... από το βιβλίο του Δημήτρη ΦύσσαΠλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος.
Οδός... Κιλελέρ, πρώην Σταδίου. Φιλίας των Λαών, πρώην Πανεπιστημίου. Παναγιώτας Σταθοπούλου, πρώην Ακαδημίας. Νίκου Πλουμπίδη, πρώην Σόλωνος. Παρισινής Κομμούνας, πρώην Διδότου. Γληνού, πρώην Ιπποκράτους. Σουκατζίδη, πρώην Εμμ. Μπενάκη. Μαρίνου Αντύπα, πρώην Θεμιστοκλέους. Σπάρτακου, πρώην Ερμού. Βοροσίλωφ, πρώην Ευριπίδου. Λένινγκραντ, πρώην Καραγιώργη Σερβίας. Ροβεσπιέρου, πρώην Αμαλίας (ή Φιλελλήνων). Λεωφ. Στάλιγκραντ, πρώην Βασ. Σοφίας. Ηρωικής Θεσσαλονίκης, πρώην Συγγρού. Λεωφ. Ειρήνης, πρώην Μεσογείων. Λεωφ. Προλεταριακού Πειραιά, πρώην Πειραιώς. Μόσχας, πρώην Αθηνάς. Νίκου Ζαχαριάδη, πρώην Πατησίων. Κίροφ, πρώην Στουρνάρη. Λυκούργου Λογοθέτη, πρώην Τοσίτσα. Γοργοπόταμου, πρώην Μπουμπουλίνας. Σόφιας, πρώην Μάρνη. Φιλικής Εταιρείας, πρώην Ιουλιανού. ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, πρώην Αχαρνών. Ένγκελς, πρώην Λιοσίων. Νάβη, πρώην Φυλής. Λασάλ, πρώην Στρωμνίτσης. Άγη και Κλεομένη, πρώην Ιερά Οδός. Λαϊκής Δημοκρατίας Βιετνάμ, πρώην Κνωσσού. Αβάνας, πρώην Παξών. Ερμωνάσσης, πρώην Ακριβής Ριζοπούλου. Εθνικής Αντίστασης, πρώην Κορίνθου (Πάτρα).
Πλατεία... Λένιν, πρώην Συντάγματος. ΕΣΣΔ, πρώην Ομονοίας. Λαού, πρώην Εξαρχείων. Συνδικάτων, πρώην Αιγύπτου. Μπρέζνιεφ, πρώην Κάνιγγος. Σταύρου Καλέργη, πρώην Βάθη. Σύμφωνου Βαρσοβίας, πρώην Μεταξουργείου. Παναγιώτη Καρατζά, πρώην Κουμουνδούρου. .
Ο συγγραφέας εφ και Grand Master Τζακ Ουίλιαμσον πέθανε την Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου, στο σπίτι του στο Πορτάλες του Νιου Μέξικο, σε ηλικία 98 ετών. Δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα, “The Metal Man”, στο περιοδικό Amazing Stories το 1928 και συνέχισε να γράφει μέχρι σήμερα — το τελευταίο του μυθιστόρημα ήταν το The Stonehenge Gate (2005). Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής με τη σειρά The Legion of Space (1934-1982), ενώ το The Legion of Time (1938) ήταν το πρώτο μυθιστόρημα μαχητών από το μέλλον που ταξιδεύουν στο χρόνο για να επηρεάσουν την ιστορία τους, ένα θέμα που εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο στη σειρά Terminator. Ήταν επίσης ο πρώτος που χρησιμοποίησε τους όρους ανδροειδές, γαιοποίηση (terraforming) και γενετική μηχανική (genetic engineering) Ήταν ο δεύτερος συγγραφέας που τιμήθηκε με τον τίτλο του Grand Master το 1976, μετά τον Ρόμπερτ Χαϊνλάιν, ενώ το 1985 κέρδισε το βραβείο Hugo για την αυτοβιογραφία του Wonder's Child.
Συνεχίζονται οι συζητήσεις για την υπόθεση του blogme.gr και τη σύλληψη του Αντώνη Τσιπρόπουλου. (Στο Magica's Land θα βρείτε index με τα blog που ασχολούνται με το θέμα, στα ελληνικά αλλά και στα αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσικά κλπ.)
Το γεγονός πως η όλη υπόθεση συνέβη πριν από 4-5 μήνες, αν και περίεργο, δεν την κάνει λιγότερο απαράδεκτη. Ακόμη και φάρσα να ήταν, όπως φοβήθηκαν κάποιοι, θα έπρεπε να υπάρξουν αυτές οι άμεσες αντιδράσεις, για λόγους αρχής, φυσικά. Κι ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω με τον Μήτσο από τον Καφενέ, που λέει, μεταξύ άλλων:
- Ολοι αυτοί οι “Ελληνες bloggers” θεωρούν λογικό, ισορροπημένο και υγιές να διαμαρτύρονται για κάτι τη φύση του οποίου δε γνωρίζουν; Για μια μήνυση τα στοιχεία της οποίας δε γνωρίζουν παρά μόνο θεωρίες γράφονται;
και να του πω πως, εφόσον δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι έγινε μήνυση, κατάσχεση του σκληρού κλπ. (που αργά ή γρήγορα θ' αποδειχθεί, κι αν δεν έγιναν έτσι τα πράγματα ο Τσιπρόπουλος θα γίνει ρεζίλι), είναι λογικό, ισορροπημένο και υγιές να διαμαρτύρεσαι γι' αυτή την αντιμετώπιση ενός rss aggregator, και δεν χρειάζεται να ξέρεις καμιά άλλη φύση. Όταν, τώρα, μάθουμε ποιος είναι ο μπλόγκερ, ποιος είναι ο σάτυρος που σατιρίζει —σατυρικά, ίσως (;)— τον μηνυτή, μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε αναλόγως.
Πάντως, σε ειδικό ένθετο blog-αφιέρωμα, οι ιππότες του ηρωϊκού τάγματος των funEL υποστηρίζουν πως μηνυτής (ή τουλάχιστον σπόνσορας του μηνυτή) είναι ο γνωστός τηλεβιβλιοπώλης Δημοσθένης Λιακόπουλος. Αυτή την άποψη φαίνεται να υιοθετεί και ο Πάσχος Μανδραβέλης στην χθεσινή Καθημερινή:
...Ενα δικτυακό ημερολόγιο (funel.blogspot.com) σατιρίζει τον γνωστό τηλεπωλητή βιβλίων επιστημονικής ανοησίας Δημοσθένη Λιακόπουλο. Ο τελευταίος έκανε μηνύσεις, όχι μόνο στον κάτοχο αυτού του ηλεκτρονικού ημερολογίου, αλλά και σε καθένα που παρέπεμπε σ’ αυτήν τη διεύθυνση. Ακόμη και σε κατόχους δικτυακών τόπων οι οποίοι απλώς καταλογογραφούν τα περιεχόμενα του ελληνικού Διαδικτύου...
Απ' ό,τι φαίνεται, δεν θ' αργήσουμε να μάθουμε περισσότερα (+ο καιροc γαρ εγγυc+)
Γιατί οι προγραμματιστές μπερδεύουν το Χάλογουην με τα Χριστούγεννα;
Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας συνεχίζει τις εκδηλώσεις της την Κυριακή 29 Οκτωβρίου και ώρα 20:00 στην καφετέρια ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου και Μαυρομιχάλη) με την ανάγνωση των διηγημάτων:
1) “Η Πόλη”, του Χριστόδουλου Λιθαρή, από το 6ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύντομο διήγημα το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα ότι γράφτηκε όχι για το εργαστήριο αλλά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου.
2) “Όχι ακριβώς παράθυρο...” του Μανώλη Μανωλά, από το 7ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο. Ένα διήγημα που περιέχει πολλά μέσα σε λίγες σελίδες: σύγχρονη πραγματικότητα, παράξενα γεγονότα, παράθυρα (και όχι μόνο) για κάπου αλλού και απροσδόκητο τέλος.
Ελάτε ν' ακούσουμε, να σχολιάσουμε και όπως πάντα να ευχαριστηθούμε συζήτηση και μπύρες. .
Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος, διαχειριστής του Blogme.gr, ενός από τα ελληνικά σάιτ που συγκεντρώνει και ταξινομεί τα κείμενα ελληνικών blog μέσω του rss feed τους, συνελήφθη και οδηγήθηκε στη ΓΑΔΑ και στο αυτόφωρο, ενώ κατασχέθηκε και ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή του, μετά από μήνυση κάποιου προσώπου (δεν είναι ακόμα γνωστό ποιου) που θεώρησε ότι τα κείμενα κάποιου από τα blog τον πρόσβαλλαν! Απαράδεκτο, εξωφρενικό, επικίνδυνο! Ο Αντώνης έχει την υποστήριξή μας.
Ο Χέμινγουεϊ έγραψε κάποτε μια ιστορία σε έξι λέξεις (στα αγγλικά), και μάλιστα την θεωρούσε την καλύτερη ιστορία που έγραψε ποτέ. (Στα ελληνικά, μάλιστα, μεταφράζεται με 4 μόνο λέξεις. “Πωλούνται: παπούτσια μωρού, αφόρετα”. — “For sale: baby shoes, never worn.”) Έτσι, το Wired Magazine ζήτησε από συγγραφείς εφ&φ να γράψουν κι αυτοί μια ιστορία σε έξι λέξεις, και δημοσιεύει τα αποτελέσματα. Μερικά δείγματα:
Κομπιούτερ, πήραμε μπαταρίες; Κομπιούτερ; (Computer, did we bring batteries? Computer?) - Eileen Gunn
Χρονομηχανή. Κι εντελώς απρόσμενα, εφηύρα μια (Machine. Unexpectedly, I’d invented a time) - Alan Moore
Πέθανα. Μου λείπεις. Φιλάκι...; (I’m dead. I’ve missed you. Kiss … ?) - Neil Gaiman
Έβρεχε, έβρεχε, και δεν σταμάτησε ποτέ. (Rained, rained, rained, and never stopped.) - Howard Waldrop
Ο πολυβραβευμένος ηθοποιός, κωμικός και σεναριογράφος Rick Miller από το Μόντρεαλ παρουσιάζει το “Bohemian Rhapsody” των Queen σε εκτελέσεις από τις 25 πιο ενοχλητικές φωνές της μουσικής βιομηχανίας. Καλό ΠΣΚ.
Με αφορμή την ολοκλήρωση της ελληνικής έκδοσης της ορίτζιναλ σειράς Dune του Frank Herbert από τις εκδόσεις ANUBIS (6 τόμοι), στο σημερινό “9” της Ελευθεροτυπίας δημοσιεύεται ένα άρθρο του τακτικού θαμώνα αυτού του blog Παναγιώτη Κούστα για τον συγγραφέα και το έπος του [ένας πολύ βολικός χαρακτηρισμός για να αποφεύγεις τα άκομψα επταλογία, πενταλογία, διλογία κλπ, ή όταν δεν ξέρεις μέχρι πού θα το τραβήξει ο μεγάλος (ή τα τρισέγγονά του)]. Τώρα, ο Ντέηβ Ίτζκοφ παρουσιάζει στους Sunday Times (διαβάστε το αφού πάρετε ένα password από το BugMeNot) το τελευταίο βιβλίο της συνεργασίας Μπράιαν (υιού Φρανκ) Χέρμπερτ και Κέβιν Άντερσον, Hunters of Dune. Αφού το δίδυμο εξάντλησε τα πρήκουελ (δυο τριλογίες, δεν ήταν;) συνεχίζει με άλλα δυο βιβλία την αρχική σειρά. Οι Κυνηγοί ξεκινούν τρία χρόνια μετά το Νο 6, Chapterhouse (Αδελφότητα), και θα συνεχιστούν με τα Αμμοσκούληκα του Ντιουν. Προσωπικά λάτρεψα το Ντιουν, διάβασα μ' ενδιαφέρον τον Μεσσία και τα Παιδιά, αλλά μετά τους Αιρετικούς άρχισα να πήζω. Ίσως να έχω διαβάσει και τον Θεϊκό Αυτοκράτορα, δεν είμαι σίγουρος. Κάπου μετά τον Ντάνκαν Άινταχο υπ' αριθμόν 5236 τα 'μπλεξα. Βέβαια, τότε δεν ήταν τόσο εύκολο να λύσεις τις απορίες σου στην wikipedia, ούτε υπήρχε το Dune wiki, ούτε το πολύ καλό σάιτ duneworld.org (που τώρα έχει χαθεί στην άβυσσο του διαδικτύου — αν ξέρει κανείς τι απέγινε, θα το εκτιμούσα).
Η ΑΛΕΦ, η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας, σας προσκαλεί στην τιμητική εκδήλωση για τον ΜΑΚΗ ΠΑΝΩΡΙΟ που θα γίνει στη Στοά του Βιβλίου, στην αίθουσα Λόγου και Τέχνης, την Τετάρτη 18 Οκτωβρίου, στις 8.00 μ.μ.
Ο Μάκης Πανώριος γεννήθηκε το 1935 στην Κεφαλονιά, σπούδασε ζωγραφική και θέατρο, εργάστηκε αρκετά χρόνια ως ηθοποιός στο θέατρο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, ενώ έχει εικονογραφήσει και αρκετά βιβλία. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Η Κατάκτηση, κυκλοφόρησε το 1970. Λάτρης της λογοτεχνίας του φανταστικού, έχει γράψει αμέτρητες κριτικές και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες (τα τελευταία χρόνια στην Καθημερινή και στην Ελευθεροτυπία). Η πεντάτομη ανθολογία του Το Ελληνικό Φανταστικό Διήγημα από τις εκδόσεις Αίολος συγκεντρώνει 167 ελληνικά διηγήματα φανταστικού από τα πρώτα μεταβυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα. Τελευταίο του μυθστόρημα είναι το Μαυσωλείο, από τις εκδόσεις Κέδρος.
• Για τον τιμώμενο θα μιλήσουν οι: Άγγελος Αντωνόπουλος – ηθοποιός, Βαγγέλης Αθανασόπουλος – καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρης Βανέλλης – συγγραφέας, μέλος της ΑΛΕΦ, Χρήστος Λάζος – συγγραφέας, μέλος της ΑΛΕΦ, Αλέκος Παπαδόπουλος – συγγραφέας, μέλος της ΑΛΕΦ, Τάσος Ρούσσος – ποιητής, συγγραφέας, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου – κριτικός λογοτεχνίας Συντονίζει ο Πρόεδρος της ΑΛΕΦ Αγγελος Μαστοράκης – Υπεύθυνος έκδοσης του «9»
Θα ακολουθήσει δεξίωση
Με την υποστήριξη των: ΑΙΟΛΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΚΕΔΡΟΣ, ΜΠΟΪΚΟΣ Α.Ε.
Το φετινό 19ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Ελευθεροτυπίας έχει ένα αφιέρωμα σε ταινίες εφ με τίτλο “Η Επόμενη Μέρα – Ποιο Μέλλον;” Επειδή το πρόγραμμα βγήκε μάλλον την τελευταία στιγμή, και στο σάιτ τους είναι κάπως μπερδεμένο, αντιγράφω εδώ τις σχετικές ταινίες για να τις έχω κι εγώ πρόχειρες.
ΙΝΤΕΑΛ Παρασκευή 13/10/06 6.00 μ.μ. ΤΟ ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΟ ΔΑΣΟΣ (The Emerald Forest, 1985) του Τζων Μπούρμαν (110΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Κυριακή 15/10/06 5.10 μ.μ. ΚΙΝΓΚ ΚΟΝΓΚ (King Kong, 1933) των Ερνστ Σέντσακ & Μεριά Κούπερ (100΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) 7.30 μ.μ. THE WAR GAME (1965) του Πήτερ Γουώτκινς (46΄) και LA JETEE του Κρις Μαρκέρ (28΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Δευτέρα 16/10/06 5.30 μ.μ. ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 2022 μ.Χ. (Soylent Green, 1973) του Ρίτσαρντ Φλάισερ (97΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) 11.15 μ.μ. ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ (The Damned, 1963) του Τζόζεφ Λόουζι (96΄) (IMDB) Τετάρτη 18/10/06 5.30 μ.μ. ΦΑΡΕΝΑΙΤ 451 (Farhenheit 451, 1966) του Φρανσουά Τρυφώ (112΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Σάββατο 21/10/06 11.30 μ.μ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΥΜΑ (The Last Wave, 1977) του Πήτερ Γουήαρ (106΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Κυριακή 22/10/06 5.15 μ.μ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ (Planet of the Apes, 1968) του Φράνκλιν Σάφνερ (112΄) (IMDB - Rotten Tomatoes)
ΤΡΙΑΝΟΝ Παρασκευή 13/10/06 5.30 μ.μ. ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΝΟ. 6882 (Scen . Nr: 6882 ur mitt liv) (9΄) (μικρού μήκους EFA) και ΚΙΝΓΚ ΚΟΝΓΚ (King Kong) των Ερνστ Σέντσακ και Μεριά Κούπερ (100΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Τρίτη 17/10/06 10.10 μ.μ. ΚΟΥΙΝΤΕΤΟ (Quintet, 1979) του Ρόμπερτ Ώλτμαν (118΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Πέμπτη 19/10/06 8.15 μ.μ. ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ (A Clockwork Orange, 1971) του Στάνλεϋ Κιούμπρικ (136΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) Κυριακή 22/10/06 9.20 μ.μ. ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ (Silent Running, 1972) του Ντάγκλας Τράμπολ (89΄) (IMDB - Rotten Tomatoes) .
Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιότεροι... Μπορεί να είναι playback, όπως όλοι στην TV εκείνη την εποχή, αλλά το κόλπο με το σπάσιμο δεν το είχε κάνει κανείς ώς τότε... Εδώ είναι που ο Τάουνσεντ κουφαίνεται από το ένα αυτί, καθώς ο Κηθ Μουν ανατινάζει την ντραμς του. Ο Μουν έβαλε τον τεχνικό να κανονίσει τα εκρηκτικά, μετά η μπάντα τα ήπιαν, ο Μουν έπειτα πρόσθεσε εκρηκτικά πιστεύοντας πως δεν ήταν αρκετά, ο τεχνικός σκέφτηκε το ίδιο και πρόσθεσε λίγο ακόμα. Απ' ό,τι λέγεται, ο Μουν έβαλε λίγα παραπάνω πριν αρχίσουν να παίζουν — και the rest is history.
Η επόμενη εκδήλωση της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας θα γίνει την Κυριακή 8 Οκτωβρίου και ώρα 20:00 στην Αίθουσα Κασίων (3ης Σεπτεμβρίου 56, 2ος όροφος). Θα προβληθεί η ταινία Enemy Mine (Ο Εχθρός μου) του 1985, σε σκηνοθεσία Wolfgang Petersen, σε σενάριο των Barry Longyear (συγγραφέα του διηγήματος στο οποίο βασίστηκε η ταινία) και Edward Khmara. Παίζουν οι Dennis Quaid, Louis Gossett Jr., Brion James κ.ά. Ελάτε να δούμε και μετά να συζητήσουμε τι μπορεί να συμβεί όταν βρεθεί κανείς απομονωμένος σ' έναν πλανήτη μαζί με τον εχθρό του...
Περιμένοντας ν' ανοίξουν πάλι τα σχολεία, ένα ωραίο δώρο είναι Το Πρώτο μου Νεκρονομικόν, ένα εισαγωγικό βιβλίο για κάθε παιδάκι στην ανομολόγητη λατρεία των Μεγάλων Παλαιών. Μπορεί να συνοδεύται από τα αντίστοιχα Lego (CthuLego), ή τα "blasphemously delicious" δημητριακά Myth-Os.
Οι ακόμα μεγαλύτεροι μπορείτε να υποβάλλετε τηλεφωνικά τις ερωτήσεις σας στον Κθούλου στο Call Cthulhu, ή να δοκιμάσετε κάποιο από τα αρώματα της συλλογής Λάβκραφτ.
Για τους αυστηρώς ενηλίκους, υπάρχει και η λύση μιας συνδρομής στο περιοδικό Cthulhu Sex.
Μπορείτε ακόμα να μελετήσετε το βιβλίο της Ειρήνης Μαντά Tο Δαιμόνιο της Γραφής – Genius Scribendi, μια μυθιστορηματική ματιά της ζωής του Λάβκραφτ από την οπτική της γυναίκας του, Σόνιας Γκρην.
Αν θέλετε να συνεχίσετε τις σπουδές σας ή να κάνετε μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο Μισκατόνικ, έχετε τις επιλογές σας εδώ, εδώ ή εδώ.
Αν, από την άλλη, αγαπάτε τα κουίζ, μπορείτε να διαλέξετε κάποιο από τα σχετικά κουίζ εδώ (ή εδώ για πιο προχωρημένους) ή να απαντήσετε σ' αυτό το ποστ του Ερευνητή που, απ' ό,τι μπορώ να καταλάβω, έχει μείνει αναπάντητο:
1) Πως συνδέεται το έργο του εν λόγω συγγραφέα με τη διαφήμιση με τη μεγαλύτερη ίσως απήχηση κι αντίκτυπο στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης, την περίφημη πρόσφατη διαφήμιση της συνδρομητικής ψηφιακής τηλεόρασης που καθιέρωσε ως σλόγκαν στην ελληνική κοινωνία τη φράση: "Put the kots down slowlllyy!"?
Αν μπερδευτήκατε μ' όλα αυτά, ψάξτε στο Cthulhu Lexicon ή στον Οδηγό του Μύθου, ή, τέλος πάντων, σ' ένα από τα χιλιάδες site που θα σας βγάλει το Google, μην τα περιμένετε όλα από μένα.
Και τέλος, θυμάστε το τραγούδι Rainbow Connection στην αρχή της ταινίας των Μάπετ; Αν το προσέξετε καλύτερα, θα δείτε ότι θα μπορούσε να το έχει γράψει ο Λάβκραφτ:
(Words by Paul Williams, Music by Ken Ascher)
Why are there so many songs about rainbows And what's on the other side? Rainbows are visions, but only illusions, And rainbows have nothing to hide. SO WE'VE BEEN TOLD and some choose to believe it I KNOW THEY'RE WRONG, WAIT AND SEE. Someday we'll find it, the rainbow connection, The lovers, the DREAMERS and ME.
Who said that every wish would be heard and answered When wished on the morning star? Somebody thought of that, and someone believed it, And look what it's done so far. What's so amazing that keeps us stargazing AND WHAT DO WE THINK WE MIGHT SEE? Someday we'll find it, the rainbow connection, The lovers, the dreamers, and me.
All of us under its spell, We know that it's probably magic...
... Have you been half asleep? And have you HEARD VOICES? I'VE heard them CALLING MY NAME. ... Is this the sweet sound that calls the young sailors? The voice might be one and the same I've heard it too many times to ignore it It's something that I'm s'posed to be... Someday we'll find it, the rainbow connection, The lovers, the dreamers, and me.
Laa, da daa dee da daa daa, La laa la la laa dee daa doo...
Wilson will be remembered for a lot of things, but what sticks with me most is his "Strange Loop" theory, which goes something like this:
Any conspiracy big enough and powerful enough to hide most of the evidence relating to its existence -- like the supposed conspiracies behind the murder of JFK, or the Holy Grail, or the Holocaust, or the alien/human hybrids -- is also powerful enough to manufacture the evidence that led you to believe in that conspiracy in the first place.
It's a nifty little bit of logic, and therefore almost wholly useless against your average conspiracy freak, who left logic buried in an unmarked grave in the desert a long time ago. But there's a corollary to the Strange Loop:
In other words, "they" only let you know they exist because they wanted you to know they exist.
That kind of thinking tends to send a conspiracy junkie right over the edge, so use with caution.
Η Προσευχή των Ευχαριστιών, από τον Ουίλιαμ Μπάροουζ. Επίκαιρη, έτσι;
For John Dillinger In hope he is still alive Thanksgiving Day, November 28, 1986
Thanks for the wild turkey and the Passenger Pigeons, destined to be shit out through wholesome American guts
thanks for a Continent to despoil and poison —
thanks for Indians to provide a modicum of challenge and danger —
thanks for vast herds of bison to kill and skin, leaving the carcass to rot —
thanks for bounties on wolves and coyotes —
thanks for the AMERICAN DREAM to vulgarize and falsify until the bare lies shine through —
thanks for the KKK, for nigger-killing lawmen feeling their notches, for decent church-going women with their mean, pinched, bitter, evil faces —
thanks for "Kill a Queer for Christ" stickers —
thanks for laboratory AIDS —
thanks for Prohibition and the War Against Drugs —
thanks for a country where nobody is allowed to mind his own business —
thanks for a nation of finks — yes, thanks for all the memories... all right, let's see your arms... you always were a headache and you always were a bore —
thanks for the last and greatest betrayal of the last and greatest of human dreams.
Όσοι δεν πρόλαβαν να δουν τον Μάιο την βραβευμένη ταινιούλα “They're Made Out of Meat” που είναι βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Τέρυ Μπίσον και τώρα δεν την βρίσκουν επειδή έχει αποσυρθεί από το YouTube, μπορούν να την βρουν πλέον στο GoogleVideo. Το διήγημα έχει δημοσιευτεί στα ελληνικά στο τεύχος 48 του περιοδικού “9” της Ελευθεροτυπίας σε μετάφραση του Γιώργου Γούλα [ψάξτε το στο Μοναστηράκι] ενώ το πρωτότυπο (από τη συλλογή του Bears Discover Fire and Other Stories) υπάρχει εδώ. Η ταινία έγινε από τον Stephen O'Reagan και κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Πρώτο Ετήσιο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκος του Science Fiction Museum.
Λοιπόν, η είδηση με δυο λόγια: Στη φετεινή απονομή των Βραβείων Hugo, —ο Χάρλαν Έλισον® έπιασε το στήθος της Κόνι Γουίλις. ή —ο γεροξεκούτης Χάρλαν Έλισον® επιτέθηκε σεξουαλικά επί σκηνής στην Κόνι Γουίλις. ή —ο Χάρλαν Έλισον®, πιστός στο ίματζ του “κακού παιδιού” που προσβάλλει τους πάντες έκανε ένα από τα συνηθισμένα ανατρεπτικά αστεία του με την Κόνι Γουίλις.
Για προσωπική εκτίμηση του συμβάντος, η όλη σκηνή υπάρχει στο Google Video.
Μερικές αντιδράσεις
Άλλο είναι να κάνεις χαζομάρες σ' ένα πάρτυ, κι άλλο όταν μια γυναίκα είναι στη σκηνή και δεν αντιμετωπίζεται με τον σεβασμό που αρμόζει σε μια συγγραφέα, και μάλιστα του μεγέθους της Κόνι Γουίλις, αλλά ως σεξουαλικό αντικείμενο μπροστά σε ακροατήριο. (Edward Champion + πολλά σχόλια)
Κοιτάξτε, κόσμε έναν από τους καλύτερους αντιπροσώπους μας. Τον γεμίζουμε βραβεία και τιμές, τον κάνουμε Grand Master. Αυτός ο άνθρωπος. Που βάζει χέρι στην Κόνι Γουίλις. (Greg van Eekhout)
Όπως και η περίπτωση Μπους-Μέρκελ, το μήνυμα είναι “Μην ξεχνάς, μπορεί να έχεις στάτους, αξιοπρέπεια, φήμη, αλλά μπορούμε να σου τα πάρουμε πίσω κάθε στιγμή. Αν είσαι γυναίκα, δεν θα είσαι ποτέ ασφαλής. Μπορεί να είσαι πρωθυπουργός της μεγαλύτερης χώρας της Ευρώπης. Μπορεί να είσαι η πιο σεβαστή συγγραφέας της σύγγρονης ε.φ. Μπορούμε να σε εξευτελίσουμε, όποτε θέλουμε, και θα το κάνουμε, πού και πού, για να μην παρεκτρέπεσαι”. (Patrick Nielsen Hayden)
επίσης... ...έχει χρόνια να γράψει κάτι αξιόλογο...
...η συμπεριφορά του ήταν μια αντίδραση στην παρουσίαση της Γουίλις, που τον προκάλεσε να δείξει τον κακό του εαυτό...
...από το “περιμένουν από μένα να συμπεριφερθώ σκανδαλωδώς, άρα δεν πρέπει να τους απογοητεύσω” της δεκαετίας του '70 έχει φτάσει στο “είμαι ο Χ*Α*Ρ*Λ*Α*Ν Ε*Λ*Ι*Σ*Ο*Ν και μπορώ να κάνω ό,τι γουστάρω”...
Κάποιοι θυμήθηκαν κι ένα περιστατικό που κυκλοφορεί από το '69. Σ' ένα πάρτυ, ο Έλισον την πέφτει σε μια ψηλή ξανθιά. “What would you say to a little fuck?" της λέει. Κι εκείνη τον κοιτάζει αφ' υψηλού (λόγω διαφοράς ύψους) και λέει, “I would say, 'Hello, little fuck.'”
O Χάρλαν Έλισον® αρχικά απολογήθηκε, εν συνεχεία αρνήθηκε το γεγονός (δες και σχόλια στο site του).
. Ανταποκρίσεις του συνεδρίου θα βρείτε σε πολλά link μέσω του SF Signal #1, #2, #3, #4. Φωτογραφίες από το Worldcon 2006: Photoset con & awards (John Joseph Adams @ flickr), επίσης @ flickr από τον James Patrick Kelly, και στου Scott Edelman. Photo gallery (wired) .
Harlan Ellison is a registered trademark of the Killimanjaro Corporation
Ο Δημήτρης Αρβανίτης δεν έχει ούτε είχε ποτέ σχέσεις με πολιτικά κόμματα, αθλητικά σωματεία, θρησκείες, μυστικές υπηρεσίες, εξωγήινους, διεθνείς συνωμοσίες κλπ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αδιαφορεί για τις πολιτικοφιλοσοφικές θεωρίες που άπτονται των ανωτέρω. Τις μονές μέρες πιστεύει στο λαμπρό μέλλον του ανθρώπινου είδους στα πρότυπα της Culture του Iain M. Banks, ενώ τις ζυγές είναι σίγουρος πως η ανθρώπινη ηλιθιότητα θα μας φέρει πιο κοντά στο 1984 του Τζώρτζ Όργουελ.