέμα Διαπλανητική Ζωολογία. Έγινε στο Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη, και στον ίδιο χώρο υπήρχε και μια μικρή πρόγευση από την έκθεση ζωγραφικής του Βασίλη Τζαβάρα που θα γίνει τον Σεπτέμβριο.

Στον ίδιο χώρο υπήρχαν και installations και γλυπτά από τους Άγη Κελπέκη, Απόστολο Καρακατσάνη, και Νίκο Βακόνδιο. (Θ' ακολουθήσουν φωτο).

Αυτά με το "καλησπέρα", που λένε, στις έξι το απόγευμα της Παρασκευής.
Κι αρχίσαμε... (η συνέχεια επί της οθόνης)

Ο Κώδικας του Απόκρυφου Ευαγγελίου της Σύρου

2006-05-23T14:23:00.000+03:00

<ΠΚ>
Πάλι στο τρέξιμο θα είμαστε στην Σύρο!
Το Δεύτερο Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας της Ερμούπολης έβγαλε πρόγραμμα! Όσοι το παρακολουθήσαμε πέρσι, θυμόμαστε το τρέξιμο που χρειάστηκε να ρίξουμε για να τα δούμε όλα... κι εκεί που φέτος λέγαμε να πάρουμε μαγιό, τελικά θα χρειαστούμε παπούτσια με ροδάκια! Πιο πολλές εκδηλώσεις, πιο «σφιχτό» πρόγραμμα, πιο ανοιχτή θεματολογία. Το blog ευελπιστεί να καλύψει με καθημερινό ρεπορτάζ τα γεγονότα... συντονιστείτε!
Σας παραθέτω το πρόγραμμα, με την υπενθύμιση πως πέρσι τηρήθηκε απαρεγκλίτως (ας είν’ καλά ο Αλμπανόπουλος που μας μάντρωνε σαν προσκοπάκια και φώναζε «Φεύγουμε τώρα, πάμε στην επόμενη εκδήλωση!»)
Ευτυχώς έχει αφήσει κάτι κενά το μεσημέρι κι έτσι θα τσακίσουμε και πάλι τις μαϊντανοσαλάτες σ' εκείνο το μαγαζί στον πεζόδρομο...
< /ΠΚ >

Παρασκευή 26 Μαΐου
1/ Διαπλανητική Ζωολογία
Έργα πρωτοετών φοιτητών του Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων. Τρισδιάστατες κατασκευές και σχέδια από ποικίλα υλικά που καταγράφουν φανταστικά ζωικά είδη του σύμπαντος. Τους φοιτητές καθοδήγησαν οι καθηγήτριες Φλωρεντία Οικονομίδου και Έλσα Χαραλάμπους.
—Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη. Εγκαίνια 18:00 (Η έκθεση θα διαρκέσει ώς τις 2 Ιουνίου)

2/ Deep Space
Έκθεση ζωγραφικής Βασίλη Τζαβάρα. Εξερεύνηση των ορίων του χώρου. Πρόγευση από μεγαλύτερη ενότητα που θα παρουσιαστεί στην Ερμούπολη τον Σεπτέμβριο.
—Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη. Εγκαίνια 18:15

3/ Installations & Γλυπτά
Από τους Άγη Κελπέκη, Απόστολο Καρακατσάνη, Νίκο Βακόνδιο
—Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη. Παρουσίαση 18:30

4/ «Νακαμούρα Αγαπημένε»
Διήγημα του Γιάννη Στάγκου. Διαβάζει η Σόνια Καραγιαννίδου της ομάδας Μίμου Άπτου
—Cube καφέ, πλατεία Μιαούλη, 19:45

5/ Επτά ταινίες μικρού μήκους
Επτά ελληνικές ταινίες εφ μικρού μήκους, βραβευμένες στα φεστιβάλ Δράμας, Θεσσαλονίκης και Φανταστικού Κινηματογράφου Βαγγέλη Κοτρώνη:
Γιώργου Μουζακίτη, «Accelere» (1986),
Γιάννη Βεσλεμέ & Αλέξη Αλεξίου «Tugo Tugo» (1998),
Γιάννη Βεσλεμέ «Goal» (2003),
Λουίζου Ασλανίδη «Απόλυτη στιγμή» (2004),
Αλέξη Αλεξίου «Με θυμάσαι;» (2001),
Θανάση Δάσκαρη «Προς τη Νίκη» (2002),
Δημήτρη Εμμανουηλίδη «Destroy All Brains» (2003).
Διοργάνωση: Φίλοι του Σινεμά. Υλικό: Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας
—Πνευματικό Κέντρο, Αίθουσα Αλέκος Παναγούλης, 20:15

6/ Συναυλία τζαζ με το τρίο Out to Lunch
Ένα από τα καλύτερα σχήματα της νέας γενιάς της ελληνικής τζαζ, το τρίο των Δημήτρη Τσάκα, σαξόφωνο, Κώστα Κωνσταντίνου, κοντραμπάσο και Κώστα Κουβίδη, σε μια μοναδική συναυλία, προσφορά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων στο φεστιβάλ και στο κοινό της Ερμούπολης
—Θέατρο Απόλλων, 22:00, Είσοδος Ελεύθερη

7/ Deep Cake Nine
Εμπνευσμένο από τον Κάπτεν Σίσκο και τον chief Μάιλς Ο' Μπράιαν, το νέο παγωτό του Daidadi παρουσιάζεται πρώτη φορά από το πρωί στο κοινό της Ερμούπολης. Ομαδική γευστική δοκιμασία από τους συμμετέχοντες στο φεστιβάλ ένα λεπτό πριν τα μεσάνυχτα
—Daidadi, παραλία Ερμούπολης, 23:59

Σάββατο 27 Μαΐου
8/ «Πύλες της Σιωπής»
Διήγημα του Αλέκου Παπαδόπουλου. Διαβάζει ο Λάζαρος Τσιοπάνης της ομάδας Μίμου Άπτου
—Μέγαρο Ανδρουλή, οδός Πρωτοπαπαδάκη, 11:00

9/ Το ελληνικό εξώφυλλο ΕΦ
Μίνι αναδρομική έκθεση για το ελληνικό εξώφυλλο περιοδικών επιστημονικής φαντασίας, από τη δεκαετία του '60 ως τις μέρες μας. Υλικό από το αρχείο τους πρόσφεραν οι Λένα Ασμάνη, Λούης Γαδ και ανώνυμοι συλλέκτες. Φροντίδα παρουσίασης Χρήστος Μοσκοφίδης
—Παλλάς, φουαγιέ. Εγκαίνια 12:00

10/ Το μέλλον στα αμερικάνικα pulp
Ομιλία – παρουσίαση από το Γιώργο Κατσαβό. Πώς είδαν το μέλλον οι δημιουργοί εξωφύλλων των αμερικάνικων pulp περιοδικών τη δεκαετία του '60 και '70. Προβολή εξωφύλλων σε διαφάνειες
—Παλλάς, 12:30, διάρκεια 40 λεπτά

11/ Πολύ μικρά διηγήματα εφ
Ομαδική ανάγνωση πολύ μικρών διηγημάτων (short short stories) εφ με συμμετοχές από όλη την Ελλάδα. Κανένα διήγημα δεν ξεπερνά τις 500 λέξεις. Τα διηγήματα υποβάλλονται στους διοργανωτές ως την παραμονή της εκδήλωσης.
Πρώτες συμμετοχές: Κώστας Χαρίτος, Παναγιώτης Κούστας, Κασσάνδρα Αλογοσκούφη, Βάσω Χρήστου, Ντίνος Χατζηγεωργίου, Μιχάλης Μανωλιός, Τέτη Θεοδώρου, Δημήτρης Σπυρίδωνος, Θύμιος Τζάλλας - Νίκος Αλμπανόπουλος (από κοινού).
Διαβάζουν οι ίδιοι οι συγγραφείς και μέλη της θεατρικής ομάδας Μίμου Άπτου
—Sport Cafe, παραλία Ερμούπολης (δίπλα στο ξενοδοχείο Διογένης), 18:30

12/ Ο τελευταίος κάτοικος της γης θα είναι ο (υ)ιός μας
Χορευτική παράσταση από την ομάδα «Ακροποδητί».
Ένα σχόλιο πάνω στους φόβους μας για το μέλλον.
Χορογραφία Αγγελικής Σιγούρου, κουστούμια του Χρίστου Μοσκοφίδη, σκηνικά της ομάδας.
Χορεύουν οι Μελίνα Βεζυριανίδου, Μαρία Βίλογλου, Ελένη Γιάκα, Μαριάννα Καψιμάλη, Γλύκα Μουστάκα, Μυρτώ Μπελοπούλου, Μάντη Παπανδρέου Μάντη, Αντιγόνη Χούνδρη
—Βιομηχανικό Μουσείο, κτίριο Κορνηλάκη, 21:00, είσοδος ελεύθερη.
Πρεμιέρα την Παρασκευή 26 Μαΐου, 21:15

13/ «Οι Άντρες Συχνάζουν στο Μεθυσμένο Φεγγάρι»
Διήγημα του Νίκου Αλμπανόπουλου, διαβάζουν Γιώργος Μιχαλάκης – Νίκος Αλμπανόπουλος.
Κατάλληλο... άνω των 14 ετών
—Καφέ Αγορά, 23:00

14/ Χ-ΜΕΝ 2
Μεταμεσονύκτια προβολή. Το δεύτερο μέρος της εκπληκτικής SF σειράς, που γνώρισε τεράστια επιτυχία. Σκηνοθεσία Μπράιαν Σίνγκερ, 2003. Διάρκεια 132 λεπτά.
Παίζουν οι Πάτρικ Στιούαρτ, Μπράιαν Κόξ, Χιου Τζάκμαν, Χόλι Μπέρι, Ίαν Μακ Κέλεν.
Η προβολή είναι προσφορά του Παλλάς και της Odeon Παλλάς,
Μεσάνυχτα, Είσοδος ελεύθερη

Κυριακή 28 Μαΐου
15/ Η εναλλακτική ιστορία στη λογοτεχνία του φανταστικού
Στρογγυλό τραπέζι με τους συγγραφείς Δημήτρη Φύσσα («Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος») και Θανάση Βέμπο («Επέτειος»). Συμμετέχει με ερωτήσεις και τοποθετήσεις το κοινό. Εισαγωγή στο θέμα, Χρήστος Κώνστας («Ψυχοϊστορία»).
Συντονίζει ο εκδότης Δημήτρης Σπυρίδωνος
—Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμούπολης, 11:00

16/ «Σύρα – Συνέδριο – Συνωμοσία»
Διήγημα του Μιχάλη Μεϊμάρη. Διαβάζει ο συγγραφέας
—Βιβλιοπωλείο Πλάστιγγα, πλατεία Παπάγου, 14:00

17/ Συναυλία με τους DrogAteck
Συναυλία πειραματικής μουσικής από το πρωτοποριακό ελληνικό επταμελές γκρουπ. Οι μουσικοί παίζουν κιθάρα, μπάσο, τρομπέτα, 3 φορητούς υπολογιστές και μίκτη
—Μπαρ Μποέμ, παραλία Ερμούπολης, 22:00

• einstein made w/ Dynamic Images.
• intro by ΠΚ

***NEO***ανταπόκριση***