Tuesday, December 18, 2007

Άρθουρ Κλαρκ, Χρόνια Πολλά!


Ο Άρθουρ Κλαρκ έκλεισε προχθές τα 90 κι ανέβασε ένα μικρό βίντεο στο YouTube, όπου μεταξύ άλλων εκφράζει τρεις ευχές: Θα ήθελε κάποιες ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής στο σύμπαν· θα ήθελε να υιοθετήσουμε καθαρές πηγές ενέργειας, εγκαταλείποντας την καταστροφική εξάρτηση από το πετρέλαιο· θα ήθελε να δοθεί τέλος στις συγκρούσεις που διχάζουν την υιοθετημένη πατρίδα του, Σρι Λάνκα.
Ελπίζει επίσης να έχουμε μάθει κάτι από τον “πιο βάρβαρο αιώνα της ανθρωπότητας, τον εικοστό”, ενώ θα ήθελε να τον θυμούνται κυρίως ως συγγραφέα.

Monday, September 10, 2007

Το δόγμα του σοκ


Μια ταινία μικρού μήκους από την Naomi Klein (No Logo), τον Alfonso Cuarón και τον Jonás Cuarón (Children of Men) για το βιβλίο της Κλάιν The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism, όπου υποστηρίζει πως ο σημερινός παγκόσμιος καπιταλισμός εδραιώθηκε όταν οι υποστηρικτές του έμαθαν να εκμεταλλεύονται τις καταστροφές. Μετά από μια καταστροφή (πόλεμο, τσουνάμι, τρομοκρατική επίθεση) μπορείς να προωθήσεις τις θέσεις σου για χειρότερες συνθήκες εργασίας, χαλάρωση των ρυθμιστικών κανονισμών, οικονομικές ατασθαλίες κλπ, ενώ η προσοχή του πληθυσμού, χτυπημένου από το σοκ, είναι στραμμένη αλλού. Η Κλάιν αποδίδει την τεχνική αυτή στον Μίλτον Φρήντμαν, που λέγεται ότι είπε “μόνο μια καταστροφή — πραγματική ή αληθοφανής — γεννά πραγματική αλλαγή”.

Η πληροφόρηση είναι αντίσταση στο σοκ.
The Shock Doctrine. Η ταινία σε μεγαλύτερη ανάλυση εδώ.
(via boingboing.)
.

Saturday, September 08, 2007

Παύσατε πυρ υμνήσατε τους άρχοντας

Πάψε τους ύμνους σου αστέ ποιητή έλληνα
Λειβαδίτη
για έρωτες σπίτια και ηρεμία
όσο ανθρώπινα κι αν είναι.
Αύριο θ' αναγκαστείς να φωνάξεις
όπως άλλοτε μαζί μου θάνατος στους τυράννους.
Αύριο που η ζωή θα μας σφίγγει θα βγεις
με την κορούλα σου στους δρόμους
γεμάτος απορία μέσα στις φλόγες
και δεν θ' αναγνωρίζεις τίποτα.
Μιχάλης Κατσαρός
Πάνω από δυο μήνες πέρασαν από το τελευταίο ποστ.

Πολλές φορές ξεκίνησα να γράφω, αλλά μου φαινόταν ηλίθιο το “δες αυτό το βιβλίο”, “κοίτα αυτό το αστείο βίντεο”, “ο Χ πήρε το βραβείο Υ” και τα τοιαύτα, τη στιγμή που γίνονταν τόσα σημαντικότερα πράγματα, και κυρίως δυσάρεστα. Κι αυτά σκέφτηκα να σχολιάσω, αλλά πάντα με προλάβαιναν άλλοι, και δεν είχα να προσθέσω κάτι άξιο λόγου στην ευχάριστα διογκωμένη ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Οι καλοκαιρινές φωτιές με εξόργισαν και με στενοχώρησαν περισσότερο, φυσικά. Όπως όλους. Και το γεγονός πως ο πλανήτης καταστρέφεται, εδώ και καιρό, και πολλοί δεν το βλέπουν μέχρι να καεί η αυλή τους. Δεν τους ενδιαφέρει αν καίγεται κάποιο δάσος στην παραδιπλανή ήπειρο, οι τυφώνες, το λιώσιμο των πάγων και τα σχετικά, παρά μόνο ως θέμα συζήτησης στα κοκτέηλ πάρτυ. Αρνούνται να πάρουν στα σοβαρά την εξελισσόμενη καταστροφή, εκτός κι αν τους αρπάξει από το πέτο. Και τότε θα είναι αργά, μάλλον, καθώς κανείς δεν είναι σίγουρος ότι το χαοτικό σύστημα του πλανητικού κλίματος δεν έχει περάσει το κρίσιμο σημείο της μη αναστρεψιμότητας.

φωτο: earthobservatory.nasa.gov
Για παράδειγμα, οι πάγοι της Γροιλανδίας λιώνουν τόσο γρήγορα που προκαλούνται σεισμοί από τα κομμάτια που σπάνε, μεγέθους αρκετών χιλιάδων κυβικών χιλιομέτρων. (Η είδηση και περισσότερες λεπτομέρειες στον Guardian)

Το χειρότερο όμως είναι το πλήθος των ανθρώπων που πιστεύουν πως μπορούν ν' αντιμετωπίσουν την καταστροφή όχι σκεπτόμενοι ορθολογικά, αλλά με τη μαγική σκέψη: Το σύνθημα “βάλτε μια σημαία στο μπαλκόνι σας για ν' αντιμετωπίσουμε τις πυρκαγιές”, ας πούμε, ή η επίσκεψη του Βαρθολομαίου με τους θρησκευτικούς αρχηγούς μπροστά στον παγετώνα για μια “σιωπηλή προσευχή για τον πλανήτη”.
Παρομοίως, αν ακολουθήσουμε το σκεπτικό της “ασύμμετρης απειλής” και του σαμποτάζ ξένων κύκλων, φτάνουμε στο συμπέρασμα πως οι πραγματικοί υπαίτιοι των καταστροφών, εφόσον αυτές είναι πλανητικές, είναι οι εξωγήινοι. (Ή ίσως οι εσωγήινοι;) Κι αν θέλετε και αποδείξεις, δείτε αυτό το βίντεο του CNN όπου πάνω από τον ώμο του Μπους διακρίνεται να τον παρακολουθεί το εξωγήινο αφεντικό του.

Saturday, June 23, 2007

Σισι σισι Σι Σι, σι σι, σι σι σι σι

Το ακόλουθο ποίημα λέγεται The Lion-Eating Poet in the Stone Den ή «Shī Shì shí shī shǐ».

Shíshì shīshì Shī Shì, shì shī, shì shí shí shī.
Shì shíshí shì shì shì shī.
Shí shí, shì shí shī shì shì.
Shì shí, shì Shī Shì shì shì.
Shì shì shì shí shī, shì shǐ shì, shǐ shì shí shī shìshì.
Shì shí shì shí shī shī, shì shíshì.
Shíshì shī, Shì shǐ shì shì shíshì.
Shíshì shì, Shì shǐ shì shí shì shí shī.
Shí shí, shǐ shí shì shí shī, shí shí shí shī shī.
Shì shì shì shì.

Γράφτηκε από τον Zhao Yuanren (Yuen Ren Chao, 1892-1982), γνωστό και για την μετάφραση της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων. Αποτελείται από 92 χαρακτήρες που προφέρονται σι με τους τέσσερις διαφορετικούς τόνους της μανδαρινικής.
Πολλοί το θεώρησαν σχόλιο κατά του εκλατινισμού των κινεζικών, στην πραγματικότητα όμως ο Chao ήταν υπέρ, και ήθελε να δείξει με το συγκεκριμένο παράδειγμα πώς τα κλασικά κινεζικά μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο γραπτά, ενώ όταν τα διαβάζεις δυνατά είναι ακατανόητα.
Περισσότερες λεπτομέρειες στη wikipedia.

Wednesday, June 20, 2007

Να ένα βιβλίο

Η βιβλιοκριτικός, δημοσιογράφος του συγκροτήματος Λαμπράκη, εκδότης-διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού να ένα μήλο, μέλος της Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας κλπ Λώρη Κέζα, έδωσε πριν από λίγες μέρες μια συνέντευξη στο blog ελληνική λογοτεχνία του reader's diggest — ένα blog που κλείνει, δυστυχώς, μετά από 17-18 μήνες.

Δεν πρόκειται να σχολιάσω το κλείσιμο του blog, μη βρίσκοντας κάτι να πω που θα μπορούσε ίσως να αποτρέψει τον διαχειριστή του από την απόφασή του, ούτε την ίδια την συνέντευξη, καθώς υπάρχει πλήθος σχολίων εκεί.

Ένα απόσπασμα, όμως, μου θύμισε μια στήλη που γράφει εδώ και χρόνια ο David Langford στο φανζίν του Ansible, μια στήλη που λέγεται as others see us και παραθέτει (σχεδόν πάντα αστείες) απόψεις για την επιστημονική φαντασία από ανθρώπους “εκτός του χώρου”, μια στήλη που πάντα σκεφτόμουν να μεταφέρω στην ελληνική πραγματικότητα.

Παραθέτω λοιπόν το απόσπασμα:

[...]Τώρα έχω κόλλημα με την Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Την ανακάλυψα όψιμα, διάβασα τρία αριστουργήματα που με άφησαν άφωνη. Αφωνη για την τύφλα μου. Τόσα χρόνια δεν την είχα πάρει μυρωδιά. Νόμιζα ότι γράφει επιστημονική φαντασία, που τη σιχαίνομαι. Με πίεσε ο Αύγουστος Κορτώ να τη διαβάσω και τρελάθηκα.[...]
Υποθέτω, λοιπόν, ότι η κα Κέζα σιχαίνεται και δεν έχει διαβάσει το 1984 του Όργουελ, τον Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο του Χάξλεϋ, τον Φρανκενστάιν της Σέλλεϋ, το Φαρενάιτ 451 του Μπράντμπερυ, το Δρ Τζέκυλ και Κος Χάιντ του Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον, τα Ταξίδια του Γκάλιβερ του Τζόναθαν Σουίφτ, το Εμείς του Ζαμιάτιν, τον Γουελς, τον Ιούλιο Βερν, τον Κάρελ Τσάπεκ, τον Τόμας Πύντσον, την Μάργκαρετ Άτγουντ, την Ντόρις Λέσινγκ, τον Μπάλαρντ, τον Κουρτ Βόνεγκατ ή τον Ίταλο Καλβίνο, πόσω μάλλον τον Στάνισλαβ Λεμ, τον Φίλιπ Ντικ, τον Σάμιουελ Ντηλέηνυ, τον Νόρμαν Σπίνραντ, τον Τζην Γουλφ, την Ούρσουλα Λε Γκεν, τον Ρότζερ Ζελάζνυ, τον Μπράιαν Ώλντις, τον Ουίλιαμ Γκίμπσον, τον Τόμας Ντις, τον Άντονυ Μπάρτζες, τον Κορντγουαίηνερ Σμιθ, τον Άλφρεντ Μπέστερ, την Οκτάβια Μπάτλερ, τον Τζων Κρόουλυ, τον Ίαν Μπανκς, και τόσο πολλούς άλλους...

Αν μπορούσαμε να την πιέσουμε να διαβάσει έστω κι ένα απ' αυτά, δεν θα τρελαινόταν ξανά, τι λέτε;

(Οι φωτο είναι αδιάντροπα κλεμμένες από το προαναφερθέν blog)

Monday, April 16, 2007

The Chub Chubs are coming!

Ένα ξεκαρδιστικό φιλμάκι με αμέτρητες αναφορές σε ταινίες εφ. Πρέπει να είναι από κάποιο DVD των Men in Black.

Thursday, April 12, 2007

Κουρτ Βόνεγκατ (1922-2007)

Πέθανε χθες, σε ηλικία 84 ετών, ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας Κουρτ Βόνεγκατ — απ' ό,τι φαίνεται, ένα πέσιμό του πριν από λίγες εβδομάδες του προκάλεσε μοιραίες εγκεφαλικές κακώσεις.

Έτσι πάει ο κόσμος.
Τα γραπτά του αποτέλεσαν λαμπρά στολίδια στον κανόνα της επιστημονικής φαντασίας, αν και εδώ και κάποια χρόνια ο ίδιος προτιμούσε να τον εντάσσουν στο κύριο ρεύμα της λογοτεχνίας. Το Σφαγείο Νο5, ο Τραλφαμαντόρ, η καυστικότατη σάτιρα του Πιανίστα, ο Κίλγκορ Τράουτ, η Εκκλησία του Απολύτως Αδιάφορου Θεού, o Πάγος-9, τα Βιβλία του Μπόκονον, θα μας μείνουν αξέχαστα — σε αντίθεση με τις αποτυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές του έργου του (μ' εξαίρεση το Σφαγείο).

[...]
When the last living thing
has died on account of us,
how poetical it would be
if Earth could say,
in a voice floating up
perhaps
from the floor
of the Grand Canyon,
“It is done.”
People did not like it here.
—K. Vonnegut, “Requiem”

* Ακούστε τον Βόνεγκατ να διαβάζει από το Σφαγείο Νο 5 (salon)

* Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε στο YouTube ένα ενδιαφέρον ντοκυμανταίρ σε οκτώ μέρη.

2ο μέρος
3ο μέρος
4ο μέρος
5ο μέρος
6ο μέρος
7ο μέρος
8ο μέρος



* Άρθρο στην Wikipedia, στο Altfactor.
* Γραπτά, βιβλιογραφία, συνεντεύξεις στο VonnegutWeb.

Το σκίτσο από InTheseTimes, φωτο από wikipedia.

Monday, April 09, 2007

Βραβεία Nebula 2006

Οι τελικές υποψηφιότητες των φετινών Βραβείων Nebula που θα ανακοινωθούν στις 11-13 Μαΐου 2007

Μυθιστόρημα

Νουβέλα
Διήγημα
Σύντομο Διήγημα
Σενάριο
  • Batman Begins, Christopher Nolan and David S. Goyer
  • Howl's Moving Castle, Hayao Miyazaki, Cindy Davis Hewitt & Donald H. Hewitt
  • Battlestar Galactica, “Unfinished Business”, Michael Taylor
  • Doctor Who, “The Girl in the Fireplace”, Steven Moffat
......

Wednesday, March 28, 2007

Ο Αγνοούμενος Τζακ Μπάρον

Εδώ και δυο μήνες περίπου, ο Νόρμαν Σπίνραντ έχει το δικό του κανάλι στο YouTube, με πολιτικό σχολιασμό (Γιατί πραγματικά είμαστε στο Ιράκ;) μουσικά βίντεο (only chaos is real), παραλειπόμενα από την ιστορία του Star Trek κ.ά. Εδώ, μαθαίνουμε πώς δεν έγινε ταινία από τον Costa-Gavras το Ο Τζακ Μπάρον και η Αιωνιότητα.

Tuesday, March 13, 2007

7 υπέροχες ταινίες

Το νέο παιχνίδι-πυραμίδα των blog λέγεται “γράψε 7 αγαπημένες σου ταινίες”, και η πρόσκληση μου ήρθε από τον Φοίβο. Δυστυχώς και οι επτά δικές μου προέρχονται από ένα παράλληλο σύμπαν, και είναι:

  • Φυσικά ο Δον Κιχώτης, είτε από τον Orson Welles (Don Quixote) είτε από τον Terry Gilliam (The Man Who Killed Don Quixote).
  • Το Bug Jack Barron του Norman Spinrad σε σκηνοθεσία Costa-Gavras και σενάριο Harlan Ellison®
  • Το Dune του Frank Herbert, από τον Alexandro Jodorowsky με συνεργασία Moebius, H.R. Giger, Christofer Foss και Richard Corben, μουσική Pink Floyd και Magma, εφέ από τον Dan O'Bannon και τον Σαλβαντόρ Νταλί στον ρόλο του Αυτοκράτορα. (Δείτε και The Movie You Will Never See, o Jodorowsky διηγείται.)
  • Το The Marx Brothers at the U.N. του Billy Wilder, που ματαιώθηκε στη δεκαετία του '60 όταν έπαθε καρδιακή προσβολή ο Χάρπο.
  • Το Batman του Orson Welles με τον James Cagney στο ρόλο του Riddler, τον Basil Rathbone για Joker και την Marlene Dietrich ως Catwoman. (Αυτό δεν ήταν ποτέ πραγματικό πρότζεκτ, αλλά μια πλάκα του γνωστού κομιξά Mark Millar το 2003, φοβερή ιδέα όμως.)
Κι επειδή καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη, λέω να κάνω πάσα στον Δερβενιώτη.

Harlan Ellison is a registered trademark of the Killimanjaro Corporation

Sunday, March 11, 2007

Χωρίς λόγια

Σκίτσο του Στάθη Σ. στην Ελευθεροτυπία, 9/3/2007
Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή στην Ελευθεροτυπία, 10/3/2007
.

Friday, March 09, 2007

SFF-Rated 2007

Θυμηθείτε:

2o Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού
(“SFF - rated”)

Κινηματογράφος ΙΛΙΟΝ
Τροίας 34 & Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου),
ΜΕΤΡΟ Βικτώρια, τηλ. 210-8810602.
Κυριακή 11 Μαρτίου 2007
Ώρα Έναρξης προβολής 16:00

Οι ταινίες είναι πραγματικά πολύ καλές, κι όποιος δεν έρθει έχασε!
Για να πάρετε μια μικρή γεύση, το Sukumus Fabulus Est εξασφάλισε ένα sneak preview του Scribble του Faisal A. Qureshi.

Thursday, March 08, 2007

Άει-φον


Για όσους είδαν το iPhone και νόμισαν ότι έφτασαν στον εικοστό πρώτο αιώνα.

Tuesday, March 06, 2007

Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους ΕΦ&Φ


2o Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού
(“SFF - rated”)
Αθήνα 11 Μαρτίου 2007

Τον Ιανουάριο του 2006, η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ), σε συνεργασία με τον πολυχώρο BIOS, διοργάνωσε φεστιβάλ με ελληνικές ταινίες μικρού μήκους Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού. Το φεστιβάλ είχε ιδιαίτερη επιτυχία, κι έτσι η ΑΛΕΦ αποφάσισε να επαναλάβει τη διοργάνωση, αυτή τη φορά με ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 5 ταινίες από την Ελλάδα και 15 από το διεθνή χώρο (Αγγλία, Ιρλανδία, ΗΠΑ, Κύπρος, Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Νορβηγία, Αυστραλία).
Όλες οι ταινίες έχουν διακριθεί σε εγχώρια και διεθνή φεστιβάλ (Φεστιβάλ Δράμας, Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου «Βαγγέλη Κοτρώνη», Seattle International Sci-Fi Film Festival, Festival International de Science-Fiction de Nantes “Utopiales” κ.α.)

Θεματικά και αισθητικά, οι ταινίες καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα του Κινηματογράφου του Φανταστικού. Πότε με χιούμορ και πότε με δέος, εξερευνούν μελλοντικές περιπέτειες της ανθρώπινης φυλής και ενδεχόμενες παρεκτροπές του ανθρώπινου νου, κινηματογραφώντας ένα μέλλον που φοβίζει αλλά και γοητεύει, αποκαλύπτοντας πιθανές πραγματικότητες που καιροφυλακτούν πίσω ακριβώς από την καθημερινότητά μας…

20 ταινίες, 3,5 ώρες οπτικής εμπειρίας,
αλλά και (οινο)πνευματικής απόλαυσης,
δεδομένου ότι το Φεστιβάλ SFF-rated
υποστηρίζεται από την MΠΟΪΚΟΣ ΑΕ
και το αψέντι ΧΕΝΤΑ ABSENTA.
(Χορηγοί:
Ελευθεροτυπία & 9,
Μπόικος Α.Ε.,
Sukumus Fabulus Est)


Σημειώνεται ότι ορισμένοι από τους ξένους σκηνοθέτες έχουν προγραμματίσει να είναι παρόντες στο Φεστιβάλ.

Το Φεστιβάλ «SFF-rated» διοργανώνεται στον κινηματογράφο ΙΛΙΟΝ,
Τροίας 34 & Πατησίων (στάση Αγγελοπούλου),
ΜΕΤΡΟ Βικτώρια, τηλ. 210-8810602.
Κυριακή 11 Μαρτίου 2007
Ώρα Έναρξης προβολής 16:00
Είσοδος 7,00 ευρώ

Το πρόγραμμα:
  1. Στην Κόψη του Ονείρου (Ελλάδα) Μπάμπης Σπανός
  2. Προς τη Νίκη (Ελλάδα) Θανάσης Νάσκαρης
  3. Απόλυτη Στιγμή (Ελλάδα) Λουίζος Ασλανίδης
  4. Circus of Infinity (ΗΠΑ) Sue Corcoran
  5. Anomaly (Αγγλία) Matt Wildash
  6. Νeoplasia (Νορβηγία / Αυστραλία) Frode Klevstul
  7. X (Γερμανία) Raphael Wahl
  8. Plastic (Αγγλία) Mark Davis
  9. Perfect Heat (ΗΠΑ) Miska Draskoczy
  10. The Omnicide 8000 (Αγγλία) Ian Hothersall
  11. Godzilla (Ελλάδα) Σπύρος Λίτινας
  12. Scribble (Αγγλία) Faisal A. Qureshi
  13. Single Bed (Eλλάδα) Γιώργος Κουβαράς
  14. La Vie d'un Chien (The Life of a Dog) (ΗΠΑ / Γαλλία) John Harden
  15. The Grandfather Paradox (Καναδάς) Jean-Francois DaSylva
  16. Pharmakon (Kύπρος) Ιωακείμ Μυλωνάς
  17. Killswitch (ΗΠΑ) Dan Przygoda
  18. They're made out of Μeat (Ιρλανδία) Stephen O' Regan
  19. Judas (Γαλλία) Nicolas Bary
  20. Cost of Living (Καναδάς ) Jonathan Joffe

Sunday, March 04, 2007

Η Εκδίκηση των Τριών Ιεραρχών, μέρος Ντεύτερον

Μεγάλη συζήτηση ξεκίνησε με την γιορτή των Τριών Ιεραρχών στο Σικάγο και το σχετικό άρθρο του Τάκη Μίχα στην Ελευθεροτυπία (δείτε προηγούμενο ποστ). Μπορείτε να παρακολουθήσετε αρκετές συζητήσεις, με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες αυτές στην Καλύβα Ψηλά στο Βουνό και στο Gravity and the Wind. Η Ροδιά κρατάει έναν κατάλογο με τα σχετικά ποστ.

Από την Τετάρτη ώς σήμερα ειπώθηκαν πολλά. Δεν μπορώ να πω ότι τα διάβασα όλα, αλλά πρόσεξα κάποια που χρειάζονται σχολιασμό.

Μερικοί αναρωτιούνται για το πότε έγινε το συμβάν. Σύμφωνα με το Hellenic Heartbeat, που έβγαλε και το βίντεο, πρόκειται σαφώς για την εκδήλωση του 2007.

Άλλοι σχολιάζουν πως οι γονείς της την ονόμασαν έτσι επειδή ήταν αρχαιόπληκτοι. Σύμφωνα με το βιογραφικό της, το άλλαξε πριν από έναν χρόνο, από Γιασμίν Λη Λυσιστράτη. Το “Προμηθέα” της Ελευθεροτυπίας και του παλιότερου άρθρου του Βήματος ίσως να μεταφράζεται σωστότερα ως “Προμηθεία” (;!), ενώ το Pythaitha που αποδίδεται ως “Πυθία” μάλλον θα έπρεπε να είναι “Πυθαΐδα”.

Επίσης, ο εκ δεξιών της μάλλον δεν είναι ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, όπως έγραφε το ρεπορτάζ.

Πολλοί χάρηκαν ακούγοντας πώς το κορίτσι “τα χώνει στους παπάδες”. Εντάξει, κι εμένα αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση, διαβάζοντας το άρθρο, γι’ αυτό κι έψαξα να βρω το βίντεο (μια γρήγορη αναζήτηση στους ελληνικούς aggregators δεν μου έδωσε το ποστ του s.frang της 25/2), οπότε ανακάλυψα και το πρώτο μέρος της ομιλίας, που κατά κάποιον τρόπο αποδυναμώνει όλα τα υπόλοιπα. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν αναφέρθηκε τίποτα γι’ αυτό στο άρθρο της εφημερίδας; Και την επόμενη μέρα το μεσημέρι, ο σταθμός του Συνασπισμού Στο Κόκκινο 105,5 μετέδωσε την ομιλία, ξεκινώντας όμως από το Βυζάντιο. Τους έστειλα ένα mail, αλλά με έγραψαν. Ίσως κοίταζαν μόνο τα SMS των 1,19 ευρώ.

Κι έτσι, η λεγόμενη “αντικειμενικότητα” του Τύπου ήταν μια από τις παράπλευρες απώλειες της όλης ιστορίας. Όπως έγραψε κι ο Πάνος Ζέρβας:

Παράπλευρο (ηθικό) δίδαγμα: ΠΟΤΕ μη δίνεις βάση στους δημοσιογράφους, είτε της τηλεόρασης, είτε των εφημερίδων.
Η ομιλία, τώρα, που χαρακτηρίστηκε και ως “αγένεια” ή “προβοκάτσια”, έχει όντως τα χαρακτηριστικά μιας προκλητικής πράξης που θα έκανε κανείς σ’ αυτήν την ηλικία (μήπως κι εμείς δεν είχαμε παρόμοιες αντιδράσεις πιτσιρικάδες;) και είναι μάλλον υπερβολικό να θεωρείται εντελώς υποκινούμενη. Επιβεβαιώνει όμως το ότι, όσο ιδιοφυΐα κι αν είναι κανείς σε κάποιον ή κάποιους τομείς, δεν είναι αυθεντία σε οτιδήποτε αποφασίσει να σχολιάσει. Και το προφανές (;) πως x τεκμηριωμένες προτάσεις δεν αποδεικνύουν αυτόματα και τις υπόλοιπες y που βάζεις δίπλα ή ανάμεσά τους.

Υπάρχει όμως και συνέχεια. Την Παρασκευή, ο cyrusgeo έγραφε
Σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Σ’ εμένα, πάντως, (και σε άλλους, απ’ ό,τι κατάλαβα) θυμίζει το περιοδικό «Δαυλός».
Και πράγματι, στη σελίδα του Δαυλού (www.davlos.gr) εμφανίστηκε ένα κείμενο (σε μορφή word .doc !) με σχετικό ρεπορτάζ από το Σικάγο, (όπου αναφέρεται ότι η κα Γεωργία Σμιθ, μητέρα της Προμηθέας, “είναι από πολλών ετών συνδρομήτρια του «Δαυλού» κι ένθερμη φίλη της διαφωτιστικής μας προσπάθειας”), και επιστολή της Προμηθέας προς τον εκδότη του “Δ”: Έτσι έζησα την επίθεση των σκοταδιστών. (Αν δεν θέλετε να κατεβάσετε το doc, την επιστολή αναδημοσιεύει ο Κλείτωρ, χωρίς όμως το “ρεπορτάζ” του Δαυλού.)

Πρόκειται για hoax; σκέφτηκα αμέσως. Μάλλον όχι, γιατί θα φανεί σύντομα αν η επιστολή είναι αυθεντική. Τότε; Πολύ κακό για το τίποτα, ίσως, ή το έχουμε ξαναδεί το έργο, αλλά δεν παύει να κόβει εισιτήρια.

ΥΓ. Αν δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε, μπορείτε να διασκεδάσετε διαβάζοντας σχετικές συζητήσεις σε φόρουμ του εξωτερικού, του εσωτερικού ή του εσωτερισμού.

Wednesday, February 28, 2007

Η Λυσιστράτη που έγινε Προμηθέα

Διάβασα στη σημερινή Ελευθεροτυπία το άρθρο του Τάκη Μίχα Πολ Ποτ ο Ιουστινιανός, για τον χαβαλέ που έγινε στο Σικάγο στην ετήσια γιορτή των Τριών Ιεραρχών. Το λινκ στην έντυπη και στην ηλεκτρονική διεύθυνση ήταν λάθος, οπότε έψαξα και βρήκα το βίντεο και κάποιες άλλες λεπτομέρειες.

Η Προμηθέα είναι κόρη της Georgia Smith, και ως ένα χρόνο πριν λεγόταν Jasmine Li Lysistrata, οπότε και αποφάσισε να το αλλάξει σε Promethea Olympia Kyrene Pythaitha. Περισσότερες πληροφορίες για το παιδί-θαύμα και τη σταδιοδρομία του θα βρείτε στην Bozeman Daily Chronicle.

Το βίντεο που βρήκα στο google προέρχεται από το Hellenic Heartbeat, όπου φρίκαραν με το συμβάν και σχολιάζουν ως εξής:

Watch the most uneducated and insulting 'celebration" for the HELLENIC LETTERS and the THREE HIERARCHS, that took place in Chicago of 2007. Unedited Video Recording of the Event. Please write us your opinion. video/ broadband resolution ΟΔΟΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Hellenic Heartbeat opens the dialogue for all major issues. Today's issue is : what was said in the presentation of the "Greek Letters Celebration" . An introduction by Vicky Kournetas, that explains why we reacted to what was said. Watch, listen and offer solutions. All of us are responsible.

Στα πρώτα οκτώ λεπτά, η Βίκυ Κουρνέτα, με ύφος που μου θύμισε την Αλίκη Νικολαΐδου της ΥΕΝΕΔ, αναρωτιέται τίνος σκοτεινός δάκτυλος κρύβεται πίσω απ' αυτή την προβοκάτσια, και γιατί κανείς δεν πέταξε έξω την Προμηθέα με τις κλωτσιές.
Μετά από άλλα εννιά λεπτά εισαγωγικών, η Προμηθέα ξεκινά τη διάλεξή της, πλαισιωμένη από τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο και τον μητροπολίτη της πόλης Ιάκωβο, με το πώς ο Θεός δημιούργησε την Ελλάδα πριν από εκατομμύρια χρόνια, διάφορα λίγο πολύ γνωστά περί ΕΛ, φωτός, ελληνικής γλώσσας που “περικλείει τις λύσεις στα οικουμενικά προβλήματα της ανθρωπότητας”, περί ανυπαρξίας ινδοευρωπαϊκής μητέρας γλώσσας, περί του “τερατογενούς ψεύδους περί φοινικικής γραφής” κλπ κλπ.
Ώς εδώ ο Δημήτριος (αν δεν κάνω λάθος), που φαίνεται στα δεξιά της, χαμογελάει και ψιλοκαμαρώνει. Μετά όμως η ομιλήτρια πιάνει το “αποτρόπαιο έγκλημα κατά της Ελλάδος” που κατέστρεψε το ελληνικό έθνος. Να μην τα επαναλαμβάνω, τα περιγράφει ο Τάκης Μίχας. Οι παπάδες αρχίζουν να παγώνουν, και κάθονται φανερά αμήχανοι. Διάφοροι σηκώνονται, αρχίζουν τα “αίσχος” και “ντροπή”, είκοσι λεπτά αργότερα. Η ομιλία διακόπτεται, η Ορθοδοξία, το Πατριαρχείο και οι Τρεις Ιεράρχες έχουν προσβληθεί ανεπανόρθωτα, ο παρουσιαστής προσπαθεί να δικαιολογηθεί λέγοντας πως δεν ήξερε το κείμενο από πριν. Τελικά τα μαζεύει ο Ιάκωβος, ζητώντας σεβασμό για κάθε ομιλητή, και προτρέποντας την Προμηθέα να αφήσει τις “εσφαλμένες πηγές που έγραψαν οι άθεοι και οι κακοί ιστορικοί” και να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην εξ αποκαλύψεως αλήθεια.
Ακολουθεί το πενηντάλεπτο βίντεο, για να διαμορφώσετε προσωπική γνώμη.

Saturday, February 24, 2007

ΑΛΕΦ 25-2-2007

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας συνεχίζει τις εκδηλώσεις της την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου και ώρα 19:30 στην καφετέρια ΦΑΕΙΝΟΝ (Καλλιδρομίου και Μαυρομιχάλη) με την ανάγνωση των διηγημάτων:

1) “Η Πόλη”, του Χριστόδουλου Λιθαρή, από το 6ο Λογοτεχνικό Εργαστήριο.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύντομο διήγημα το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα ότι γράφτηκε όχι για το εργαστήριο αλλά κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου (και δεν διαβάστηκε πέρσι τον Οκτώβριο, όπως είχε προγραμματιστεί).

2) “Χρονομηχανή Τέλος”, του Μιχάλη Μανωλιού.
Προφανώς το θέμα θα είναι το ταξίδι στο χρόνο, αλλά κάτι μου λέει πως δεν θα είναι ένα από τα συνηθισμένα χρονοταξίδια που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε.



εικόνα: λίνα θεοδώρου, από το Σάρκινο Φρούτο

Thursday, February 22, 2007

Το μνημίδιο “5x5”

Πήρα από τον Σπύρο Δερβενιώτη το μπαλάκι για το παιχνίδι-μνημίδιο “πες πέντε πράγματα για σένα και δώσε πάσα σε άλλους πέντε”. Βέβαια, όπως παρατήρησε κι ο Μαρξ, η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι μικρή και θεωρητικά η πυραμίδα πρέπει να κολλήσει σε μια βδομάδα. Τέλος πάντων:

  1. Γεννήθηκα στη Γη.
  2. Δεν είμαι ο γνωστός, καλός γραφίστας Δημήτρης Θ. Αρβανίτης, ούτε ο γνωστός, καλός σκηνοθέτης Δημήτρης Γ. Αρβανίτης. Νομίζω πως υπάρχει κι ένας ποδοσφαιριστής συνώνυμός μου, αλλά δεν ξέρω πόσο καλός είναι. Ούτε αυτός είμαι.
  3. Ήμουν στην συναυλία της Πάτυ Σμιθ στον Λυκαβηττό.
  4. Δεν έχω πάει ποτέ στην Άνω Μουσουνίτσα.
  5. Έχω ουρία 32 mg/dl και κρεατινίνη 1,01 mg/dl
Και, οι τυχεροί που παίρνουν τη σκυτάλη για τη συνέχεια είναι: Tales of a Crazy World, Time Lost... Time Regained, ApLoad, Στο άπειρο, Απόσταση.

Thursday, February 15, 2007

Ιστορία μιας ληστείας

Έφτασε στα χέρια μου ένα 28σέλιδο 4χρωμο κόμιξ που διανέμεται δωρεάν κι έχει τον τίτλο Ιστορία μιας Ληστείας. Μπορεί να το βρείτε, κάπου γύρω στα Εξάρχεια, ίσως κι αλλού. Εγώ το πέτυχα στο Nosotros. Στο τέλος του υπάρχει ένα κείμενο του Γ. Δημητράκη από τις φυλακές της Νεάπολης που απευθύνεται στον Βύρωνα Πολύδωρα. Επειδή έχει γραφτεί πέρσι τον Νοέμβριο, αλλά δεν έτυχε να το δω πουθενά, επειδή σε κάποια πράγματα πρέπει να υπάρχει κάποιο μέτρο και πρέπει να αντιμετωπίζονται με την βαρύτητα που τους αναλογεί, το αντιγράφω εδώ για την ιστορία.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ
ΣΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ ΠΟΛΥΔΩΡΑ

Αναφορικά με τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Δημόσιας Τάξης, Βύρωνα Πολύδωρα, σε συνέντευξη τύπου που έδωσε στους δημοσιογράφους σχετικά με ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν από αναρχικούς ως ένδειξη αλληλεγγύης στους άδικα προφυλακισμένους συντρόφους, κάνοντας λόγο, κάποια στιγμή, κατά την διάρκειά της, για κάποιον «Δημητράκη, έναν ληστή του κοινού ποινικού δικαίου, που γράφουν οι αναρχικοί για αυτόν στο Indymedia», έχω να δηλώσω τα εξής:

Εγώ καταληστεύω καθημερινά τον πολίτη αυτής της χώρας και του αλαφρύνω το πορτοφόλι του κατά την διάρκεια των συναλλαγών του με την εφορία, το δήμο, την τράπεζα, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την ΕΥΔΑΠ το super market και την λαϊκή αγορά. Εγώ τον φέρνω κάθε τέλος του μήνα σε απόγνωση όταν συνειδητοποιεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Εγώ τον αναγκάζω να δουλεύει εξαντλητικά ωράρια (αρκετές φορές και ανασφάλιστος) αφήνοντάς του χρόνο μόνο για να κοιμηθεί. Εγώ καταπατώ βασικά εργασιακά δικαιώματά του, που έχουν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα, και τον υποχρεώνω να εργάζεται ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Εγώ επιδεικνύω πυγμή και αδιαλλαξία, τον ξυλοκοπώ και τον πνίγω στα δακρυγόνα όταν απεργεί και διαδηλώνει. Εγώ δείχνω ασέβεια προς τα γηρατειά, δίνοντας για να επιβιώσουν, «χαρίζοντάς» τους χρόνια ανέχειας, ντροπής και εξευτελισμού. Εγώ οργάνωσα την απάτη με το χρηματιστήριο και αφαίμαξα τις οικονομίες χιλιάδων οικογενειών. Εγώ και οι οικονομικοί φορείς μου τους παρότρυνα να επενδύσουν σ’ αυτό, διαφημίζοντας εκείνα τα περίφημα μετοχοδάνεια. Εγώ έχω οδηγήσει αρκετό κόσμο στην οικονομική καταστροφή και άλλους στην αυτοκτονία. Εγώ ασκώ διαρκώς τρομοκρατία, απολύοντας εργάτες μετά από 15 και 20 χρόνια απασχόλησης, πετώντας τους στο αδηφάγο τέρας της ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα κρατώ τους υπόλοιπους καθηλωμένους, κρατώντας πάνω από το κεφάλι τους τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης. Εγώ σκοτώνω τους εργάτες από «αμέλεια» σε εργοστάσια, πλοία, οικοδομές, στα ολυμπιακά έργα, και σε ατυχήματα για κάθε είδους έργα «υποδομής και ανάπτυξης». Εγώ μπαίνω εμπόδιο στα όνειρα των νέων και τους αφήνω με τη γνώση του ανικανοποίητου. Εγώ τους σπρώχνω στα ναρκωτικά και την εξαθλίωση. Εγώ τους στερώ μια καλή και ποιοτική μόρφωση, ώστε να έχουν τα κατάλληλα εφόδια στον αγώνα της ζωής. Εγώ δέρνω αλύπητα εργάτες, συνταξιούχους, μαθητές, μετανάστες και φοιτητές. Εγώ βιάζω, μέσα ή έξω από αστυνομικά τμήματα, αλλοδαπές γυναίκες. Εγώ καλύπτω κυκλώματα εκβιαστών, διακίνησης ναρκωτικών και σωματεμπορίας ή ενίοτε αναλαμβάνω κι ο ίδιος δράση. Εγώ έχω μουρλάνει τους οδηγούς αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών σε χρηματικά πρόστιμα, με την δικαιολογία της οδηγικής τους ασφάλειας. Εγώ δεν φτιάχνω σωστούς και ασφαλείς δρόμους και χάνονται άδικα εκατοντάδες ψυχές στην άσφαλτο. Εγώ κουβαλάω πάντα όπλο και λόγω του νευρικού συστήματός μου, έχω σκοτώσει νέα παιδιά ή τα έχω αφήσει ανάπηρα, εξαιτίας «τυχαίων» εκπυρσοκροτήσεων, αφήνοντας πίσω μόνο πόνο, δυστυχία και αγανάκτηση. Εγώ είμαι η περίφημη ζαρντινιέρα, που, ενώ περπατούσα ανέμελη, έπεσε πάνω μου ο Κύπριος φοιτητής. Εγώ απήγαγα τους Πακιστανούς στα πλαίσια διατήρησης της εθνικής ασφάλειας. Εγώ έχω κάνει τους τοίχους στα δωμάτια της οδού Βαλαωρίτου και της Λεωφόρου Αλεξάνδρας να ματώσουν από τις απελπισμένες κραυγές πόνου κι αγωνίας πλήθους αγνώστων ανθρώπων απ' τα βασανιστήρια που, σαν ανδρείκελο, εφαρμόζω γιατί βαριέμαι να βρω αποδείξεις για να στοιχειοθετήσω μια υπόθεση και προτιμώ να «εκμαιεύσω» κάποια πιθανή ομολογία. Εγώ τους παραπέμπω με κατασκευασμένες κατηγορίες και διατάσσονται σωρηδόν οι προφυλακίσεις. Εγώ καταδικάζω, όπως υποστηρίζουν και πολλοί δικηγόροι, τις άδικες και βαρύτατες ποινές στους κατηγορούμενους. Εγώ έχω τους κρατούμενους έγκλειστους κάτω από άθλιες συνθήκες που μόνο κατ’ επίφαση μπορούν να ονομαστούν σωφρονιστικά καταστήματα. Εγώ επέδειξα αμέλεια και αργοπορία στην τέλεση των καθηκόντων μου, με αποτέλεσμα να καούν τέσσερις ΑΝΘΡΩΠΟΙ στο κελί 80 της πτέρυγας Α΄ του Κορυδαλλού. Εγώ υποκινώ και ενθαρρύνω τη διαφθορά και τη ρεμούλα σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς του δημοσίου βίου. Εγώ είμαι, τέλος, η ρίζα του κακού, η τερατογένεση, η αιτία για την παρακμή της κοινωνίας.

Όμως εγώ, όπως είπατε κι ο ίδιος, δεν είμαι τίποτα άλλο, παρά ένας ΚΟΙΝΟΣ ληστής του ΚΟΙΝΟΥ ποινικού δικαίου. Εγώ και οι όμοιοί μου και μαζί με τους όμορους κύκλους στους οποίους ανήκω, είμαστε υπεύθυνοι για όλα τα παραπάνω, αλλά πριν κλείσω αυτήν την ανάληψη ευθυνών, θα ήθελα να σας κάνω δύο μόνο ερωτήσεις:

Εν πάση περιπτώσει, ΕΣΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΤΕ και τι πράττετε ΕΣΕΙΣ και οι όμοιοί σας, ώστε κάποια στιγμή το άτομο και η κοινωνία κατ’ επέκταση, ν’ αποτινάξουν από πάνω τους όλα αυτά τα δεινά κι αυτούς που τα προκαλούν;

Ι. Δημητράκης, από τις Δικαστικές Φυλακές Νεάπολης
20-11-2006

Wednesday, February 07, 2007

Χαμένοι ξανά

Τώρα που ξαναρχίζει το Lost, μια περίληψη από το MADtv θα μας θυμίσει πού είχαμε μείνει.

Wednesday, January 31, 2007

Μπρόκμπακ Γκαλάκτικα

Μετά τη χριστουγεννιάτικη διακοπή, συνεχίζεται με καινούρια επεισόδια η τρίτη σαιζόν του σήριαλ Battlestar Galactica.

[spoilers]

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες μας, οι σεναριογράφοι, μπροστά στα συνεχώς μειούμενα νούμερα θεαματικότητας του σώου και αφού εξάντλησαν το ειδύλλιο Λη Αντάμα - Στάρμπακ, θα δώσουν βάρος τώρα στις σχέσεις άλλων χαρακτήρων, ακολουθώντας γνωστές συνταγές από βραβευμένες με όσκαρ ταινίες.



— It's a frakkin' drama!
— So say we all!

Monday, January 29, 2007

Πλεκτά

Βλέποντας αρκετούς να φτάνουν σ' αυτό το blog ψάχνοντας ιδέες για πλεκτά, σκέφτηκα να βρω μερικά ενδιαφέροντα λινκ.

Βρήκα λοιπόν, πώς να πλέξετε ένα κασκόλ σαν του Dr. Who, ή ένα δυαδικό κασκόλ (122 ολόκληρα byte πληροφορίας).





Για πιο επιστημονικά μυαλά, βρήκα πώς να πλέξετε με το βελονάκι τις εξισώσεις του Lorenz (Lorenz manifold) ή ένα μοντέλο DNA.
Υπάρχουν επίσης μερικά σχέδια με νεκροκεφαλές, για όσους αγαπούν τους πειρατές ή τον Σαίξπηρ: afghan - φουλάρι Γιόρικ.

Αν δίνετε σημασία στη λεπτομέρεια, υπάρχει ένα πλεκτό αντίγραφο του πεπτικού συστήματος.

Για τους σινεφίλ, πλεκτά ζόμπι από την κλασική ταινία του Ρομέρο.




Και για πιο καλλιτεχνικά πνεύματα, ενδιαφέρουσες ιδέες από την Patricia Waller.

Friday, January 26, 2007

ΑΛΕΦ 28-1-2007

Η Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας (ΑΛΕΦ) σας καλεί την Κυριακή 28 Ιανουαρίου και ώρα 19:00 στο BIOS (Πειραιώς 84) στην προβολή της ταινίας Demon Seed (1977 – Ελληνικός τίτλος: Η Επανάσταση των Ρομπότ).
Το σενάριο είναι των Robert Jaffe, Roger O. Hirson & Dean R. Koontz βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Dean R. Koontz που εκδόθηκε και στα ελληνικά ως Το Σπέρμα του Δαίμονα από τις εκδόσεις Μπουκουμάνη το 1975.
Η σκηνοθεσία είναι του Donald Cammell. Παίζουν οι Julie Christie, Fritz Weaver, Gerrit Graham κ.ά.
rotten tomatoes
55%


—Η αφίσα είναι από το onesheetindex.

Monday, January 22, 2007

Το αρχαιότερο τάβλι;

Ανακαλύφθηκε στο Ιράν το αρχαιότερο γνωστό τάβλι, ηλικίας 5.000 ετών. Το γεγονός πως βρέθηκαν 60 πούλια προβληματίζει τους αρχαιολόγους, που προσπαθούν να καταλάβουν πώς παιζόταν.

Όσοι απογοητεύτηκαν με την είδηση αυτή, μπορούν να παρηγορηθούν μαθαίνοντας ότι η συγχρονισμένη κολύμβηση ήταν εφεύρεση των αρχαίων Ελλήνων.

Thursday, January 18, 2007

Κι αν πάλι...;


Ο Παναγιώτης Κούστας σχολίασε στο blog του το σχόλιο του Στάθη Σ. που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιό μου, κι έλαβε μια διευκρινιστική απάντηση από τον σκιτσογράφο-σχολιογράφο της Ελευθεροτυπίας. Διαβάστε την ολόκληρη εδώ.
Απ’ ό,τι φαίνεται, ο Στάθης Σ. δεν αναφερόταν κατά της εναλλακτικής ιστορίας στη λογοτεχνία, αλλά κατά των εικασιών στην ιστορική επιστήμη, “για την πολιτική και ιστορική χρήση του αν”.
Όπως όμως σχολιάζει και κάποιος στο όμορο blog, αυτό δεν είναι καθόλου “παραπάνω από ευκρινές” έτσι που διατυπώθηκε στην εφημερίδα. Αν ήταν, δεν θα είχα ασχοληθεί, ασχέτως του αν συμφωνώ ή διαφωνώ. Αλλά όταν διάβασα για το τι θα είχε συμβεί στην περίπτωση που επικρατούσε η Αριστερά στα Δεκεμβριανά, το μυαλό μου πήγε κι εμένα στο βιβλίο του Φύσσα (και ακολούθως στο όλο ρεύμα της εναλλακτικής ιστορίας στη λογοτεχνία). Ο κύριος Στάθης, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν σκέφθηκε καθόλου πως θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, κι έτσι δεν φρόντισε να γίνει σαφέστερος. Συμβαίνουν αυτά.

Από την άλλη, τώρα, γιατί οι εικασίες στην ιστορική επιστήμη είναι προνόμιο μόνον των ηλιθίων ή των υστερόβουλων αναθεωρητών της ιστορίας; Η ιστορία είναι κάτι το οικουμενικώς αποδεκτό και παγιωμένο που δεν χρήζει αναθεώρησης σε καμιά περίπτωση; Η ιστορία των Χ είναι αυτή που διδάσκουν οι Χ, αυτή που διδάσκουν οι γείτονές τους οι Ψ, αυτή που διδάσκουν οι όποιοι Ζ — που θεωρούνται φιλο-Χ ή αντι-Χ — και πάει λέγοντας; Υπάρχουν καλές και κακές αναθεωρήσεις, ανάλογα με τα συμφέροντά μας, ή δεν επιτρέπεται καμιά αμφισβήτηση των “ιερών κειμένων”;
Ούτως ή άλλως, το “τι θα είχε συμβεί αν…” δεν είναι ιστορική επιστήμη εξ ορισμού, και ανήκει στο χώρο της μυθοπλασίας. Όπως και το “τι θα συμβεί αν…”, είναι ένα διανοητικό γύμνασμα που ανοίγει το μυαλό και βοηθά στην καλύτερη κατανόηση του παρόντος (φυσικά δεν αναφέρομαι σε καθαρά ψυχαγωγικά έργα ή φτηνά προπαγανδιστικά πονήματα). Πρέπει να διδασκόμαστε από την εμπειρία της ιστορίας, αλλά δεν πρέπει να αναρωτιόμαστε για τις συνέπειες μιας διαφορετικής επιλογής;
Κι όταν αναφερόμαστε σε πράγματα που έχουμε ζήσει; Για παράδειγμα, όταν ο Καραμανλής ή ο Παπανδρέου γράφει τα απομνημονεύματά του ή όταν ο Κύρκος, ας πούμε, λέει στον Παπαχελά:

Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο —τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν [...] Άνθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν.
λένε τη γνώμη τους για ανθρώπους που γνώρισαν και, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με την κρίση τους, δεν μπορείς να τους πεις ότι γράφουν επιστημονική φαντασία.

Monday, January 15, 2007

Αν...

Με μια μονοκονδυλιά, ο Στάθης Σ. στη σημερινή Ελευθεροτυπία διαγράφει ολόκληρο το είδος της εναλλακτικής ιστορίας και κάθε παρόμοια μαλακία των κουλτουριαραίων.

Ενα απ' τα κλισέ που έχει αρχίσει να φοριέται πολύ τον τελευταίο καιρό είναι το «αν» (όχι δυστυχώς το φερώνυμο ποίημα του Κίπλινγκ) -αλλά, το «αν» στην Ιστορία.
Μάλιστα αυτό το «αν» εις ό,τι αφορά στα καθ' ημάς, αναφέρεται όλο και πιο συχνά - πυκνά στο τι θα μας είχε συμβεί «αν» επικρατούσε η Αριστερά στα Δεκεμβριανά ή τον εμφύλιο.
Σε αυτήν την περίπτωση θα είμασταν, λένε οι σοβαροί αυτοί άνθρωποι που αντιλαμβάνονται κατ' αυτόν τον τρόπο την πολιτική, κάτι σαν Βούλγαροι λαντζέρηδες στο Λονδίνο ή Πολωνές υδραυλικίνες στου Ψυρρή.
Σωστόν! Κι «αν» δεν είχε πέσει η Πόλη το 1453, θα μας έλεγαν ακόμα Ρωμαίους, η Κωνσταντινούπολη θα ήταν Βιέννη και η θεία μου η Φωτούλα θα είχε καρούλια.
Επίσης «αν» είχαν νικήσει οι ναζί το 1945, αυτοί που γράφουν τέτοιες σοβαροφανείς μαλακίες για το «αν» σήμερα, θα ήταν οι ίδιοι λαντζέρηδες (σκέτοι κι όχι απαραιτήτως Βούλγαροι) στο Μπέλσεν κι ο Κωδικός Ντα Βίντσι, παγωτό.
Τέλος, αν το «αν» ίσχυε στη Ιστορία, η αμετροέπεια, η αμορφωσιά και η σοβαροφάνεια, θα μπορούσαν να ήταν ιδιωτικό δικαίωμα του καθενός κι όχι χρήσιμη ηλιθιότητα στην υπηρεσία των Δυνατών.
!LOL!

Update: Ο Παναγιώτης Κούστας έγραψε επίσης για το θέμα.
Update2: Ο Στάθης Σ. απαντά.
.

Friday, January 12, 2007

Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον (1932-2007)


Ο συγγραφέας Ρόμπερτ Άντον Γουίλσον έφυγε από την συναινετική μας πραγματικότητα το πρωί της Πέμπτης, 11 Ιανουαρίου.
Ο RAW είχε πολιομυελίτιδα μικρός, που του άφησε το Υστερο-Πολιομυελιτικό Σύνδρομο (post-polio syndrome) και οι μύες του ατροφούσαν σιγά-σιγά. Είχε ένα πέσιμο πέρυσι τον Ιούνιο, που τον έστειλε στο νοσοκομείο. Τον Οκτώβριο βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική θέση, αλλά με τη βοήθεια θαυμαστών και φίλων κατάφερε να περάσει με αξιοπρέπεια τις τελευταίες μέρες του. Ξεκίνησε μάλιστα κι ένα blog, απ' όπου και μπόρεσε να επικοινωνήσει για τελευταία φορά μ' όσους τον αγαπούσαν:

Various medical authorities swarm in and out of here predicting I have between two days and two months to live. I think they are guessing. I remain cheerful and unimpressed. I look forward without dogmatic optimism but without dread. I love you all and I deeply implore you to keep the lasagna flying.
Please pardon my levity, I don't see how to take death seriously. It seems absurd.
RAW
Αντίο, Μπομπ. Σ' ευχαριστούμε για όλα.

Ο Γουίλσον στην Wikipedia.

Tuesday, January 09, 2007

SNAFU, again

Το monitor, το μεγαλύτερο ελληνικό site καταλογογράφησης ελληνικών blog, έκλεισε αυτό το Σαββατοκύριακο. Αυτή τη φορά δεν υπήρξαν μηνύσεις, συλλήψεις, κατασχέσεις δίσκων κλπ. Το site το έκλεισε (προσωρινά ελπίζουμε) ο ιδιοκτήτης του, Παναγιώτης Βρυώνης, για να μην εμπλακεί σε τέτοιου είδους περιπέτειες, όπως γράφει. Το συγκεκριμένο ποστ είναι αρκετά κατατοπιστικό από μόνο του, μην παραλείψετε όμως να διαβάσετε και την αλληλογραφία μεταξύ Βρυώνη και Λαμπρινής Θωμά (της δημοσιογράφου που ζήτησε να μην καταλογογραφείται το blog της στο συγκεκριμένο site). Διαβάστε επίσης τα σχόλια και τις αντιδράσεις σε άλλα blog από το trackback.

Έχουν γραφεί ήδη πολλά, και δεν έχω να προσθέσω τίποτε σημαντικό. Είναι ανόητο και εντελώς αντίθετο με τη φιλοσοφία των blog και του ίντερνετ να προσπαθείς να έχεις τέτοιον έλεγχο στα κείμενα που δημοσιοποιείς.
Όπως λέει ο Βρυώνης σε νεότερο ποστ του,

...από την στιγμή που δίνεις κάποιο υλικό δημόσια, δεν μπορείς να απαγορεύεις επιλεκτικά την κατανάλωσή του. Στο μυαλό μου αυτή είναι μια διάκριση που δεν θα ήθελα να επιτρέπεται. Είναι σαν να λές ότι απαγορεύω να διαβάζουν τα άρθρα μου στην Χ πόλη. Σαν να λές δεν επιτρέπω να διαβάζει το βιβλίο μου όποιος έχει όνομα που ξεκινάει από “Π”. Στο μυαλό μου αυτό ΔΕΝ είναι δικαίωμα του δημιουργού. Ειδικά στα feeds, η αναδημοσίευση του τίτλου, της ημερομηνίας και της πηγής θεωρώ ότι δεν πρέπει να είναι δικαίωμα του αρχικού δημιουργού να την απαγορεύει επιλεκτικά. Παρόμοιες πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε διακρίσεις, εύνοια συγκεκριμένων συμφερόντων και γενικά θεωρώ ότι είναι ενάντια στο κοινό καλό.
Από την άλλη, το monitor ήταν ένας πολύ χρήσιμος τόπος για την ανακάλυψη νέων blog, για μια γρήγορη ματιά στο τι γράφεται τώρα αλλά και στο τι έχει γραφτεί για ένα θέμα. Ας ελπίσουμε να βρεθεί μια λύση σύντομα.

Update: Τι είναι feed, aggregator κλπ σε απλά μπακαλίστικα στη digital-era.

Friday, January 05, 2007

Backup your revolution — Today!

Ο Νόρμαν Σπίνραντ είναι αρκετά γνωστός στους Έλληνες αναγνώστες.
Όπως έχουμε ξαναπεί, προσφέρει το τελευταίο του βιβλίο εφ He Walked Among Us μέσω του ίντερνετ, ενώ γράφει πλέον ιστορικά μυθιστορήματα, απογοητευμένος από την πολιτική προώθησης των Αμερικανών εκδοτών. Τελευταία ξεκίνησε μια στήλη στο διαδικτυακό περιοδικό TimesSquare, ενώ μόλις τελείωσε το μυθιστόρημα Osama the Gun.


Μπορείτε να τον ακούστε να τραγουδάει σ' ένα πειραματικό βίντεο που προβλήθηκε στην έκθεση “Aux Arts Citoyens”, που έγινε στο Παρίσι τον Απρίλιο του 2006.

...
Download the revolution
Install the revolution
...
The Web is the revolution.
Be the revolution — today — right now
...
Eat the revolution
Smoke the revolution
Snort the revolution
Shoot the revolution
...Today

Tuesday, January 02, 2007

Ημερολόγιο 2007


Καλή χρονιά, και πάλι με ένα ωραίο ημερολόγιο από το Website at the End of the Univerce. Φέτος η εικονογράφηση είναι και πάλι από εξώφυλλα παλιών παλπ περιοδικών, και κάθε μήνας συνοδεύεται από μια λίστα με τα γενέθλια γνωστών συγγραφέων εφ. Σήμερα, ας πούμε, γιορτάζουμε τη γέννηση του Ισαάκ Ασίμωφ.
Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή PDF από εδώ, όπου θα βρείτε και τις προηγούμενες χρονιές.