Αν ο Ντάλτρεϋ είχε μπλογκ...

Από το xkcd - (A webcomic of romance, sarcasm, math, and language) ένα στριπάκι που λειτουργεί και ως σχόλιο για όλη την τελευταία βαβούρα περί μπλογκ, με κλείσιμο του ματιού στους Who.

Το λευκό κουνέλι

Κλασική ψυχεδέλεια με άκρως ταιριαστή οπτικοποίηση από μια κλασική σειρά, ό,τι πρέπει για το τετραήμερο. Feed your head...

update: το ηχητικό τρακ έχει αλλάξει στο YouTube, αλλά θα βρείτε το ορίτζιναλ εδώ (και με λινκ για κατέβασμα) και εδώ.

Ήχοι και οσμές απ' το διάστημα

Θυμάστε τη μουσική από τις παλιές ταινίες εφ; Περίεργοι ηλεκτρονικοί ήχοι, ατονικές συνθέσεις, μαγνητοταινίες, θέρεμιν κλπ. Σήμερα θεωρείται μάλλον παλιομοδίτικη και βαρετή.
Οι ήχοι από τις ραδιοεκπομπές του πλανήτη Κρόνου που έστειλε όμως η αποστολή Cassini (βέβαια σε συμπιεσμένο χρόνο και σε πολύ χαμηλότερη συχνότητα) θυμίζουν περίεργα τη μουσική εκείνη. Ακούστε.

Εντάξει, λοιπόν, τα ραδιοκύματα είναι το αντίστοιχο του ήχου στο διάστημα — τι γίνεται με την όσφρηση; Απ' ό,τι φαίνεται, το διάστημα έχει μια γλυκιά μεταλλική μυρωδιά που θυμίζει οξυγονοκόλληση. Έτσι ισχυρίζεται τουλάχιστον ο Don Pettit από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (Expedition Six).

Υπάρχει ζωή στη Γη!

Η εικόνα που βλέπετε είναι αεροφωτογραφία περιοχής της Αλμπέρτα του Καναδά, και αποδεικνύει ότι υπάρχει έλλογη ζωή στον πλανήτη Γη.

(Μπορείτε να τη βρείτε στις συντεταγμένες 50° 0'38.19"N 110° 6'48.39"W στο GoogleEarth ή στο GoogleMaps)

Παρομοίως, όσον αφορά τον Άρη, έχουμε το άγαλμα που φωτογράφησε το Spirit της NASA:

(μετά από το ανθρωποειδές κρανίο που φωτογραφήθηκε νωρίτερα).

Για να μην αναφέρουμε και τα απολιθώματα, τους αμμοσκώληκες και το κλασικό πλέον πρόσωπο του Άρη, που θα τα ξέρετε κι από τον Λιακόπουλο.

(Αλλά αυτός δεν έχει ανάγκη, όσο μπορεί να παρουσιάζει τις φωτοσοπιές από το Worth1000 και αλλού ως συγκλονιστικά ντοκουμέντα, χωρίς κανείς να τον έχει πλακώσει στα γιαούρτια... “Ορίστε το κρανίο του Πολύφημου, κυρίες και κύριοι, από το προσωπικό άλμπουμ του Όμηρου, που κληρονόμησε ο Πούτιν μέσω Σείριου”)

Αντισταθείτε με ένα ποίημα

Κλείστε τις πόρτες κλείστε καλά
μην τύχει κι έμπει ο θάνατος
μην τύχει κι έμπει η φρίκη
μην τύχει κι έμπει το ψωμί
και μαλακώσουν τα σαγόνια
και δεν μπορούν τα δόντια μας
να σφίξουν το μαχαίρι

Λεωνίδας Ζενάκος, «Ταίναρο», 1955

Το τραγούδι του Πικάρ

Καλό μήνα και καλό ΣΚ, μ' ένα βιντεοκλίπ από τον Ζαν Λιουκ....

Λιακοφιλίες...

Την περασμένη βδομάδα, ο γνωστός μπουρδολόγος τηλεβιβλιοπώλης Λιακόπουλος είχε μια ιδιαίτερη προσφορά. Πέντε βιβλία των εκδόσεων οξυ: τον Άρχοντα του Ψεύδους του Masterton, τον Ζωντανό Θρύλο του Matheson, την Αποκάλυψη του Bentley Little, τον Νυχτοβάτη του Thomas Tessier και το Μια στις Χίλιες του William S. Burroughs. Όλα με 18,90 €. Και να ωρύεται ο Λιακόπουλος στο γνωστό του στυλ, πάρτε ευκαιρία, εδώ θα μάθετε όσα δεν σας λένε, και τα εξασφάλισα ειδικά για σας από τον φίλο μου τον εκδότη, και ξανά ο φίλος μου ο εκδότης που τα 'δωσε κλπ κλπ.
Οξύμωρο σχήμα;
Πες μου τον φίλο σου...;
(Εμένα ο φίλος μου ο βιβλιοπώλης πάντως μου γκρίνιαζε επειδή πρέπει να πουλάει τον Άρχοντα του Ψεύδους 16,00 € και τώρα οι πελάτες του θα πάνε στον Λιακόπουλο...)

Επειδή είμαι, ως συνήθως, καθυστερημένος στις αντιδράσεις μου, διαβάστε και τα ανάλογα σχόλια στο bewley brothers και στο everything you know is wrong.

Το φαινόμενο Dunning-Kruger και το φαινόμενο της Lake Wobegon

Το φαινόμενο Dunning-Kruger είναι το φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι που γνωρίζουν λίγα για ένα συγκεκριμένο θέμα πιστεύουν πως έχουν περισσότερες γνώσεις από ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ περισσότερα.
Ο Dunning και ο Kruger του πανεπιστημίου του Κορνέλ, που κέρδισαν το βραβείο Ig® Nobel του 2000 για την μελέτη τους, υπέθεσαν ότι για μια χαρακτηριστική δεξιότητα που μπορεί να κατέχουν οι άνθρωποι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό,
1. τα ανίκανα άτομα τείνουν να υπερτιμούν το επίπεδο της ικανότητάς τους
2. τα ανίκανα άτομα δεν αναγνωρίζουν την πραγματική ικανότητα των άλλων ατόμων
3. τα ανίκανα άτομα δεν αναγνωρίζουν το μέγεθος της ανικανότητάς τους
4. εάν εκπαιδευτούν ώστε να βελτιώσουν ουσιαστικά το επίπεδο ικανότητάς τους, αυτά τα άτομα αναγνωρίζουν και παραδέχονται την προηγούμενη έλλειψη ικανότητάς τους.
Τα τεστ (στους τομείς των γραμματικών δεξιοτήτων, της λογικής και του χιούμορ) σε φοιτητές του Κορνέλ υποστήριξαν τις υποθέσεις τους, ενώ έδειξαν παράλληλα ότι τα άτομα με πραγματικές ικανότητες τείνουν να υποτιμούν το επίπεδο των δεξιοτήτων τους.

Το φαινόμενο της Lake Wobegon είναι το φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι τείνουν να υπερτιμούν τις ικανότητες και τα επιτεύγματά τους σε σχέση με αυτά των άλλων. Πράγματι, μελέτες και πειράματα έχουν δείξει επανειλημμένως ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν ιδιότητες ή γνωρίσματα που είναι καλύτερα ή πιο επιθυμητά από αυτά του μέσου όρου.

Η σχέση των ανωτέρω με φαινόμενα της σύγχρονης, τοπικής πραγματικότητας, ελέγχεται.

Καλή Χρονιά!

Καλή χρονιά, με το καθιερωμένο πια ημερολόγιο με εξώφυλλα από κλασικά παλπ περιοδικά και τα γενέθλια συγγραφέων εφ, από το Website at the End of the Universe.
Κατεβάστε το σε pdf από εδώ.
Και για να πάει καλά η χρονιά, δείτε ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη του Χάρλαν Έλισον® το 1980: “μη με λέτε συγγραφέα εφ!”

.

Harlan Ellison is a registered trademark of the Killimanjaro Corporation

.

Άρθουρ Κλαρκ, Χρόνια Πολλά!

Ο Άρθουρ Κλαρκ έκλεισε προχθές τα 90 κι ανέβασε ένα μικρό βίντεο στο YouTube, όπου μεταξύ άλλων εκφράζει τρεις ευχές: Θα ήθελε κάποιες ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής στο σύμπαν· θα ήθελε να υιοθετήσουμε καθαρές πηγές ενέργειας, εγκαταλείποντας την καταστροφική εξάρτηση από το πετρέλαιο· θα ήθελε να δοθεί τέλος στις συγκρούσεις που διχάζουν την υιοθετημένη πατρίδα του, Σρι Λάνκα.
Ελπίζει επίσης να έχουμε μάθει κάτι από τον “πιο βάρβαρο αιώνα της ανθρωπότητας, τον εικοστό”, ενώ θα ήθελε να τον θυμούνται κυρίως ως συγγραφέα.

Το δόγμα του σοκ

Μια ταινία μικρού μήκους από την Naomi Klein (No Logo), τον Alfonso Cuarón και τον Jonás Cuarón (Children of Men) για το βιβλίο της Κλάιν The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism, όπου υποστηρίζει πως ο σημερινός παγκόσμιος καπιταλισμός εδραιώθηκε όταν οι υποστηρικτές του έμαθαν να εκμεταλλεύονται τις καταστροφές. Μετά από μια καταστροφή (πόλεμο, τσουνάμι, τρομοκρατική επίθεση) μπορείς να προωθήσεις τις θέσεις σου για χειρότερες συνθήκες εργασίας, χαλάρωση των ρυθμιστικών κανονισμών, οικονομικές ατασθαλίες κλπ, ενώ η προσοχή του πληθυσμού, χτυπημένου από το σοκ, είναι στραμμένη αλλού. Η Κλάιν αποδίδει την τεχνική αυτή στον Μίλτον Φρήντμαν, που λέγεται ότι είπε “μόνο μια καταστροφή — πραγματική ή αληθοφανής — γεννά πραγματική αλλαγή”.

Η πληροφόρηση είναι αντίσταση στο σοκ.

The Shock Doctrine. Η ταινία σε μεγαλύτερη ανάλυση εδώ.
(via boingboing.)
.

Παύσατε πυρ υμνήσατε τους άρχοντας

Πάψε τους ύμνους σου αστέ ποιητή έλληνα
Λειβαδίτη
για έρωτες σπίτια και ηρεμία
όσο ανθρώπινα κι αν είναι.
Αύριο θ' αναγκαστείς να φωνάξεις
όπως άλλοτε μαζί μου θάνατος στους τυράννους.
Αύριο που η ζωή θα μας σφίγγει θα βγεις
με την κορούλα σου στους δρόμους
γεμάτος απορία μέσα στις φλόγες
και δεν θ' αναγνωρίζεις τίποτα.

Μιχάλης Κατσαρός

Πάνω από δυο μήνες πέρασαν από το τελευταίο ποστ.

Πολλές φορές ξεκίνησα να γράφω, αλλά μου φαινόταν ηλίθιο το “δες αυτό το βιβλίο”, “κοίτα αυτό το αστείο βίντεο”, “ο Χ πήρε το βραβείο Υ” και τα τοιαύτα, τη στιγμή που γίνονταν τόσα σημαντικότερα πράγματα, και κυρίως δυσάρεστα. Κι αυτά σκέφτηκα να σχολιάσω, αλλά πάντα με προλάβαιναν άλλοι, και δεν είχα να προσθέσω κάτι άξιο λόγου στην ευχάριστα διογκωμένη ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Οι καλοκαιρινές φωτιές με εξόργισαν και με στενοχώρησαν περισσότερο, φυσικά. Όπως όλους. Και το γεγονός πως ο πλανήτης καταστρέφεται, εδώ και καιρό, και πολλοί δεν το βλέπουν μέχρι να καεί η αυλή τους. Δεν τους ενδιαφέρει αν καίγεται κάποιο δάσος στην παραδιπλανή ήπειρο, οι τυφώνες, το λιώσιμο των πάγων και τα σχετικά, παρά μόνο ως θέμα συζήτησης στα κοκτέηλ πάρτυ. Αρνούνται να πάρουν στα σοβαρά την εξελισσόμενη καταστροφή, εκτός κι αν τους αρπάξει από το πέτο. Και τότε θα είναι αργά, μάλλον, καθώς κανείς δεν είναι σίγουρος ότι το χαοτικό σύστημα του πλανητικού κλίματος δεν έχει περάσει το κρίσιμο σημείο της μη αναστρεψιμότητας.

φωτο: earthobservatory.nasa.gov

Για παράδειγμα, οι πάγοι της Γροιλανδίας λιώνουν τόσο γρήγορα που προκαλούνται σεισμοί από τα κομμάτια που σπάνε, μεγέθους αρκετών χιλιάδων κυβικών χιλιομέτρων. (Η είδηση και περισσότερες λεπτομέρειες στον Guardian)

Το χειρότερο όμως είναι το πλήθος των ανθρώπων που πιστεύουν πως μπορούν ν' αντιμετωπίσουν την καταστροφή όχι σκεπτόμενοι ορθολογικά, αλλά με τη μαγική σκέψη: Το σύνθημα “βάλτε μια σημαία στο μπαλκόνι σας για ν' αντιμετωπίσουμε τις πυρκαγιές”, ας πούμε, ή η επίσκεψη του Βαρθολομαίου με τους θρησκευτικούς αρχηγούς μπροστά στον παγετώνα για μια “σιωπηλή προσευχή για τον πλανήτη”.
Παρομοίως, αν ακολουθήσουμε το σκεπτικό της “ασύμμετρης απειλής” και του σαμποτάζ ξένων κύκλων, φτάνουμε στο συμπέρασμα πως οι πραγματικοί υπαίτιοι των καταστροφών, εφόσον αυτές είναι πλανητικές, είναι οι εξωγήινοι. (Ή ίσως οι εσωγήινοι;) Κι αν θέλετε και αποδείξεις, δείτε αυτό το βίντεο του CNN όπου πάνω από τον ώμο του Μπους διακρίνεται να τον παρακολουθεί το εξωγήινο αφεντικό του.

Σισι σισι Σι Σι, σι σι, σι σι σι σι

Το ακόλουθο ποίημα λέγεται The Lion-Eating Poet in the Stone Den ή «Shī Shì shí shī shǐ».

Shíshì shīshì Shī Shì, shì shī, shì shí shí shī.
Shì shíshí shì shì shì shī.
Shí shí, shì shí shī shì shì.
Shì shí, shì Shī Shì shì shì.
Shì shì shì shí shī, shì shǐ shì, shǐ shì shí shī shìshì.
Shì shí shì shí shī shī, shì shíshì.
Shíshì shī, Shì shǐ shì shì shíshì.
Shíshì shì, Shì shǐ shì shí shì shí shī.
Shí shí, shǐ shí shì shí shī, shí shí shí shī shī.
Shì shì shì shì.

Γράφτηκε από τον Zhao Yuanren (Yuen Ren Chao, 1892-1982), γνωστό και για την μετάφραση της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων. Αποτελείται από 92 χαρακτήρες που προφέρονται σι με τους τέσσερις διαφορετικούς τόνους της μανδαρινικής.
Πολλοί το θεώρησαν σχόλιο κατά του εκλατινισμού των κινεζικών, στην πραγματικότητα όμως ο Chao ήταν υπέρ, και ήθελε να δείξει με το συγκεκριμένο παράδειγμα πώς τα κλασικά κινεζικά μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο γραπτά, ενώ όταν τα διαβάζεις δυνατά είναι ακατανόητα.
Περισσότερες λεπτομέρειες στη wikipedia.

via Cynical-C

Να ένα βιβλίο

Η βιβλιοκριτικός, δημοσιογράφος του συγκροτήματος Λαμπράκη, εκδότης-διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού να ένα μήλο, μέλος της Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας κλπ Λώρη Κέζα, έδωσε πριν από λίγες μέρες μια συνέντευξη στο blog ελληνική λογοτεχνία του reader's diggest — ένα blog που κλείνει, δυστυχώς, μετά από 17-18 μήνες.

Δεν πρόκειται να σχολιάσω το κλείσιμο του blog, μη βρίσκοντας κάτι να πω που θα μπορούσε ίσως να αποτρέψει τον διαχειριστή του από την απόφασή του, ούτε την ίδια την συνέντευξη, καθώς υπάρχει πλήθος σχολίων εκεί.

Ένα απόσπασμα, όμως, μου θύμισε μια στήλη που γράφει εδώ και χρόνια ο David Langford στο φανζίν του Ansible, μια στήλη που λέγεται as others see us και παραθέτει (σχεδόν πάντα αστείες) απόψεις για την επιστημονική φαντασία από ανθρώπους “εκτός του χώρου”, μια στήλη που πάντα σκεφτόμουν να μεταφέρω στην ελληνική πραγματικότητα.

Παραθέτω λοιπόν το απόσπασμα:

[...]Τώρα έχω κόλλημα με την Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Την ανακάλυψα όψιμα, διάβασα τρία αριστουργήματα που με άφησαν άφωνη. Αφωνη για την τύφλα μου. Τόσα χρόνια δεν την είχα πάρει μυρωδιά. Νόμιζα ότι γράφει επιστημονική φαντασία, που τη σιχαίνομαι. Με πίεσε ο Αύγουστος Κορτώ να τη διαβάσω και τρελάθηκα.[...]

Υποθέτω, λοιπόν, ότι η κα Κέζα σιχαίνεται και δεν έχει διαβάσει το 1984 του Όργουελ, τον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο του Χάξλεϋ, τον Φρανκενστάιν της Σέλλεϋ, το Φαρενάιτ 451 του Μπράντμπερυ, το Δρ Τζέκυλ και Κος Χάιντ του Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον, τα Ταξίδια του Γκάλιβερ του Τζόναθαν Σουίφτ, το Εμείς του Ζαμιάτιν, τον Γουελς, τον Ιούλιο Βερν, τον Κάρελ Τσάπεκ, τον Τόμας Πύντσον, την Μάργκαρετ Άτγουντ, την Ντόρις Λέσινγκ, τον Μπάλαρντ, τον Κουρτ Βόνεγκατ ή τον Ίταλο Καλβίνο, πόσω μάλλον τον Στάνισλαβ Λεμ, τον Φίλιπ Ντικ, τον Σάμιουελ Ντηλέηνυ, τον Νόρμαν Σπίνραντ, τον Τζην Γουλφ, την Ούρσουλα Λε Γκεν, τον Ρότζερ Ζελάζνυ, τον Μπράιαν Ώλντις, τον Ουίλιαμ Γκίμπσον, τον Τόμας Ντις, τον Άντονυ Μπάρτζες, τον Κορντγουαίηνερ Σμιθ, τον Άλφρεντ Μπέστερ, την Οκτάβια Μπάτλερ, τον Τζων Κρόουλυ, τον Ίαν Μπανκς, και τόσο πολλούς άλλους...

Αν μπορούσαμε να την πιέσουμε να διαβάσει έστω κι ένα απ' αυτά, δεν θα τρελαινόταν ξανά, τι λέτε;

(Οι φωτο είναι αδιάντροπα κλεμμένες από το προαναφερθέν blog)

ΒΑΒΕΛ 2007, Druillet

The Chub Chubs are coming!

Ένα ξεκαρδιστικό φιλμάκι με αμέτρητες αναφορές σε ταινίες εφ. Πρέπει να είναι από κάποιο DVD των Men in Black.

Κουρτ Βόνεγκατ (1922-2007)

Πέθανε χθες, σε ηλικία 84 ετών, ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας Κουρτ Βόνεγκατ — απ' ό,τι φαίνεται, ένα πέσιμό του πριν από λίγες εβδομάδες του προκάλεσε μοιραίες εγκεφαλικές κακώσεις.

Έτσι πάει ο κόσμος.

Τα γραπτά του αποτέλεσαν λαμπρά στολίδια στον κανόνα της επιστημονικής φαντασίας, αν και εδώ και κάποια χρόνια ο ίδιος προτιμούσε να τον εντάσσουν στο κύριο ρεύμα της λογοτεχνίας. Το Σφαγείο Νο5, ο Τραλφαμαντόρ, η καυστικότατη σάτιρα του Πιανίστα, ο Κίλγκορ Τράουτ, η Εκκλησία του Απολύτως Αδιάφορου Θεού, o Πάγος-9, τα Βιβλία του Μπόκονον, θα μας μείνουν αξέχαστα — σε αντίθεση με τις αποτυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές του έργου του (μ' εξαίρεση το Σφαγείο).

[...]
When the last living thing
has died on account of us,
how poetical it would be
if Earth could say,
in a voice floating up
perhaps
from the floor
of the Grand Canyon,
“It is done.”
People did not like it here.
—K. Vonnegut, “Requiem”

* Ακούστε τον Βόνεγκατ να διαβάζει από το Σφαγείο Νο 5 (salon)

* Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε στο YouTube ένα ενδιαφέρον ντοκυμανταίρ σε οκτώ μέρη.

2ο μέρος
3ο μέρος
4ο μέρος
5ο μέρος
6ο μέρος
7ο μέρος
8ο μέρος

* Άρθρο στην Wikipedia, στο Altfactor.
* Γραπτά, βιβλιογραφία, συνεντεύξεις στο VonnegutWeb.

Το σκίτσο από InTheseTimes, φωτο από wikipedia.

Βραβεία Nebula 2006

Οι τελικές υποψηφιότητες των φετινών Βραβείων Nebula που θα ανακοινωθούν στις 11-13 Μαΐου 2007

Μυθιστόρημα

• The Privilege of the Sword, Ellen Kushner (blog)
  
• Seeker, Jack McDevitt
• The Girl in the Glass, Jeffrey Ford
• Farthing, Jo Walton (blog)
  
• From the Files of the Time Rangers, Richard Bowes
• To Crush the Moon, Wil McCarthy

Νουβέλα

• “Sanctuary”, [preview] Michael A. Burstein (blog)
• “Burn”, James Patrick Kelly [σε διάφορα φόρματ, PDF, DOC, MP3(!) κλπ.]
• “The Walls of the Universe”, Paul Melko
• “Inclination”, William Shunn

Διήγημα

• “The Language of Moths”, Chris Barzak (blog)
  
• “Walpurgis Afternoon”, Delia Sherman
• “Journey into the Kingdom”, M. Rickert
• “Two Hearts”, Peter S. Beagle (MySpace)
  
• “Little Faces”, Vonda McIntyre

Σύντομο Διήγημα

• “Echo”, Elizabeth Hand
• “Helen Remembers the Stork Club”, Esther M. Friesner
• “The Woman in Schrodinger's Wave Equations”, Eugene Mirabelli
• “Henry James, This One's For You”, Jack McDevitt
  
• “An End to All Things”, Karina Sumner-Smith (blog)
  
• “Pip and the Fairies”, Theodora Goss

Σενάριο

• Batman Begins, Christopher Nolan and David S. Goyer
• Howl's Moving Castle, Hayao Miyazaki, Cindy Davis Hewitt & Donald H. Hewitt
• Battlestar Galactica, “Unfinished Business”, Michael Taylor
• Doctor Who, “The Girl in the Fireplace”, Steven Moffat

......

Ο Αγνοούμενος Τζακ Μπάρον

Εδώ και δυο μήνες περίπου, ο Νόρμαν Σπίνραντ έχει το δικό του κανάλι στο YouTube, με πολιτικό σχολιασμό (Γιατί πραγματικά είμαστε στο Ιράκ;) μουσικά βίντεο (only chaos is real), παραλειπόμενα από την ιστορία του Star Trek κ.ά. Εδώ, μαθαίνουμε πώς δεν έγινε ταινία από τον Costa-Gavras το Ο Τζακ Μπάρον και η Αιωνιότητα.

Expedio Kareem!

δες
xeni @ boingboing
http://www.freekareem.org/