Η Λυσιστράτη που έγινε Προμηθέα

Διάβασα στη σημερινή Ελευθεροτυπία το άρθρο του Τάκη Μίχα Πολ Ποτ ο Ιουστινιανός, για τον χαβαλέ που έγινε στο Σικάγο στην ετήσια γιορτή των Τριών Ιεραρχών. Το λινκ στην έντυπη και στην ηλεκτρονική διεύθυνση ήταν λάθος, οπότε έψαξα και βρήκα το βίντεο και κάποιες άλλες λεπτομέρειες.

Η Προμηθέα είναι κόρη της Georgia Smith, και ως ένα χρόνο πριν λεγόταν Jasmine Li Lysistrata, οπότε και αποφάσισε να το αλλάξει σε Promethea Olympia Kyrene Pythaitha. Περισσότερες πληροφορίες για το παιδί-θαύμα και τη σταδιοδρομία του θα βρείτε στην Bozeman Daily Chronicle.

Το βίντεο που βρήκα στο google προέρχεται από το Hellenic Heartbeat, όπου φρίκαραν με το συμβάν και σχολιάζουν ως εξής:

Watch the most uneducated and insulting 'celebration" for the HELLENIC LETTERS and the THREE HIERARCHS, that took place in Chicago of 2007. Unedited Video Recording of the Event. Please write us your opinion. video/ broadband resolution ΟΔΟΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Hellenic Heartbeat opens the dialogue for all major issues. Today's issue is : what was said in the presentation of the "Greek Letters Celebration" . An introduction by Vicky Kournetas, that explains why we reacted to what was said. Watch, listen and offer solutions. All of us are responsible.

Στα πρώτα οκτώ λεπτά, η Βίκυ Κουρνέτα, με ύφος που μου θύμισε την Αλίκη Νικολαΐδου της ΥΕΝΕΔ, αναρωτιέται τίνος σκοτεινός δάκτυλος κρύβεται πίσω απ' αυτή την προβοκάτσια, και γιατί κανείς δεν πέταξε έξω την Προμηθέα με τις κλωτσιές.
Μετά από άλλα εννιά λεπτά εισαγωγικών, η Προμηθέα ξεκινά τη διάλεξή της, πλαισιωμένη από τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο και τον μητροπολίτη της πόλης Ιάκωβο, με το πώς ο Θεός δημιούργησε την Ελλάδα πριν από εκατομμύρια χρόνια, διάφορα λίγο πολύ γνωστά περί ΕΛ, φωτός, ελληνικής γλώσσας που “περικλείει τις λύσεις στα οικουμενικά προβλήματα της ανθρωπότητας”, περί ανυπαρξίας ινδοευρωπαϊκής μητέρας γλώσσας, περί του “τερατογενούς ψεύδους περί φοινικικής γραφής” κλπ κλπ.
Ώς εδώ ο Δημήτριος (αν δεν κάνω λάθος), που φαίνεται στα δεξιά της, χαμογελάει και ψιλοκαμαρώνει. Μετά όμως η ομιλήτρια πιάνει το “αποτρόπαιο έγκλημα κατά της Ελλάδος” που κατέστρεψε το ελληνικό έθνος. Να μην τα επαναλαμβάνω, τα περιγράφει ο Τάκης Μίχας. Οι παπάδες αρχίζουν να παγώνουν, και κάθονται φανερά αμήχανοι. Διάφοροι σηκώνονται, αρχίζουν τα “αίσχος” και “ντροπή”, είκοσι λεπτά αργότερα. Η ομιλία διακόπτεται, η Ορθοδοξία, το Πατριαρχείο και οι Τρεις Ιεράρχες έχουν προσβληθεί ανεπανόρθωτα, ο παρουσιαστής προσπαθεί να δικαιολογηθεί λέγοντας πως δεν ήξερε το κείμενο από πριν. Τελικά τα μαζεύει ο Ιάκωβος, ζητώντας σεβασμό για κάθε ομιλητή, και προτρέποντας την Προμηθέα να αφήσει τις “εσφαλμένες πηγές που έγραψαν οι άθεοι και οι κακοί ιστορικοί” και να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην εξ αποκαλύψεως αλήθεια.
Ακολουθεί το πενηντάλεπτο βίντεο, για να διαμορφώσετε προσωπική γνώμη.

ΑΛΕΦ 25-2-2007

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας συνεχίζει τις εκδηλώσεις της την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου και ώρα 19:30 στην καφετέρια ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου και Μαυρομιχάλη) με την ανάγνωση των διηγημάτων:

1) “Η Πόλη”, του Χριστόδουλου Λιθαρή, από το 6ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύντομο διήγημα το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα ότι γράφτηκε όχι για το εργαστήριο αλλά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου (και δεν διαβάστηκε πέρσι τον Οκτώβριο, όπως είχε προγραμματιστεί).

2) “Χρονομηχανή Τέλος”, του Μιχάλη Μανωλιού.
Προφανώς το θέμα θα είναι το ταξίδι στο χρόνο, αλλά κάτι μου λέει πως δεν θα είναι ένα από τα συνηθισμένα χρονοταξίδια που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε.

εικόνα: λίνα θεοδώρου, από το Σάρκινο Φρούτο

Το μνημίδιο “5x5”

Πήρα από τον Σπύρο Δερβενιώτη το μπαλάκι για το παιχνίδι-μνημίδιο “πες πέντε πράγματα για σένα και δώσε πάσα σε άλλους πέντε”. Βέβαια, όπως παρατήρησε κι ο Μαρξ, η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι μικρή και θεωρητικά η πυραμίδα πρέπει να κολλήσει σε μια βδομάδα. Τέλος πάντων:

1. Γεννήθηκα στη Γη.
2. Δεν είμαι ο γνωστός, καλός γραφίστας Δημήτρης Θ. Αρβανίτης, ούτε ο γνωστός, καλός σκηνοθέτης Δημήτρης Γ. Αρβανίτης. Νομίζω πως υπάρχει κι ένας ποδοσφαιριστής συνώνυμός μου, αλλά δεν ξέρω πόσο καλός είναι. Ούτε αυτός είμαι.
3. Ήμουν στην συναυλία της Πάτυ Σμιθ στον Λυκαβηττό.
4. Δεν έχω πάει ποτέ στην Άνω Μουσουνίτσα.
5. Έχω ουρία 32 mg/dl και κρεατινίνη 1,01 mg/dl
   

Και, οι τυχεροί που παίρνουν τη σκυτάλη για τη συνέχεια είναι: Tales of a Crazy World, Time Lost... Time Regained, ApLoad, Στο άπειρο, Απόσταση.

Ιστορία μιας ληστείας

Έφτασε στα χέρια μου ένα 28σέλιδο 4χρωμο κόμιξ που διανέμεται δωρεάν κι έχει τον τίτλο Ιστορία μιας Ληστείας. Μπορεί να το βρείτε, κάπου γύρω στα Εξάρχεια, ίσως κι αλλού. Εγώ το πέτυχα στο Nosotros. Στο τέλος του υπάρχει ένα κείμενο του Γ. Δημητράκη από τις φυλακές της Νεάπολης που απευθύνεται στον Βύρωνα Πολύδωρα. Επειδή έχει γραφτεί πέρσι τον Νοέμβριο, αλλά δεν έτυχε να το δω πουθενά, επειδή σε κάποια πράγματα πρέπει να υπάρχει κάποιο μέτρο και πρέπει να αντιμετωπίζονται με την βαρύτητα που τους αναλογεί, το αντιγράφω εδώ για την ιστορία.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ
ΣΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ ΠΟΛΥΔΩΡΑ

Αναφορικά με τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Δημόσιας Τάξης, Βύρωνα Πολύδωρα, σε συνέντευξη τύπου που έδωσε στους δημοσιογράφους σχετικά με ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν από αναρχικούς ως ένδειξη αλληλεγγύης στους άδικα προφυλακισμένους συντρόφους, κάνοντας λόγο, κάποια στιγμή, κατά την διάρκειά της, για κάποιον «Δημητράκη, έναν ληστή του κοινού ποινικού δικαίου, που γράφουν οι αναρχικοί για αυτόν στο Indymedia», έχω να δηλώσω τα εξής:

Εγώ καταληστεύω καθημερινά τον πολίτη αυτής της χώρας και του αλαφρύνω το πορτοφόλι του κατά την διάρκεια των συναλλαγών του με την εφορία, το δήμο, την τράπεζα, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την ΕΥΔΑΠ το super market και την λαϊκή αγορά. Εγώ τον φέρνω κάθε τέλος του μήνα σε απόγνωση όταν συνειδητοποιεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Εγώ τον αναγκάζω να δουλεύει εξαντλητικά ωράρια (αρκετές φορές και ανασφάλιστος) αφήνοντάς του χρόνο μόνο για να κοιμηθεί. Εγώ καταπατώ βασικά εργασιακά δικαιώματά του, που έχουν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα, και τον υποχρεώνω να εργάζεται ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Εγώ επιδεικνύω πυγμή και αδιαλλαξία, τον ξυλοκοπώ και τον πνίγω στα δακρυγόνα όταν απεργεί και διαδηλώνει. Εγώ δείχνω ασέβεια προς τα γηρατειά, δίνοντας για να επιβιώσουν, «χαρίζοντάς» τους χρόνια ανέχειας, ντροπής και εξευτελισμού. Εγώ οργάνωσα την απάτη με το χρηματιστήριο και αφαίμαξα τις οικονομίες χιλιάδων οικογενειών. Εγώ και οι οικονομικοί φορείς μου τους παρότρυνα να επενδύσουν σ’ αυτό, διαφημίζοντας εκείνα τα περίφημα μετοχοδάνεια. Εγώ έχω οδηγήσει αρκετό κόσμο στην οικονομική καταστροφή και άλλους στην αυτοκτονία. Εγώ ασκώ διαρκώς τρομοκρατία, απολύοντας εργάτες μετά από 15 και 20 χρόνια απασχόλησης, πετώντας τους στο αδηφάγο τέρας της ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα κρατώ τους υπόλοιπους καθηλωμένους, κρατώντας πάνω από το κεφάλι τους τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης. Εγώ σκοτώνω τους εργάτες από «αμέλεια» σε εργοστάσια, πλοία, οικοδομές, στα ολυμπιακά έργα, και σε ατυχήματα για κάθε είδους έργα «υποδομής και ανάπτυξης». Εγώ μπαίνω εμπόδιο στα όνειρα των νέων και τους αφήνω με τη γνώση του ανικανοποίητου. Εγώ τους σπρώχνω στα ναρκωτικά και την εξαθλίωση. Εγώ τους στερώ μια καλή και ποιοτική μόρφωση, ώστε να έχουν τα κατάλληλα εφόδια στον αγώνα της ζωής. Εγώ δέρνω αλύπητα εργάτες, συνταξιούχους, μαθητές, μετανάστες και φοιτητές. Εγώ βιάζω, μέσα ή έξω από αστυνομικά τμήματα, αλλοδαπές γυναίκες. Εγώ καλύπτω κυκλώματα εκβιαστών, διακίνησης ναρκωτικών και σωματεμπορίας ή ενίοτε αναλαμβάνω κι ο ίδιος δράση. Εγώ έχω μουρλάνει τους οδηγούς αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών σε χρηματικά πρόστιμα, με την δικαιολογία της οδηγικής τους ασφάλειας. Εγώ δεν φτιάχνω σωστούς και ασφαλείς δρόμους και χάνονται άδικα εκατοντάδες ψυχές στην άσφαλτο. Εγώ κουβαλάω πάντα όπλο και λόγω του νευρικού συστήματός μου, έχω σκοτώσει νέα παιδιά ή τα έχω αφήσει ανάπηρα, εξαιτίας «τυχαίων» εκπυρσοκροτήσεων, αφήνοντας πίσω μόνο πόνο, δυστυχία και αγανάκτηση. Εγώ είμαι η περίφημη ζαρντινιέρα, που, ενώ περπατούσα ανέμελη, έπεσε πάνω μου ο Κύπριος φοιτητής. Εγώ απήγαγα τους Πακιστανούς στα πλαίσια διατήρησης της εθνικής ασφάλειας. Εγώ έχω κάνει τους τοίχους στα δωμάτια της οδού Βαλαωρίτου και της Λεωφόρου Αλεξάνδρας να ματώσουν από τις απελπισμένες κραυγές πόνου κι αγωνίας πλήθους αγνώστων ανθρώπων απ' τα βασανιστήρια που, σαν ανδρείκελο, εφαρμόζω γιατί βαριέμαι να βρω αποδείξεις για να στοιχειοθετήσω μια υπόθεση και προτιμώ να «εκμαιεύσω» κάποια πιθανή ομολογία. Εγώ τους παραπέμπω με κατασκευασμένες κατηγορίες και διατάσσονται σωρηδόν οι προφυλακίσεις. Εγώ καταδικάζω, όπως υποστηρίζουν και πολλοί δικηγόροι, τις άδικες και βαρύτατες ποινές στους κατηγορούμενους. Εγώ έχω τους κρατούμενους έγκλειστους κάτω από άθλιες συνθήκες που μόνο κατ’ επίφαση μπορούν να ονομαστούν σωφρονιστικά καταστήματα. Εγώ επέδειξα αμέλεια και αργοπορία στην τέλεση των καθηκόντων μου, με αποτέλεσμα να καούν τέσσερις ΑΝΘΡΩΠΟΙ στο κελί 80 της πτέρυγας Α΄ του Κορυδαλλού. Εγώ υποκινώ και ενθαρρύνω τη διαφθορά και τη ρεμούλα σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς του δημοσίου βίου. Εγώ είμαι, τέλος, η ρίζα του κακού, η τερατογένεση, η αιτία για την παρακμή της κοινωνίας.

Όμως εγώ, όπως είπατε κι ο ίδιος, δεν είμαι τίποτα άλλο, παρά ένας ΚΟΙΝΟΣ ληστής του ΚΟΙΝΟΥ ποινικού δικαίου. Εγώ και οι όμοιοί μου και μαζί με τους όμορους κύκλους στους οποίους ανήκω, είμαστε υπεύθυνοι για όλα τα παραπάνω, αλλά πριν κλείσω αυτήν την ανάληψη ευθυνών, θα ήθελα να σας κάνω δύο μόνο ερωτήσεις:

Εν πάση περιπτώσει, ΕΣΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΤΕ και τι πράττετε ΕΣΕΙΣ και οι όμοιοί σας, ώστε κάποια στιγμή το άτομο και η κοινωνία κατ’ επέκταση, ν’ αποτινάξουν από πάνω τους όλα αυτά τα δεινά κι αυτούς που τα προκαλούν;

Ι. Δημητράκης, από τις Δικαστικές Φυλακές Νεάπολης

20-11-2006

Οι γάτες του Αρράκις

(Από I Can Has Cheezburger?)

Χαμένοι ξανά

Τώρα που ξαναρχίζει το Lost, μια περίληψη από το MADtv θα μας θυμίσει πού είχαμε μείνει.

Μπρόκμπακ Γκαλάκτικα

Μετά τη χριστουγεννιάτικη διακοπή, συνεχίζεται με καινούρια επεισόδια η τρίτη σαιζόν του σήριαλ Battlestar Galactica.

[spoilers]

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες μας, οι σεναριογράφοι, μπροστά στα συνεχώς μειούμενα νούμερα θεαματικότητας του σώου και αφού εξάντλησαν το ειδύλλιο Λη Αντάμα - Στάρμπακ, θα δώσουν βάρος τώρα στις σχέσεις άλλων χαρακτήρων, ακολουθώντας γνωστές συνταγές από βραβευμένες με όσκαρ ταινίες.



— It's a frakkin' drama!
— So say we all!

Πλεκτά

Βλέποντας αρκετούς να φτάνουν σ' αυτό το blog ψάχνοντας ιδέες για πλεκτά, σκέφτηκα να βρω μερικά ενδιαφέροντα λινκ.

Βρήκα λοιπόν, πώς να πλέξετε ένα κασκόλ σαν του Dr. Who, ή ένα δυαδικό κασκόλ (122 ολόκληρα byte πληροφορίας).

Για πιο επιστημονικά μυαλά, βρήκα πώς να πλέξετε με το βελονάκι τις εξισώσεις του Lorenz (Lorenz manifold) ή ένα μοντέλο DNA.
Υπάρχουν επίσης μερικά σχέδια με νεκροκεφαλές, για όσους αγαπούν τους πειρατές ή τον Σαίξπηρ: afghan - φουλάρι Γιόρικ.

Αν δίνετε σημασία στη λεπτομέρεια, υπάρχει ένα πλεκτό αντίγραφο του πεπτικού συστήματος.

Για τους σινεφίλ, πλεκτά ζόμπι από την κλασική ταινία του Ρομέρο.

Και για πιο καλλιτεχνικά πνεύματα, ενδιαφέρουσες ιδέες από την Patricia Waller.

ΑΛΕΦ 28-1-2007

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ) σας καλεί την Κυριακή 28 Ιανουαρίου και ώρα 19:00 στο BIOS (Πειραιώς 84) στην προβολή της ταινίας Demon Seed (1977 – Ελληνικός τίτλος: Η Επανάσταση των Ρομπότ).
Το σενάριο είναι των Robert Jaffe, Roger O. Hirson & Dean R. Koontz βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Dean R. Koontz που εκδόθηκε και στα ελληνικά ως Το Σπέρμα του Δαίμονα από τις εκδόσεις Μπουκουμάνη το 1975.
Η σκηνοθεσία είναι του Donald Cammell. Παίζουν οι Julie Christie, Fritz Weaver, Gerrit Graham κ.ά.

55%


—Η αφίσα είναι από το onesheetindex.

Το αρχαιότερο τάβλι;

Ανακαλύφθηκε στο Ιράν το αρχαιότερο γνωστό τάβλι, ηλικίας 5.000 ετών. Το γεγονός πως βρέθηκαν 60 πούλια προβληματίζει τους αρχαιολόγους, που προσπαθούν να καταλάβουν πώς παιζόταν.

Όσοι απογοητεύτηκαν με την είδηση αυτή, μπορούν να παρηγορηθούν μαθαίνοντας ότι η συγχρονισμένη κολύμβηση ήταν εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων.

Κι αν πάλι...;

Ο Παναγιώτης Κούστας σχολίασε στο blog του το σχόλιο του Στάθη Σ. που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιό μου, κι έλαβε μια διευκρινιστική απάντηση από τον σκιτσογράφο-σχολιογράφο της Ελευθεροτυπίας. Διαβάστε την ολόκληρη εδώ.
Απ’ ό,τι φαίνεται, ο Στάθης Σ. δεν αναφερόταν κατά της εναλλακτικής ιστορίας στη λογοτεχνία, αλλά κατά των εικασιών στην ιστορική επιστήμη, “για την πολιτική και ιστορική χρήση του αν”.
Όπως όμως σχολιάζει και κάποιος στο όμορο blog, αυτό δεν είναι καθόλου “παραπάνω από ευκρινές” έτσι που διατυπώθηκε στην εφημερίδα. Αν ήταν, δεν θα είχα ασχοληθεί, ασχέτως του αν συμφωνώ ή διαφωνώ. Αλλά όταν διάβασα για το τι θα είχε συμβεί στην περίπτωση που επικρατούσε η Αριστερά στα Δεκεμβριανά, το μυαλό μου πήγε κι εμένα στο βιβλίο του Φύσσα (και ακολούθως στο όλο ρεύμα της εναλλακτικής ιστορίας στη λογοτεχνία). Ο κύριος Στάθης, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν σκέφθηκε καθόλου πως θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, κι έτσι δεν φρόντισε να γίνει σαφέστερος. Συμβαίνουν αυτά.

Από την άλλη, τώρα, γιατί οι εικασίες στην ιστορική επιστήμη είναι προνόμιο μόνον των ηλιθίων ή των υστερόβουλων αναθεωρητών της ιστορίας; Η ιστορία είναι κάτι το οικουμενικώς αποδεκτό και παγιωμένο που δεν χρήζει αναθεώρησης σε καμιά περίπτωση; Η ιστορία των Χ είναι αυτή που διδάσκουν οι Χ, αυτή που διδάσκουν οι γείτονές τους οι Ψ, αυτή που διδάσκουν οι όποιοι Ζ — που θεωρούνται φιλο-Χ ή αντι-Χ — και πάει λέγοντας; Υπάρχουν καλές και κακές αναθεωρήσεις, ανάλογα με τα συμφέροντά μας, ή δεν επιτρέπεται καμιά αμφισβήτηση των “ιερών κειμένων”;
Ούτως ή άλλως, το “τι θα είχε συμβεί αν…” δεν είναι ιστορική επιστήμη εξ ορισμού, και ανήκει στο χώρο της μυθοπλασίας. Όπως και το “τι θα συμβεί αν…”, είναι ένα διανοητικό γύμνασμα που ανοίγει το μυαλό και βοηθά στην καλύτερη κατανόηση του παρόντος (φυσικά δεν αναφέρομαι σε καθαρά ψυχαγωγικά έργα ή φτηνά προπαγανδιστικά πονήματα). Πρέπει να διδασκόμαστε από την εμπειρία της ιστορίας, αλλά δεν πρέπει να αναρωτιόμαστε για τις συνέπειες μιας διαφορετικής επιλογής;
Κι όταν αναφερόμαστε σε πράγματα που έχουμε ζήσει; Για παράδειγμα, όταν ο Καραμανλής ή ο Παπανδρέου γράφει τα απομνημονεύματά του ή όταν ο Κύρκος, ας πούμε, λέει στον Παπαχελά:

Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο —τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν [...] Άνθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν.

λένε τη γνώμη τους για ανθρώπους που γνώρισαν και, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με την κρίση τους, δεν μπορείς να τους πεις ότι γράφουν επιστημονική φαντασία.

Αν...

Με μια μονοκονδυλιά, ο Στάθης Σ. στη σημερινή Ελευθεροτυπία διαγράφει ολόκληρο το είδος της εναλλακτικής ιστορίας και κάθε παρόμοια μαλακία των κουλτουριαραίων.

Ενα απ' τα κλισέ που έχει αρχίσει να φοριέται πολύ τον τελευταίο καιρό είναι το «αν» (όχι δυστυχώς το φερώνυμο ποίημα του Κίπλινγκ) -αλλά, το «αν» στην Ιστορία.
Μάλιστα αυτό το «αν» εις ό,τι αφορά στα καθ' ημάς, αναφέρεται όλο και πιο συχνά - πυκνά στο τι θα μας είχε συμβεί «αν» επικρατούσε η Αριστερά στα Δεκεμβριανά ή τον εμφύλιο.
Σε αυτήν την περίπτωση θα είμασταν, λένε οι σοβαροί αυτοί άνθρωποι που αντιλαμβάνονται κατ' αυτόν τον τρόπο την πολιτική, κάτι σαν Βούλγαροι λαντζέρηδες στο Λονδίνο ή Πολωνές υδραυλικίνες στου Ψυρρή.
Σωστόν! Κι «αν» δεν είχε πέσει η Πόλη το 1453, θα μας έλεγαν ακόμα Ρωμαίους, η Κωνσταντινούπολη θα ήταν Βιέννη και η θεία μου η Φωτούλα θα είχε καρούλια.
Επίσης «αν» είχαν νικήσει οι ναζί το 1945, αυτοί που γράφουν τέτοιες σοβαροφανείς μαλακίες για το «αν» σήμερα, θα ήταν οι ίδιοι λαντζέρηδες (σκέτοι κι όχι απαραιτήτως Βούλγαροι) στο Μπέλσεν κι ο Κωδικός Ντα Βίντσι, παγωτό.
Τέλος, αν το «αν» ίσχυε στη Ιστορία, η αμετροέπεια, η αμορφωσιά και η σοβαροφάνεια, θα μπορούσαν να ήταν ιδιωτικό δικαίωμα του καθενός κι όχι χρήσιμη ηλιθιότητα στην υπηρεσία των Δυνατών.

!LOL!

Update: Ο Παναγιώτης Κούστας έγραψε επίσης για το θέμα.
Update2: Ο Στάθης Σ. απαντά.
.

Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον (1932-2007)

Ο συγγραφέας Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον έφυγε από την συναινετική μας πραγματικότητα το πρωί της Πέμπτης, 11 Ιανουαρίου.
Ο RAW είχε πολιομυελίτιδα μικρός, που του άφησε το Υστερο-Πολιομυελιτικό Σύνδρομο (post-polio syndrome) και οι μύες του ατροφούσαν σιγά-σιγά. Είχε ένα πέσιμο πέρυσι τον Ιούνιο, που τον έστειλε στο νοσοκομείο. Τον Οκτώβριο βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική θέση, αλλά με τη βοήθεια θαυμαστών και φίλων κατάφερε να περάσει με αξιοπρέπεια τις τελευταίες μέρες του. Ξεκίνησε μάλιστα κι ένα blog, απ' όπου και μπόρεσε να επικοινωνήσει για τελευταία φορά μ' όσους τον αγαπούσαν:

Various medical authorities swarm in and out of here predicting I have between two days and two months to live. I think they are guessing. I remain cheerful and unimpressed. I look forward without dogmatic optimism but without dread. I love you all and I deeply implore you to keep the lasagna flying.
Please pardon my levity, I don't see how to take death seriously. It seems absurd.
RAW

Αντίο, Μπομπ. Σ' ευχαριστούμε για όλα.

Ο Γουίλσον στην Wikipedia.

SNAFU, again

Το monitor, το μεγαλύτερο ελληνικό site καταλογογράφησης ελληνικών blog, έκλεισε αυτό το Σαββατοκύριακο. Αυτή τη φορά δεν υπήρξαν μηνύσεις, συλλήψεις, κατασχέσεις δίσκων κλπ. Το site το έκλεισε (προσωρινά ελπίζουμε) ο ιδιοκτήτης του, Παναγιώτης Βρυώνης, για να μην εμπλακεί σε τέτοιου είδους περιπέτειες, όπως γράφει. Το συγκεκριμένο ποστ είναι αρκετά κατατοπιστικό από μόνο του, μην παραλείψετε όμως να διαβάσετε και την αλληλογραφία μεταξύ Βρυώνη και Λαμπρινής Θωμά (της δημοσιογράφου που ζήτησε να μην καταλογογραφείται το blog της στο συγκεκριμένο site). Διαβάστε επίσης τα σχόλια και τις αντιδράσεις σε άλλα blog από το trackback.

Έχουν γραφεί ήδη πολλά, και δεν έχω να προσθέσω τίποτε σημαντικό. Είναι ανόητο και εντελώς αντίθετο με τη φιλοσοφία των blog και του ίντερνετ να προσπαθείς να έχεις τέτοιον έλεγχο στα κείμενα που δημοσιοποιείς.
Όπως λέει ο Βρυώνης σε νεότερο ποστ του,

...από την στιγμή που δίνεις κάποιο υλικό δημόσια, δεν μπορείς να απαγορεύεις επιλεκτικά την κατανάλωσή του. Στο μυαλό μου αυτή είναι μια διάκριση που δεν θα ήθελα να επιτρέπεται. Είναι σαν να λές ότι απαγορεύω να διαβάζουν τα άρθρα μου στην Χ πόλη. Σαν να λές δεν επιτρέπω να διαβάζει το βιβλίο μου όποιος έχει όνομα που ξεκινάει από “Π”. Στο μυαλό μου αυτό ΔΕΝ είναι δικαίωμα του δημιουργού. Ειδικά στα feeds, η αναδημοσίευση του τίτλου, της ημερομηνίας και της πηγής θεωρώ ότι δεν πρέπει να είναι δικαίωμα του αρχικού δημιουργού να την απαγορεύει επιλεκτικά. Παρόμοιες πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε διακρίσεις, εύνοια συγκεκριμένων συμφερόντων και γενικά θεωρώ ότι είναι ενάντια στο κοινό καλό.

Από την άλλη, το monitor ήταν ένας πολύ χρήσιμος τόπος για την ανακάλυψη νέων blog, για μια γρήγορη ματιά στο τι γράφεται τώρα αλλά και στο τι έχει γραφτεί για ένα θέμα. Ας ελπίσουμε να βρεθεί μια λύση σύντομα.

Update: Τι είναι feed, aggregator κλπ σε απλά μπακαλίστικα στη digital-era.

Backup your revolution — Today!

Ο Νόρμαν Σπίνραντ είναι αρκετά γνωστός στους Έλληνες αναγνώστες.
Όπως έχουμε ξαναπεί, προσφέρει το τελευταίο του βιβλίο εφ He Walked Among Us μέσω του ίντερνετ, ενώ γράφει πλέον ιστορικά μυθιστορήματα, απογοητευμένος από την πολιτική προώθησης των Αμερικανών εκδοτών. Τελευταία ξεκίνησε μια στήλη στο διαδικτυακό περιοδικό TimesSquare, ενώ μόλις τελείωσε το μυθιστόρημα Osama the Gun.


Μπορείτε να τον ακούστε να τραγουδάει σ' ένα πειραματικό βίντεο που προβλήθηκε στην έκθεση “Aux Arts Citoyens”, που έγινε στο Παρίσι τον Απρίλιο του 2006.

...
Download the revolution
Install the revolution
...
The Web is the revolution.
Be the revolution — today — right now
...
Eat the revolution
Smoke the revolution
Snort the revolution
Shoot the revolution
...Today

Ημερολόγιο 2007

Καλή χρονιά, και πάλι με ένα ωραίο ημερολόγιο από το Website at the End of the Univerce. Φέτος η εικονογράφηση είναι και πάλι από εξώφυλλα παλιών παλπ περιοδικών, και κάθε μήνας συνοδεύεται από μια λίστα με τα γενέθλια γνωστών συγγραφέων εφ. Σήμερα, ας πούμε, γιορτάζουμε τη γέννηση του Ισαάκ Ασίμωφ.
Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή PDF από εδώ, όπου θα βρείτε και τις προηγούμενες χρονιές.

Διάσημα κόμματα

Είναι γνωστή η σημασία του κόμματος από τον χρησμό της Πυθίας “ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω”: ανάλογα με τη θέση του, έχεις το ακριβώς αντίθετο νόημα.

Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες διάσημες περιπτώσεις:

1. Η τσαρίνα Μαρία Φιοντόροβνα έσωσε τη ζωή κάποιου αλλάζοντας ένα κόμμα. Σ' ένα ένταλμα που έστελνε κάποιον στη Σιβηρία, ο άντρας της τσάρος Αλέξανδρος ο Γ΄είχε γράψει στο τέλος Χάρη αδύνατον, να σταλεί στη Σιβηρία (Pardon impossible, to be sent to Siberia). Η τσαρίνα άλλαξε τη στίξη, κάνοντάς το Χάρη, αδύνατον να σταλεί στη Σιβηρία (Pardon, impossible to be sent to Siberia), κι ο τύπος τη γλίτωσε.

2. Στο κατά Λουκάν 23:32, αναφέρεται: Ήγοντο δε και έτεροι δύο κακούργοι συν αυτώ αναιρεθήναι. Έτσι όπως έχει μεταφραστεί και σε αρκετές εκδόσεις της Βίβλου (King James), And there were also two other malefactors, ο Χριστός ήταν άλλος ένας κακούργος. Έχει διορθωθεί αργότερα, με την προσθήκη του κόμματος στη σωστή θέση: And there were also two other, malefactors.

3. Σ' έναν νόμο των ΗΠΑ του 1872 περί φορολογίας εισαγωγών, απαλλάσσονταν του φόρου τα τροπικά και ημιτροπικά οπωροφόρα (Fruit plants, tropical and semitropical). Από λάθος, γράφτηκε “Fruit, plants tropical and semitropical”, οπότε οι εισαγωγείς υποστήριξαν πως εξαιρούνταν του φόρου όλα τα τροπικά και ημιτροπικά φυτά. Μέχρι να διορθωθεί ο νόμος, δυο χρόνια αργότερα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε χάσει εκατομμύρια από φόρους.

Πηγή: 3FamousCommas
Εικόνα: Grammar Hell

Εορταστικόν

Oh the Sukumus outside is frightful
But the fire is so delightful
And since we've no place to go,
Let it snow, let it snow, let it snow.

Let It Snow
from the Christmas Song Generator.

Get your own song :

Έρχομαι, Κωνσταντινούπολη!

Να και κάτι που δεν περίμενα να βρω...



Από τους Residents, φυσικά.

Ζήτημα μεγέθους...

...και σε βίντεο.